Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2026:2212Strafrecht

Hof spreekt kok alsnog vrij van ontucht met minderjarige — GHSHE:2026:2212

ontucht met minderjarige

Eiser / verzoeker

verdachte

VS

Verweerder / gedaagde

Openbaar Ministerie

Hof vernietigt het vonnis en spreekt verdachte alsnog vrij van de ontuchtige handelingen, waarna de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard.

  • Hof verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep tegen de vrijspraak van feit 2, omdat de wet daartegen geen hoger beroep openstelt voor de verdachte zelf.
  • Hof vernietigt het vonnis van de rechtbank en spreekt verdachte alsnog vrij van feit 1, wegens onvoldoende steunbewijs voor de aangifte.
  • De WhatsAppgesprekken en de eigen verklaring van verdachte over de afspraak en de knuffel bieden volgens het hof geen wezenlijke ondersteuning voor de tenlastegelegde ontuchtige handelingen zelf.
  • Een geluidsopname van een gesprek tussen de moeder van het slachtoffer en de toenmalige leidinggevenden brengt het hof niet tot een ander oordeel.
  • De vordering van de benadeelde partij tot € 1.000 schadevergoeding wordt niet-ontvankelijk verklaard nu aan verdachte geen straf of maatregel wordt opgelegd.

Samenvatting

Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft een kok alsnog vrijgesproken van het plegen van ontuchtige handelingen bij een destijds vijftienjarig meisje dat bij hem op het werk hielp. Dit arrest komt in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 16 mei 2025.

De rechtbank had verdachte destijds veroordeeld tot een taakstraf van 140 uur omdat zij bewezen achtte dat hij het meisje had aangeraakt bij haar billen en borsten en haar had gekust in de nek en op het oor. Van een tweede feit, grooming door met het meisje een afspraak te maken met het doel seks te hebben, was verdachte toen al vrijgesproken. De rechtbank baseerde de veroordeling op de aangifte van het meisje, ondersteund door WhatsAppgesprekken die volgens de rechtbank in de loop van de tijd steeds seksueel getinter werden.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Verdachte stelde tegen het volledige vonnis hoger beroep in, dus ook tegen de vrijspraak van feit 2. Het hof moest die stap eerst afhandelen en oordeelde dat de wet geen hoger beroep toelaat tegen een vrijspraak op verzoek van de verdachte zelf. Voor dat onderdeel verklaarde het hof de verdachte daarom niet-ontvankelijk.

Over het eerste feit, de ontuchtige handelingen, oordeelde het hof fundamenteel anders dan de rechtbank. Het hof stelde voorop dat een veroordeling niet alleen op de verklaring van de aangeefster mag steunen: er moet ander bewijsmateriaal zijn dat haar verklaring over de tenlastegelegde gedragingen zelf bevestigt, en dat bewijs moet uit een andere bron komen dan de aangeefster. Het hof onderzocht daarom of de WhatsAppgesprekken en de eigen verklaring van verdachte, dat hij met het meisje had afgesproken en haar bij die gelegenheid een knuffel had gegeven, die aangifte voldoende ondersteunden.

Volgens het hof was dat niet het geval. De seksueel getinte insinuaties in de WhatsAppgesprekken en de erkenning van verdachte dat er een ontmoeting en een knuffel hadden plaatsgevonden, zeggen volgens het hof niets over de vraag of de tenlastegelegde ontuchtige handelingen, het aanraken van billen en borsten en het zoenen in de nek en op het oor, ook daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. Er ontbrak daardoor een voldoende duidelijk en specifiek verband tussen de verklaring van het meisje en het beschikbare steunbewijs. Ook een geluidsopname van een gesprek tussen de moeder van het meisje en de toenmalige leidinggevenden van verdachte over een uitlating die hij zou hebben gedaan, bracht het hof niet tot een ander oordeel. Omdat het wettelijk vereiste bewijsminimum daarmee niet was gehaald, kwam het hof niet tot de overtuiging dat verdachte de tenlastegelegde handelingen had gepleegd.

Het hof vernietigde het vonnis van de rechtbank en sprak verdachte alsnog vrij van het onder feit 1 tenlastegelegde. Daarmee verviel ook de grondslag voor de vordering van de benadeelde partij, die in eerste aanleg nog volledig was toegewezen. Omdat aan verdachte na de vrijspraak geen straf of maatregel wordt opgelegd, kan het meisje haar vordering tot € 1.000 schadevergoeding niet langer in deze strafzaak geldend maken en verklaarde het hof haar daarin niet-ontvankelijk. Wel moest het hof nog een kostenbeslissing nemen over de kosten die verdachte in verband met die vordering had gemaakt: het hof veroordeelde de benadeelde partij daarin, maar omdat door of namens verdachte niet was aangevoerd dat hij dergelijke kosten had gemaakt, begrootte het hof die kosten op nihil. Per saldo eindigt de strafzaak dus in een volledige vrijspraak van verdachte op beide oorspronkelijke feiten.

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-001422-25

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht