Hof zet celstraf voor mensensmokkel om in voorwaardelijke straf — GHSHE:2026:2193
mensensmokkel over de Belgisch-Nederlandse grens, strafmaat in hoger beroep
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Hof bevestigt de veroordeling wegens mensensmokkel, maar vervangt de onvoorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden door een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden met een proeftijd van twee jaar
- Hoger beroep tegen de gedeeltelijke vrijspraak van de politierechter niet-ontvankelijk verklaard, omdat de wet geen appel toestaat tegen een voor de verdachte gunstige beslissing
- Bewezenverklaring voor mensensmokkel, het vervoeren van een vreemdeling van Belgie naar Nederland, door het hof bevestigd
- Verzoek om integrale vrijspraak afgewezen
- Onvoorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden vervangen door een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden met een proeftijd van twee jaar
- Lagere straf dan de advocaat-generaal eiste, mede vanwege het ontbreken van eerdere veroordelingen, een vaste baan en een alimentatieplicht van de verdachte
Samenvatting
Deze zaak bij het gerechtshof 's-Hertogenbosch betrof het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Oost-Brabant van 15 augustus 2025. De politierechter had de verdachte voor een deel van de tenlastelegging, dat betrekking had op een derde persoon, vrijgesproken, maar hem voor het overige veroordeeld wegens mensensmokkel: het vervoeren van een vreemdeling vanuit België over de Nederlandse grens. Daarvoor legde de politierechter een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden op, met aftrek van het voorarrest.
Namens de verdachte werd onbeperkt hoger beroep ingesteld, wat betekent dat het beroep zich ook uitstrekte tot de gedeeltelijke vrijspraak. Het hof stelde echter vast dat de wet geen hoger beroep toestaat tegen een vrijspraak die in het voordeel van de verdachte is uitgevallen, en verklaarde het beroep op dat punt niet-ontvankelijk. Alles wat het hof verder overwoog, had daarom alleen betrekking op het deel van het vonnis waarover wel kon worden geoordeeld.
De verdediging bepleitte in hoger beroep primair volledige vrijspraak en subsidiair een lagere straf, gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. De advocaat-generaal vorderde bevestiging van de bewezenverklaring, maar met een andere straf: een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden met een proeftijd van twee jaar in plaats van de onvoorwaardelijke straf uit eerste aanleg.
Het hof verenigde zich met het oordeel van de politierechter over de bewezenverklaring en verwierp daarmee het verzoek om integrale vrijspraak. Bij het bepalen van de straf overwoog het hof dat mensensmokkel een ernstige inbreuk vormt op de Nederlandse en internationale rechtsorde, omdat het bijdraagt aan een illegaal circuit met risico's op uitbuiting en misbruik van kwetsbare mensen. Het hof benadrukte dat de verdachte hierin een eigen verantwoordelijkheid heeft, die hij volgens het hof niet heeft genomen.
Bij het bepalen van de uiteindelijke strafmaat woog het hof mee dat de verdachte niet eerder onherroepelijk was veroordeeld, dat hij een dochter heeft voor wie hij alimentatie betaalt, en dat hij een vaste baan heeft als internationaal vrachtwagenchauffeur. Op basis van deze omstandigheden kwam het hof, anders dan de advocaat-generaal had gevorderd, tot een lichtere invulling: een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden in plaats van zes, met een proeftijd van twee jaar. Daarmee wordt de gevangenisstraf niet ten uitvoer gelegd, tenzij de verdachte zich binnen die twee jaar opnieuw schuldig maakt aan een strafbaar feit.
Het hof vernietigde het vonnis van de politierechter dus uitsluitend voor wat betreft de opgelegde straf, en bevestigde het vonnis voor het overige, met aanvulling van de gronden waarop het is gebaseerd. De tijd die de verdachte al in voorarrest had doorgebracht, wordt op de voorwaardelijke straf in mindering gebracht voor zover dat nog niet op een andere straf is gebeurd.
Voor de bewezenverklaring zelf verwees het hof, zoals gebruikelijk bij een verkort arrest, naar de bewijsmiddelen die de politierechter al had opgesomd; die worden alleen nog nader uitgewerkt als de verdachte of het openbaar ministerie cassatie instelt. Het hof benoemde daarnaast expliciet dat het bij zijn beoordeling zowel het onderzoek op de zitting in hoger beroep als het onderzoek op de zitting in eerste aanleg heeft betrokken, zodat de eerder afgelegde verklaringen en overgelegde stukken uit de procedure bij de politierechter onderdeel bleven van de beoordeling.
De keuze voor een lagere straf dan de advocaat-generaal eiste, past bij hoe het hof de zaak beoordeelde: niet zwaarder straffen dan wat voor dit type feit en deze verdachte passend is, ook al vroeg het openbaar ministerie om een langere proeftijd in combinatie met een hogere voorwaardelijke straf. Door voor drie in plaats van zes maanden te kiezen, bleef het hof dichter bij de oorspronkelijke, onvoorwaardelijke straf van de politierechter, maar zonder dat de verdachte die daadwerkelijk hoeft uit te zitten zolang hij zich aan de proeftijd houdt. Voor de verdachte betekent dit arrest dus dat zijn veroordeling voor mensensmokkel overeind blijft, maar dat hij niet naar de gevangenis hoeft zolang hij zich de komende twee jaar aan de wet houdt.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-002166-25
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.