Hof spreekt man vrij van medeplegen verkrachting, schrapt celstraf van 27 maanden — GHSHE:2026:2622
medeplegen van verkrachting, hoger beroep met vrijspraak
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
openbaar ministerie
Hof vernietigt het vonnis, spreekt de man vrij van medeplegen van verkrachting en gelast zijn onmiddellijke invrijheidstelling uit voorlopige hechtenis.
- Hoger beroep tegen eigen vrijspraak van diefstal niet-ontvankelijk verklaard
- DNA op de schaamlippen van het slachtoffer bleek van de medeverdachte, niet van de verdachte, wat de conclusie van de rechtbank onderuithaalt
- Geen aanwijzingen voor nauwe en bewuste samenwerking, zodat medeplegen niet bewezen kan worden
- Integrale vrijspraak van zowel de primair als subsidiair tenlastegelegde verkrachting
- Onmiddellijke opheffing van de voorlopige hechtenis en gelasting van vrijlating
Samenvatting
Een vrouw werd in juni 2022 in haar slaapkamer in Bergen op Zoom wakker terwijl haar huisgenoot boven op haar zat en haar polsen boven haar hoofd vasthield. Zij zag dat een andere man, die ook in de woning verbleef, met ontbloot onderlichaam en zijn penis in de hand naast het bed stond, en voelde op dat moment een of meer vingers in haar vagina.
De zaak tegen die andere man lag in hoger beroep bij het gerechtshof 's-Hertogenbosch, tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 23 december 2025. De rechtbank had hem destijds veroordeeld voor het medeplegen van verkrachting tot 27 maanden gevangenisstraf, gelijk aan de straf die zijn huisgenoot al eerder voor hetzelfde feit had gekregen. Zij had daarbij overwogen dat, omdat de huisgenoot de polsen van de vrouw vasthield en de verdachte de enige andere persoon in de kamer was, het niet anders kon dan dat hij degene was die zijn vinger in haar vagina had gebracht. Van de eveneens tenlastegelegde diefstal van een telefoon en geld werd hij vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. De man ging tegen zijn veroordeling in hoger beroep en bleef ontkennen dat hij zich aan verkrachting schuldig had gemaakt.
Bij het hof draaide alles om de vraag of met voldoende zekerheid kon worden vastgesteld dat de man degene was geweest die de vrouw met zijn vinger seksueel had binnengedrongen. Het hof kwam tot een ander oordeel dan de rechtbank. Uit het rapport van het Nederlands Forensisch Instituut bleek namelijk dat op de buitenste schaamlippen van de vrouw DNA van de huisgenoot was aangetroffen, en niet van de verdachte. Daardoor kon naar het oordeel van het hof niet met de vereiste mate van zekerheid worden bewezen dat de verdachte, en niet zijn huisgenoot zelf, de vrouw had betast of zijn vinger in haar vagina had gebracht.
Ook voor medeplegen zag het hof geen toereikend bewijs. Om iemand als medepleger van een strafbaar feit aan te merken, moet sprake zijn van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de daders. Het hof stelde vast dat het dossier daarvoor geen aanwijzingen bevatte, zodat de verdachte ook niet als medepleger van de verkrachting kon worden aangemerkt.
De advocaat-generaal had gevorderd dat het hof het vonnis zou bevestigen maar de straf zou verhogen naar 30 maanden gevangenisstraf. Het hof kwam aan de strafmaat niet toe: het sprak de man integraal vrij van zowel de primair als de subsidiair tenlastegelegde verkrachting. Voor zover de man ook hoger beroep had willen instellen tegen zijn eerdere vrijspraak van de diefstal, verklaarde het hof dat beroep niet-ontvankelijk, omdat een verdachte tegen zijn eigen vrijspraak geen hoger beroep kan instellen.
Omdat de man nu van beide onderdelen van de verkrachting werd vrijgesproken, hief het hof de tegen hem geldende voorlopige hechtenis met onmiddellijke ingang op en gelastte zijn onmiddellijke invrijheidstelling.
Het gerechtshof 's-Hertogenbosch vernietigde het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, sprak de man vrij van het medeplegen van verkrachting en beval zijn onmiddellijke vrijlating uit voorlopige hechtenis.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-000010-26
Procedure
Hoger beroep
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.