Hof kiest voorwaardelijke celstraf boven taakstraf bij huiselijk geweld — GHSHE:2026:2201
mishandeling in huiselijke kring
Eiser / verzoeker
Advocaat-generaal
Verweerder / gedaagde
de verdachte
Verdachte veroordeeld voor mishandeling van zijn partner, maar in plaats van een taakstraf legt het hof een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 weken op met een proeftijd van 3 jaar.
- Hof acht mishandeling van de partner bewezen op basis van haar verklaring, ondersteund door een getuige, zichtbaar letsel en de eigen verklaring van de verdachte
- Beroep op noodweer ter bescherming van zijn zoon wordt verworpen omdat dit geen steun vindt in de bewijsmiddelen
- Hof wijst een geldboete af, omdat de landelijke oriëntatiepunten die bij huiselijk geweld afraden, en kiest in plaats van een taakstraf voor een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf
- Doorslaggevend voor de voorwaardelijke straf is het nog lopende contact tussen partijen vanwege de zorg voor hun kind en het voorkomen van herhaling
- Redelijke termijn in hoger beroep met ongeveer 18 maanden overschreden, zonder dat dit leidt tot strafvermindering gelet op de aard van de opgelegde straf
Samenvatting
Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft een man veroordeeld voor het mishandelen van zijn toenmalige partner in het bijzijn van hun kinderen, in Hoensbroek in oktober 2022. In plaats van de taakstraf die de politierechter eerder oplegde, kreeg hij een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee weken met een proeftijd van drie jaar.
De ruzie ontstond volgens de aangifte nadat de vrouw had verteld dat zij het negenjarige zoontje van de man nog geen eten had gegeven. Toen zij daarna even naar buiten ging en later terugkwam, wilde hij haar niet meer binnenlaten. Volgens haar verklaring trok en duwde hij haar toen zij toch naar binnen liep, waarna zij op de grond viel en hij haar tegen haar ribben schopte. Later greep hij haar bij de keel en tilde haar zo omhoog dat haar voeten van de grond kwamen, voordat hij haar op de grond gooide. Ook duwde hij haar op de bank en drukte met zijn hand op haar gezicht en zijn knie op haar borst, waardoor haar neus begon te bloeden.
De verdediging bepleitte volledige vrijspraak. Zij voerde aan dat terughoudend moest worden omgegaan met de verklaring van de aangeefster, dat er onvoldoende steunbewijs was en dat de man uit noodweer had gehandeld om zijn zoon te beschermen. Het hof volgde dit niet. De verklaring van de vrouw vond steun in die van haar moeder, die zag hoe de man haar dochter bij de nek optilde en op de grond gooide, en hoorde dat zij vlak daarvoor had gezegd tegen haar rib te zijn geschopt. Ook de politie zag bij aankomst de bloedneus en kleine wondjes in haar gezicht, en de man zelf had erkend haar te hebben geduwd waarna haar neus begon te bloeden. Van een situatie waarin zijn zoon bescherming nodig had, bleek uit niets, zodat het hof ook het beroep op noodweer verwierp.
Het hof achtte de mishandeling daarmee bewezen, zij het in iets beperktere vorm dan tenlastegelegd: het vasthouden bij de keel werd bewezen geacht, maar het dichtknijpen van de keel en het slaan in het gezicht niet.
Over de straf dacht het hof anders dan zowel de politierechter als de advocaat-generaal. De politierechter had de man een taakstraf van 100 uur opgelegd, subsidiair 50 dagen hechtenis. De advocaat-generaal vorderde in hoger beroep juist een lagere taakstraf van 80 uur, subsidiair 40 dagen hechtenis. Het hof vond een geldboete niet passend, omdat de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting bij huiselijk geweld uitdrukkelijk afraden een geldboete op te leggen. Ook een taakstraf achtte het hof niet de juiste sanctie. Omdat de man en de vrouw vanwege de omgang en zorg voor hun kind nog geregeld contact moeten hebben, en er bovendien nog een procedure over het gezag loopt, vond het hof een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf passender: die brengt de ernst van het gebeurde tot uitdrukking en dient tegelijk om herhaling te voorkomen.
De verdediging wees er verder op dat de behandeling van de zaak lang had geduurd: de redelijke termijn in hoger beroep begon te lopen op 10 januari 2023, toen de man in beroep ging, en het hof deed pas op 31 juli 2026 uitspraak. Het hof stelde vast dat de redelijke termijn in hoger beroep daarmee met ongeveer 18 maanden was overschreden, zonder dat daarvoor een bijzondere rechtvaardiging bestond. Gelet op de aard en omvang van de op te leggen straf volstond het hof met die enkele vaststelling. Uiteindelijk veroordeelde het hof de man tot een gevangenisstraf van twee weken, geheel voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-000094-23
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.