Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2025:671Civiel Recht; Insolventierecht

ECLI:NL:GHSHE:2025:671, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 13-03-2025, 200.350.443_01 — GHSHE:2025:671

Samenvatting

Verzoek tot vaststellen eerdere ingangsdatum WSNP (artikel 349a Fw.). Verzoek is niet toewijsbaar op grondslag voorafgaand faillissement. Verzoek is mogelijk wel toewijsbaar op grondslag van aan dat faillissement voorafgaand loonbeslag en minnelijk traject. Zaak wordt aangehouden om nadere informatie te verschaffen over dit loonbeslag en minnelijk traject

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. S.J.O. de Vries

appellant

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

200.350.443_01

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. J.B. Smits
  • dhr. mr. L.G.J.M. van Ekert
  • dhr. mr. T. van der Valk
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Hof vernietigt faillissement na storting van ruim € 2,7 miljoen op derdengeldenrekening

Een echtpaar uit een niet nader genoemde woonplaats werd op 28 april 2026 door de rechtbank Zeeland-West-Brabant failliet verklaard op verzoek van een curator. Die curator had in zijn hoedanigheid een vordering op het echtpaar van € 2.000.000,00, opgelegd bij een uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis van 14 mei 2025 wegens bestuurdersaansprakelijkheid in een faillissement van een vennootschap. Daarbovenop had het echtpaar ruim € 400.000,00 aan dwangsommen laten oplopen door twee luxe auto's, waarop executoriaal beslag lag, actief aan verhaal te onttrekken, ook nadat rechters hen meerdere keren hadden veroordeeld tot afgifte. In hoger beroep bij het gerechtshof 's-Hertogenbosch voerde het echtpaar primair aan dat zij niet waren opgehouden te betalen en dat de curator misbruik maakte van zijn bevoegdheid door een faillissement aan te vragen. Het hof verwierp dit standpunt. De vordering van de curator stond summierlijk vast op basis van het uitvoerbaar verklaard vonnis. Dat het echtpaar in hoger beroep was gegaan tegen dat vonnis, deed daar niets aan af. Verder stelde het hof vast dat er meerdere schuldeisers waren, waaronder een hypothecaire vordering van ruim € 4 miljoen van een andere partij en een vordering van een Belgische aannemer. Daarmee was voldaan aan het vereiste dat er meerdere schuldeisers bestaan. Het hof verwierp ook het argument dat de curator misbruik van recht maakte. Het echtpaar had stelselmatig verhaalspogingen gefrustreerd: de twee auto's werden verstopt, een hypotheekrecht op een Belgische woning kon pas worden uitgewonnen na een onherroepelijk vonnis in de aansprakelijkheidsprocedure, en de waarde van een vordering op een verzekeraar was onzeker omdat die dekking weigerde. De curator had daarmee een gerechtvaardigd belang bij de faillissementsaanvraag. Subsidiair stelde het echtpaar dat zij inmiddels wel in staat waren te betalen. Op de derdengeldenrekening van hun advocaat was op 4 mei 2026 een bedrag van € 2.700.000,00 gestort, aangevuld met € 30.000,00 voor de faillissementskosten. Met de curator was een betalingsregeling overeengekomen: na vernietiging van de faillissementen zou een totaalbedrag van € 2.624.544,54 worden overgemaakt. De schuldeisers met hypothecaire vorderingen hadden ingestemd met vernietiging en continuering van hun lopende overeenkomsten. De belastingdienst had wel vorderingen ingediend, maar die waren gebaseerd op voorlopige aanslagen en er was uitstel van betaling verleend, zodat het hof oordeelde dat deze bedragen niet als opeisbaar konden worden aangemerkt. Omdat alle opeisbare vorderingen waren voldaan of konden worden voldaan, en zowel de aanvragende curator als de faillissementscurator instemden met vernietiging, oordeelde het hof dat het echtpaar niet langer verkeerde in de toestand van te hebben opgehouden te betalen. Het hof vernietigde het faillissementsvonnis van 28 april 2026, wees het oorspronkelijke faillissementsverzoek af en stelde de kosten van de faillissementscurator vast op € 28.030,61 inclusief btw, ten laste van het echtpaar.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht; Insolventierecht
GHSHE:2026:1484
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht; Insolventierecht
GHSHE:2026:1215
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht; Insolventierecht
Hof weigert executie te schorsen in faillissementszaak met Lamborghini en Ferrari

Een faillissementscurator mag doorgaan met het executeren van een vonnis waarbij bestuurders van een failliete vennootschap zijn veroordeeld tot betaling van twee miljoen euro voorschot op het boedeltekort. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch wees alle vorderingen af van de bestuurders en gelieerde vennootschappen die de executie wilden laten schorsen. De zaak draait om het faillissement van Maverick Valves Manufacturing HQ B.V., dat in maart 2024 failliet ging. De curator stelde de bestuurders — het bedrijf Centenario en twee natuurlijke personen — aansprakelijk voor het boedeltekort op grond van bestuurdersaansprakelijkheid. In mei 2025 werden zij door de rechtbank Zeeland-West-Brabant hoofdelijk veroordeeld tot betaling van een voorschot van twee miljoen euro, plus het volledige tekort nader op te maken bij staat. Een gelieerde vennootschap, MV Nederland B.V., werd apart veroordeeld tot betaling van ruim 2,8 miljoen euro. Toen de curator tot executie overging en beslag legde op drie onroerende zaken, een Lamborghini Centenario en een Ferrari van één van de bestuurders, stapten de veroordeelden naar de rechter. Ze vroegen de voorzieningenrechter de executie te schorsen of op te schorten, maar verloren. In hoger beroep probeerden ze hetzelfde bij het hof, opnieuw zonder succes. De bestuurders voerden aan dat het boedeltekort veel lager zou zijn dan de door de curator berekende bijna tien miljoen euro, onder meer omdat een vordering van een gelieerde vennootschap zou worden ingetrokken en de Belastingdienst een coronaschuld van zes miljoen euro mogelijk zou kwijtschelden. Het hof verwierp beide argumenten: de vordering stond nog gewoon in het verificatieproces en de kwijtschelding was 'louter speculatief'. Ook stelde de curator al hypothecaire zekerheid te hebben op een Belgisch pand van twee miljoen euro, maar het hof oordeelde dat dit onvoldoende dekking biedt voor het totale tekort. Een aangeboden bankgarantie van twee miljoen euro haalde het evenmin. Ten eerste was het aanbod niet onvoorwaardelijk — de bestuurders eisten dat de curator in ruil alle beslagen zou opheffen — en ten tweede erkende één van de bestuurders tijdens de zitting dat hij niet zeker wist of hij de bankgarantie financieel kon realiseren. Van een concreet aanbod was dus geen sprake. Over de Lamborghini en Ferrari oordeelde het hof nuchter: een schuldeiser mag zijn vordering verhalen op alle goederen van een schuldenaar, ook op zeldzame en exclusieve objecten. Dat de bestuurder bij een gunstige uitkomst in hoger beroep waarschijnlijk nooit meer eenzelfde Lamborghini zal kunnen kopen, woog niet zwaar genoeg. Bovendien wees het hof erop dat onderhandse verkoop binnen het executietraject nog mogelijk is, waarmee mogelijk een hogere opbrengst te behalen is dan bij een executoriale veiling. De curator had eerder in reconventie geëist dat de bestuurder de voertuigen aan de deurwaarder zou afgeven. De bestuurder betwistte de geldigheid van het beslag, omdat de naam van de deurwaarder niet was ingevuld in het proces-verbaal. Het hof passeerde dit verweer: de naam, het briefpapier en de contactgegevens van gerechtsdeurwaarderskantoor Flanderijn stonden wel degelijk in het document vermeld, zodat de instructies voldoende duidelijk waren. Het hof bekrachtigde het vonnis van de voorzieningenrechter volledig en veroordeelde MV c.s. hoofdelijk in de proceskosten van het hoger beroep, vastgesteld op € 3.131.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht; Insolventierecht
GHSHE:2025:3319
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Civiel Recht; Insolventierecht