Hof veroordeelt man tot 14 maanden cel voor zware mishandeling en diefstal — GHSHE:2026:2325
zware mishandeling en diefstal, straftoemeting bij termijnoverschrijding
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte veroordeeld tot 14 maanden gevangenisstraf voor zware mishandeling en diefstal, met aftrek van voorarrest; contact- en gebiedsverbod niet opnieuw opgelegd.
- Foto van kapotte deur op telefoon van verdachte, gemaakt op het tijdstip van de vernieling, is cruciaal bewijsmiddel voor de zware mishandeling.
- Pintransacties en restaurantbezoek sluiten daderschap niet uit omdat de mishandeling later op de avond plaatsvond.
- Diefstalverweer van misverstand verworpen: verdachte repte op geen enkel moment over een vergissing en tilde de fiets direct op.
- Redelijke termijn in hoger beroep met acht maanden overschreden, wat leidt tot strafvermindering van twee maanden ten opzichte van de basisstraf van 16 maanden.
- Contact- en gebiedsverbod niet opnieuw opgelegd omdat van nieuwe incidenten tussen verdachte en slachtoffer niet is gebleken.
Samenvatting
Een man uit 's-Hertogenbosch stond in hoger beroep terecht voor twee strafzaken: de zware mishandeling van een kwetsbaar slachtoffer en de diefstal van een fiets. De rechtbank Oost-Brabant had hem eerder veroordeeld tot 12 maanden gevangenisstraf. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch bevestigde de bewezenverklaring, maar legde uiteindelijk een andere straf op.
Volgens het dossier belde de verdachte aan bij de woning van het slachtoffer en dreigde hij de deur eruit te stampen als niet werd opengedaan. Vervolgens vernielde hij de ruit van de voordeur en mishandelde hij het slachtoffer door hem meerdere klappen tegen het hoofd en schoppen tegen de ribbenkast te geven. Het slachtoffer liep een gebroken neus en ribfracturen op. De verdachte had gedurende een periode bij het slachtoffer ingewoond en wist daardoor dat het slachtoffer lichamelijk en geestelijk kwetsbaar was.
De verdediging voerde aan dat het slachtoffer de enige was die de verdachte had aangewezen als dader en dat de overige bewijsmiddelen zijn verklaring onvoldoende ondersteunden. Het hof verwierp dit. Op de telefoon van de verdachte was een foto aangetroffen van een deur met kapot glas, gemaakt om 22.57 uur, kort nadat op camerabeelden glasgerinkel was te horen. Verbalisanten herkenden de stem van de man op de camerabeelden als die van de verdachte. De verdachte verklaarde niet te weten hoe die foto op zijn telefoon terecht was gekomen, maar het hof achtte dat ongeloofwaardig.
Ook de pintransacties die de verdediging aandroeg als bewijs dat de verdachte elders was, overtuigden het hof niet. De transacties misten een duidelijke datum of tijdstip en sommige hadden betrekking op de dag na de mishandeling. Een restaurantbezoek eerder die avond sloot het daderschap evenmin uit, omdat de mishandeling pas rond 23.00 uur plaatsvond.
In de tweede zaak, de fietsdiefstal, verklaarde de verdachte dat hij dacht dat het zijn eigen fiets was. Het hof achtte dit ongeloofwaardig omdat de verdachte op geen enkel moment, ook niet toen het slachtoffer hem vroeg de fiets terug te geven of toen de politie werd gebeld, over een misverstand repte. Bovendien tilde hij de fiets die op slot stond direct op en liep ermee weg, wat eerder op diefstal wijst dan op een vergissing.
Het hof stelde verder vast dat de redelijke termijn in hoger beroep met ongeveer acht maanden was overschreden. Zonder die overschrijding had het hof een gevangenisstraf van 16 maanden passend gevonden, maar die termijnoverschrijding leidde tot een vermindering van twee maanden. Anderzijds legde het hof een hogere straf op dan de rechtbank in eerste aanleg, vanwege de ernst van de feiten en het kwetsbare slachtoffer dat in zijn eigen woning ernstig letsel opliep. Het hof zag geen aanleiding om opnieuw een contact- of gebiedsverbod op te leggen, nu van nieuwe incidenten tussen de verdachte en het slachtoffer niet was gebleken.
Het hof veroordeelde de verdachte tot een gevangenisstraf van 14 maanden, met aftrek van het voorarrest. De eerder opgelegde voorwaardelijke straffen blijven ten uitvoer gelegd.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-003474-23
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.