Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2026:2096Strafrecht

Hof verlaagt ontnemingsmaatregel van € 191.343 naar € 135.045 na vrijspraak voor schenking — GHSHE:2026:2096

ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel na veroordeling voor diefstal en valsheid in geschrift

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie (advocaat-generaal)

VS

Verweerder / gedaagde

betrokkene (veroordeelde vrouw)

Het hof vernietigde het vonnis en legde een hoofdelijke betalingsverplichting op van € 135.045,33 ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, in plaats van de door de rechtbank opgelegde € 191.343.

  • Het hof paste de Geerings-jurisprudentie toe: een bedrag van € 100.000 aan vermeende schenking kon niet worden ontnomen omdat de betrokkene daarvoor impliciet was vrijgesproken in de strafzaak
  • Kasopnames van € 132.460 en opbrengsten uit valse overschrijvingen van € 2.585,33 werden wel als wederrechtelijk verkregen voordeel aangemerkt
  • Het verzoek om € 22.682 aan contante uitgaven voor het slachtoffer als aftrekbare kosten te beschouwen werd afgewezen wegens onvoldoende onderbouwing en de aard van de kosten
  • Ondanks een overschrijding van de redelijke termijn van bijna tien jaar in eerste aanleg volstond het hof met een enkele constatering, omdat in de strafzaak al compensatie had plaatsgevonden en de verdediging zelf vertraging had veroorzaakt
  • De betalingsverplichting van € 135.045,33 is hoofdelijk opgelegd en vervalt voor zover de mededader hetzelfde bedrag heeft voldaan

Samenvatting

Een vrouw die was veroordeeld voor diefstal en valsheid in geschrift ten nadele van een oudere man moest van de rechtbank Zeeland-West-Brabant ruim € 191.000 terugbetalen aan de staat als wederrechtelijk verkregen voordeel. In hoger beroep vernietigde het gerechtshof 's-Hertogenbosch dat vonnis en stelde het bedrag aanzienlijk lager vast.

De vrouw had samen met haar partner jarenlang geldbedragen weggenomen van de bankrekeningen van het slachtoffer. Ze werden gemachtigd om met zijn bankpas te pinnen, maar lieten de opgenomen contante bedragen niet bij hem achter. Daarnaast hadden zij overschrijvingsformulieren valselijk ondertekend, waarmee de bank werd bewogen tot geldomboekingen. In de strafzaak was de vrouw in december 2023 onherroepelijk veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In de ontnemingsprocedure draaide het om de vraag hoeveel voordeel de vrouw precies had genoten. De rechtbank had eerder ook een bedrag van € 100.000 meegenomen dat als 'schenking' zou zijn ontvangen van het slachtoffer. Het hof oordeelde echter dat de vrouw in de strafzaak impliciet was vrijgesproken voor dit deel van de tenlastelegging. Omdat er geen specifieke bewijsoverweging over de schenking in het strafvonnis stond, begreep het hof de bewijsbeslissing zo dat de schenking niet bewezen was verklaard. Op grond van Europese rechtspraak, de zogenoemde Geerings-jurisprudentie, mag wederrechtelijk verkregen voordeel niet worden ontnomen voor handelingen waarvan iemand is vrijgesproken. Daarmee vielen ook de rente-opbrengsten over de schenking van ruim € 4.265 buiten de berekening. Hetzelfde gold voor een bedrag van € 200 aan een onterecht aangevraagd mantelzorgcompliment, waarvoor de vrouw eveneens was vrijgesproken.

De verdediging verzocht ook om aftrek van kosten. Zij stelde dat de vrouw en haar partner in totaal € 22.682 contant hadden uitgegeven aan boodschappen en andere zaken voor het slachtoffer, en dat dit bedrag daarom niet als wederrechtelijk verkregen voordeel kon gelden. Het hof wees dit verzoek af. Deze uitgaven kwalificeren niet als directe kosten die zijn gemaakt voor het begaan van de diefstallen, en het overzicht dat de verdediging aanleverde was bovendien niet nader onderbouwd. Bovendien had de partner van de vrouw verklaard dat boodschappen met de pinpas werden betaald, niet contant. Ook een verzoek om belastingbetalingen uit de nalatenschap van het slachtoffer als kosten af te trekken, wees het hof af.

De vrouw verzocht verder om vermindering van het bedrag vanwege overschrijding van de redelijke termijn. De procedure liep al sinds november 2015, toen beslag werd gelegd. In eerste aanleg duurde het bijna tien jaar voordat vonnis werd gewezen, en ook in hoger beroep werd de termijn met ruim elf maanden overschreden. Het hof erkende die overschrijding, maar compenseerde er niet financieel voor. In de strafzaak was al rekening gehouden met de termijnoverschrijding door de gevangenisstraf met drie maanden te verlagen. Bovendien had de verdediging zelf gevraagd de ontnemingszaak aan te houden totdat de Hoge Raad uitspraak deed in de strafzaak, en had zij om een extra schriftelijke procedureronde gevraagd, wat de behandeling verder vertraagde.

Het hof stelde het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 135.045,33, bestaande uit de kasopnames van € 132.460 en de opbrengsten uit de valse overschrijvingen van € 2.585,33. De vrouw is hoofdelijk verplicht dit bedrag aan de staat te betalen, waarbij de verplichting vervalt voor zover haar partner hetzelfde bedrag al heeft voldaan.

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-002296-23

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht