Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2026:2231Strafrecht

Hof heropent strafzaak wegens onjuiste betekening dagvaarding in hoger beroep — GHSHE:2026:2231

ontvankelijkheid hoger beroep en betekening dagvaarding in een diefstalzaak

Eiser / verzoeker

De verdachte (appellant in hoger beroep)

VS

Verweerder / gedaagde

Openbaar Ministerie

Hof verklaart het hoger beroep ontvankelijk maar heropent en schorst het onderzoek ter terechtzitting wegens een gebrek in de betekening van de dagvaarding.

  • Politierechter veroordeelde de verdachte bij verstek tot 10 maanden gevangenisstraf waarvan 5 voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar, voor diefstal
  • Hof acht het hoger beroep ontvankelijk omdat niet met zekerheid vaststaat dat de verdachte eerder dan 5 december 2025 op de hoogte was van de uitspraak
  • Akte van uitreiking met alleen persoonsgegevens en parketnummer bewijst volgens recente Hoge Raad-rechtspraak niet dat de inhoud van de uitspraak is overhandigd
  • Openbaar Ministerie heeft nagelaten een afschrift van de dagvaarding in hoger beroep te sturen naar het laatst opgegeven verblijfadres van de verdachte
  • Onderzoek ter terechtzitting heropend en voor onbepaalde tijd geschorst wegens deze betekeningsfout

Samenvatting

Een man ging in hoger beroep tegen een vonnis van de politierechter in de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond, van 23 juli 2025. Die rechter had hem bij verstek, dus zonder dat hij zelf op de zitting aanwezig was, veroordeeld tot 10 maanden gevangenisstraf waarvan 5 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, voor diefstal. Ook moest hij € 2.000,00 schadevergoeding betalen aan een benadeelde partij, plus wettelijke rente en € 200,00 proceskosten. Voor het overige deel van de schadeclaim werd de benadeelde partij naar de gewone civiele rechter verwezen.

Voordat het gerechtshof s-Hertogenbosch aan de inhoud van de zaak kon toekomen, moest het eerst twee formele vragen beantwoorden. De eerste ging over de vraag of het hoger beroep wel op tijd was ingesteld. De advocaat-generaal vond van niet: volgens hem was de uitspraak van de politierechter op 10 november 2025 in persoon aan de man uitgereikt, terwijl het hoger beroep pas op 5 december 2025 werd ingesteld, ruim buiten de wettelijke termijn van veertien dagen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het hof ging hier niet in mee. Omdat de dagvaarding voor de zitting bij de politierechter niet in persoon aan de man was uitgereikt, gold de regel dat hij binnen veertien dagen nadat hij op de hoogte raakte van de inhoud van de uitspraak, hoger beroep moest instellen. Uit het dossier bleek dat eerdere pogingen om de uitspraak aan hem uit te reiken op zijn oude adres in Weert waren mislukt omdat hij daar niet meer woonde. Op de akte van uitreiking van 10 november 2025 stonden weliswaar zijn persoonsgegevens en het parketnummer, maar volgens recente uitspraken van de Hoge Raad mag daaruit niet zomaar worden afgeleid dat ook echt de inhoud van de uitspraak aan hem is overhandigd. Omdat het hof niet met zekerheid kon vaststellen dat de man eerder dan 5 december 2025 op de hoogte was van de uitspraak, ging het hof er in zijn voordeel van uit dat het hoger beroep op tijd was ingesteld.

De tweede vraag ging over de dagvaarding voor de zitting in hoger beroep zelf. Uit de basisregistratie personen bleek dat de man sinds mei 2026 op een bepaald adres in Weert stond ingeschreven, maar dat hij sinds juni 2026 een ander adres als zijn woon- of verblijfplaats had opgegeven. De dagvaarding werd op 15 juni 2026 aangeboden op het adres uit de basisregistratie, maar kon daar niet worden uitgereikt omdat de man daar niet meer bleek te wonen. Vervolgens werd de dagvaarding op 1 juli 2026 uitgereikt aan het Openbaar Ministerie, met een afschrift naar hetzelfde, inmiddels verouderde adres. Het hof oordeelde dat deze manier van uitreiken op zich formeel correct was, maar dat het Openbaar Ministerie ook een afschrift had moeten sturen naar het adres dat de man later als zijn verblijfplaats had opgegeven. Omdat dat niet was gebeurd, was niet voldaan aan de wettelijke verzendplicht, en zag het hof ook hierin geen grond voor uitzondering.

Omdat de dagvaarding voor de zitting in hoger beroep niet op de juiste manier was verzonden, kon de zaak nog niet inhoudelijk worden behandeld. Het hof heropende daarom het onderzoek ter terechtzitting en schorste dit voor onbepaalde tijd, zodat de zaak op een latere zitting alsnog inhoudelijk kan worden behandeld, met inachtneming van de juiste manier van oproepen. De raadsman van de man en de benadeelde partij worden van die nieuwe zitting op de hoogte gesteld.

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-003084-25

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht