Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:GHSHE:2026:2308Strafrecht

Hof legt geen straf op voor onvoldoende toezicht na hondenbeet kind — GHSHE:2026:2308

onvoldoende zorg voor een gevaarlijk dier na een bijtincident

Eiser / verzoeker

verdachte

VS

Verweerder / gedaagde

Openbaar Ministerie

Verdachte schuldig bevonden aan onvoldoende zorg voor een gevaarlijk dier, maar het hof legt op grond van artikel 9a Wetboek van Strafrecht geen straf op.

  • Hof vernietigt het vonnis van de kantonrechter wegens ontbrekende processtukken, niet vanwege de inhoud
  • Hof oordeelt dat de Rottweiler als gevaarlijk dier gold omdat hij als bewaking diende en niet onder toezicht van de eigenaar stond
  • Toegangshek naar het terrein was niet afgesloten, waardoor de hond zonder toezicht kon rondlopen
  • Verweer van integrale vrijspraak wordt in alle onderdelen verworpen
  • Hof legt op grond van artikel 9a Wetboek van Strafrecht geen straf op vanwege de persoonlijke omstandigheden van de verdachte

Samenvatting

Het gerechtshof 's-Hertogenbosch heeft een vrouw schuldig bevonden aan het onvoldoende beveiligen van haar Rottweiler, die een meisje meermalen beet, maar besloot geen straf op te leggen. De kantonrechter in de rechtbank Zeeland-West-Brabant had haar op 2 oktober 2025 nog veroordeeld tot een voorwaardelijke hechtenis van 1 maand en een voorwaardelijke taakstraf van 80 uur, beide met een proeftijd van 2 jaar. Namens de verdachte werd tegen dat vonnis hoger beroep ingesteld.

Het incident vond plaats op 22 oktober 2024 in Kortgene, gemeente Noord-Beveland. De hond van de verdachte, die overdag en 's nachts als bewaking diende op het terrein van hun garagebedrijf, kwam los terecht bij een speeltuin en beet daar een meisje meermalen. Dat de hond het slachtoffer heeft gebeten, betwistte de verdediging niet. Wel bepleitte de raadsvrouw van de verdachte volledige vrijspraak: volgens haar was niet bewezen dat de hond al vóór het incident als gevaarlijk dier gold, en had de verdachte alle maatregelen genomen die redelijkerwijs van haar gevraagd konden worden, zoals het omheinen van het terrein.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het hof vernietigde het vonnis van de kantonrechter overigens al om een formele reden: de pleitnota van de raadsvrouw uit de eerste procedure ontbrak in het dossier, waardoor niet kon worden nagegaan welke verweren daar precies waren gevoerd. Dat verzuim was niet meer te herstellen en leverde volgens het hof een zodanige schending van een behoorlijke procesorde op dat het vonnis alsnog moest worden vernietigd.

Inhoudelijk kwam het hof echter tot dezelfde conclusie als de kantonrechter. Het hof overwoog dat een hond niet pas een 'gevaarlijk dier' is in de zin van de wet als hij eerder heeft gebeten: ook een hond die vanuit zijn aard of functie risico's met zich meebrengt, kan daaronder vallen. Uit onderzoek van het Riskassessmentteam van de Universiteit Utrecht bleek dat honden van het Rottweilerras zijn betrokken bij gevallen van dodelijke hondenbeten, waaruit het hof afleidde dat het ras objectief gevaarlijk kan zijn. Bovendien diende de hond specifiek als bewaking van het terrein en liep hij vrij rond zonder toezicht op het moment van het incident: de verdachte was er niet bij en kon niet vertellen hoe de hond bij de speeltuin terecht was gekomen.

Volgens het hof bracht het gevaarlijke karakter van de hond een zorgplicht met zich mee voor de verdachte als eigenaar. Weliswaar was het terrein omheind, maar het toegangshek was niet met een slot afgesloten, zodat iedereen er zonder moeite naar binnen kon en de hond zich vrij kon bewegen buiten het zicht van de verdachte vanaf haar werkplek. Daarmee was er een risico waartegen de verdachte maatregelen had moeten treffen, en had zij onvoldoende zorg gedragen voor het onschadelijk houden van haar hond. Het hof verwierp het beroep op vrijspraak dan ook in alle onderdelen.

Bij het bepalen van de straf hield het hof rekening met de ernst van het gebeurde: het slachtoffer, een jong meisje, liep aanzienlijk letsel op en was enorm geschrokken van de aanval. Tegelijk woog het hof mee dat de verdachte niet eerder was veroordeeld, dat zij oprecht meeleefde met het slachtoffer en dat haar hond inmiddels was geëuthanaseerd, wat haar zwaar viel. Het hof achtte een straf op zichzelf gerechtvaardigd, maar vond dat de ingrijpende gevolgen voor de verdachte, waaronder het verlies van haar hond, en het incidentele karakter van de gebeurtenis, maakten dat een straf geen redelijk doel meer diende.

Het hof paste daarom artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht toe: de verdachte werd schuldig bevonden, maar kreeg geen straf opgelegd. Wel besliste het hof dat de inmiddels geëuthanaseerde hond alsnog aan het verkeer werd onttrokken, omdat het ongecontroleerde bezit ervan volgens het hof in strijd is met het algemeen belang.

Het gerechtshof 's-Hertogenbosch verklaarde de verdachte schuldig aan onvoldoende zorg voor een gevaarlijk dier, maar legde haar geen straf op.

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

20-002502-25

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

GHSHE:2026:3211
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3171
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3172
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
GHSHE:2026:3148
Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht
Hof beperkt straf voor dodelijk crashen met 152 km/u tot 6 jaar en 8 maanden, slachtoffer 5 vrijspraak

Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch·
Strafrecht