Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2026:1758Strafrecht

Hof verhoogt straf voor zware mishandeling ex-partner naar 9 maanden cel — GHSHE:2026:1758

zware mishandeling, hoger beroep

Eiser / verzoeker

verdachte

VS

Verweerder / gedaagde

openbaar ministerie

Hof veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 9 maanden, waarvan 3 maanden voorwaardelijk, wegens zware mishandeling van zijn ex-partner.

  • Hof niet-ontvankelijk voor het deel van het hoger beroep gericht tegen de vrijspraak van wederrechtelijke vrijheidsberoving
  • Hof verwerpt het verweer dat de verklaring van het slachtoffer van het bewijs moet worden uitgesloten ondanks dat zij wegens haar psychische gezondheid niet volledig kon worden ondervraagd
  • Hof bevestigt de bewezenverklaring van zware mishandeling door perceptief gehoorverlies en traumatische tinnitus na vuistslagen tegen het hoofd
  • Hof neemt, mede gelet op eerdere veroordelingen voor partnergeweld en de proceshouding van verdachte, een fors hogere straf als uitgangspunt dan de rechtbank en de eis van de advocaat-generaal
  • Redelijke termijn in hoger beroep met bijna drie maanden overschreden; hof zet daardoor een extra maand om van onvoorwaardelijk naar voorwaardelijk, tot uiteindelijk 9 maanden waarvan 3 maanden voorwaardelijk

Samenvatting

Een man ging in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 4 april 2024, waarin hij was veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf, waarvan 2 maanden voorwaardelijk, voor het zwaar mishandelen van zijn ex-partner. De rechtbank had bewezen geacht dat hij haar op een parkeerplaats in Rotterdam meermalen met zijn vuist tegen het hoofd had geslagen, met blijvende tinnitus en gehoorverlies tot gevolg, en had hem vrijgesproken van een tweede verwijt, het wederrechtelijk van haar vrijheid beroven van de vrouw.

Omdat een verdachte niet in hoger beroep kan tegen zijn eigen vrijspraak, verklaarde het gerechtshof 's-Hertogenbosch het beroep niet-ontvankelijk voor zover het tegen die vrijspraak was gericht. Het hof beoordeelde daarom alleen opnieuw de zware mishandeling.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Een belangrijk deel van het arrest ging over de vraag of de verklaring van het slachtoffer wel voor het bewijs mocht worden gebruikt. Zij bleek door haar psychische klachten niet in staat om als getuige volledig te worden ondervraagd: een verhoor bij de raadsheer-commissaris moest voortijdig worden afgebroken, en een psycholoog rapporteerde dat een verdere confrontatie met de gebeurtenis en met de verdachte haar posttraumatische klachten zou doen opvlammen. De verdediging wilde haar verklaring daarom van het bewijs uitgesloten zien. Het hof woog af of de verdachte hierdoor geen eerlijk proces had gehad, en concludeerde dat dit niet het geval was: haar verklaring werd bevestigd door drie getuigen die kort na het incident bloed en letsel bij haar hadden gezien, en door foto's die een vriendin toen had gemaakt. Bovendien had de verdediging bij eerdere verhoren al enkele vragen aan het slachtoffer en de andere getuigen kunnen stellen. Het alternatieve scenario van de verdachte, dat de vrouw bij het uitstappen uit de auto zou zijn gevallen, werd door geen van de getuigen bevestigd en paste ook niet bij haar letsel.

Het hof kwam, net als de rechtbank, tot het oordeel dat de vrouw zwaar lichamelijk letsel had opgelopen: de traumatische tinnitus en het gehoorverlies waarvoor zij een hoortoestel nodig had, golden als zodanig omdat er geen zicht was op volledig herstel. Door haar herhaaldelijk met de vuist tegen het hoofd te slaan, had de verdachte bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat zij zwaar lichamelijk letsel zou oplopen, aldus het hof.

Bij de strafoplegging ging het hof verder dan de rechtbank. De advocaat-generaal had een gevangenisstraf van 6 maanden geëist, gelijk aan wat de rechtbank al had opgelegd, maar het hof vond dit onvoldoende recht doen aan de ernst van de zaak. Het hof wees erop dat de verdachte al eerder onherroepelijk was veroordeeld voor geweldsfeiten, waaronder partnermishandeling, en dat de reclassering een patroon zag van gewelddadig en stalkend gedrag richting ex-partners na het verbreken van relaties. Ook rekende het hof de verdachte aan dat hij op geen enkel moment verantwoordelijkheid had genomen voor zijn handelen. Het hof achtte daarom in beginsel een gevangenisstraf van 9 maanden passend, waarvan 2 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar.

Ook in hoger beroep speelde de duur van de procedure een rol. De man stelde op 9 april 2024 hoger beroep in, maar het hof deed pas op 1 juli 2026 uitspraak, bijna drie maanden later dan de termijn van twee jaar die daarvoor geldt. Om die overschrijding te compenseren, zette het hof nog een extra maand van de onvoorwaardelijke gevangenisstraf om in een voorwaardelijke straf.

Anders dan de rechtbank zag het hof geen aanleiding voor een contactverbod als bijzondere voorwaarde, omdat de verdachte al sinds 2025 geen contact meer met het slachtoffer had gezocht. Het hof handhaafde wel de eerder toegewezen schadevergoeding van € 8.754,69, waarvan € 8.000 aan immateriële schade wegens de blijvende gevolgen van het letsel en een posttraumatische stressreactie. Het hof veroordeelde de man tot een gevangenisstraf van 9 maanden, waarvan 3 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar, en hief de geschorste voorlopige hechtenis op.

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-001005-24

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht