Hof verhoogt taakstraf voor vervoer oxycodon en fentanyl — GHSHE:2026:891
opzettelijk vervoer van harddrugs (oxycodon en fentanyl) / Opiumwet lijst I
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 1 maand (proeftijd 2 jaar) en een taakstraf van 100 uur, subsidiair 50 dagen hechtenis.
- Hof verhoogt taakstraf van 80 naar 100 uur ten opzichte van het vonnis in eerste aanleg
- Verweer over geringe hoeveelheid werkzame stof verworpen: 300 gebruikerseenheden harddrugs is voldoende ernstig
- Bijzondere voorwaarden gedifferentieerd: meldplicht geldt 2 jaar, dagbesteding en schuldhulpverlening alleen het eerste jaar
- Vonnis politierechter vernietigd wegens ontbreken wettelijk vereiste motivering (artikel 359 Sv)
- Eerdere veroordelingen in 2017 en 2021 voor soortgelijke feiten wegen mee als strafverzwarende omstandigheid
Samenvatting
Een man uit Tilburg stond in hoger beroep terecht voor het opzettelijk vervoeren van harddrugs. Op 3 september 2024 werd hij aangetroffen met 300 pillen oxycodon en vijf fentanylpleisters. Beide middelen staan op lijst I van de Opiumwet en gelden als harddrugs.
De verdachte had eerder, in 2017 en 2021, onherroepelijke veroordelingen opgelopen voor soortgelijke feiten. Die eerdere straffen hadden hem er kennelijk niet van weerhouden opnieuw in de fout te gaan. Dat rekende het hof hem aan bij het bepalen van de straf.
In eerste aanleg had de politierechter in Tilburg een voorwaardelijke gevangenisstraf van één maand en een taakstraf van 80 uur opgelegd. De verdachte ging in hoger beroep. Zijn advocaat pleitte voor een lichtere straf — een volledig voorwaardelijke geldboete of voorwaardelijke taakstraf — en voerde aan dat de hoeveelheid werkzame stof in de pillen en pleisters gering was. Ook vroeg de raadsman de proeftijd te beperken tot één jaar, in lijn met het reclasseringsadvies.
Het hof volgde dat verzoek niet. De ernst van het feit en de recidive wogen zwaar. Het argument over het geringe gewicht of de geringe hoeveelheid werkzame stof werd van de hand gewezen: de verdachte had immers 300 gebruikerseenheden harddrugs bij zich. Wel hield het hof rekening met zijn persoonlijke situatie: hij is alleenstaand vader van twee kinderen, heeft schulden en werkt onbetaald via een proefplaatsing als facilitair medewerker.
De reclassering adviseerde een voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden: een meldplicht, het zoeken naar dagbesteding en medewerking aan schuldhulpverlening. Het hof nam dit advies over, maar differentieerde in de looptijd. De meldplicht geldt voor de volledige proeftijd van twee jaar; de voorwaarden over dagbesteding en schuldhulpverlening gelden alleen het eerste jaar, om te voorkomen dat de verdachte te afhankelijk wordt van reclasseringsbemoeienis.
Het hof vernietigde het vonnis van de politierechter — niet vanwege de inhoud, maar omdat de rechter had volstaan met een aantekening op de dagvaarding in plaats van een volledig gemotiveerd vonnis. Het hof deed vervolgens opnieuw recht. De verdachte werd veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van één maand met een proeftijd van twee jaar, en een taakstraf van 100 uur — twintig uur meer dan in eerste aanleg.
Betrokken advocaten
onbekend
verdachte
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-002286-25
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.