Belgische man krijgt 50 maanden cel voor invoer 450 kilo cocaïne via bananentransport — GHSHE:2026:912

drugssmokkel / medeplegen invoer cocaïne / Opiumwet

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie (advocaat-generaal)

Verweerder / gedaagde

Verdachte, geboren 1954, wonende in België

Verdachte veroordeeld tot 50 maanden gevangenisstraf voor medeplegen van opzettelijke invoer van circa 450 kilogram cocaïne, met aftrek van voorarrest.

Het hof oordeelt dat het schip via de Westerschelde Nederlandse territoriale wateren bevond, waardoor de Nederlandse strafwet van toepassing is ondanks de Singaporese vlag.
De verdachte bestelde wekelijks bananenpallets voor een criminele organisatie en ontving daarvoor 20.000 euro, wetende dat cocaïne tussen de pallets zou worden verstopt.
Uit pgp-communicatie blijkt dat de verdachte op de hoogte was van het onderschepte transport en zelfs het kenteken van de ophaalvrachtwagen kende.
Het hof kwalificeert de rol als medeplegen (niet louter medeplichtigheid) vanwege de intensiteit van de samenwerking, de betaling vooraf en de actieve betrokkenheid bij de logistiek.
De gevangenisstraf wordt verlaagd van 54 maanden (rechtbank) naar 50 maanden (hof), conform de vordering van de advocaat-generaal.

Samenvatting

Een man die in België woont, werd door het gerechtshof 's-Hertogenbosch veroordeeld voor zijn rol in de smokkel van ongeveer 450 kilogram cocaïne naar Nederland. De drugs waren verstopt in een lading bananen die in maart 2021 werd onderschept in de haven van Hamburg.

De man regelde op wekelijkse basis pallets met bananen van een bepaald merk voor een criminele organisatie. Daarvoor ontving hij 20.000 euro. Zijn taak was simpel maar cruciaal: door telkens bananenleveringen te bestellen, zorgde hij ervoor dat de organisatie de mogelijkheid had om drugs tussen de pallets te verstoppen. Andere leden van de organisatie wisten welke specifieke pallets werden gebruikt voor het cocaïnetransport en konden die pallets omswitchen of tussenvoegen.

De verdachte probeerde zich te verweren door te stellen dat híj die specifieke banananpallets, waar de cocaïne in zat, niet had besteld. Het hof ging daar niet in mee. Uit berichten op zijn zwaar beveiligde pgp-telefoon bleek dat hij op 8 maart 2021 communiceerde met een medeverdachte over het transport dat in Hamburg terechtkwam in plaats van Antwerpen. Hij wist zelfs het kenteken van de vrachtwagen die de lading zou ophalen en deelde die informatie. Ook had hij zelf verklaard te weten dat er drugs in de lading zat op momenten dat hij geen transporteur hoefde te regelen — en dat was precies het geval bij dit transport.

Een opmerkelijk juridisch argument van de verdediging was dat het schip onder Singaporese vlag voer. Zolang de cocaïne aan boord was, zou het dus op 'Singaporees grondgebied' zijn en niet in Nederland. Het hof verwierp dit redenering. Het schip voer via de Westerschelde naar Antwerpen, en daarmee bevond het zich in Nederlandse territoriale wateren. Op grond van vaste rechtspraak van de Hoge Raad is de Nederlandse strafwet dan van toepassing.

Het hof oordeelde dat de man zich schuldig had gemaakt aan het medeplegen van de invoer van cocaïne. Zijn rol was weliswaar niet die van iemand die zelf de drugs vervoerde, maar zijn bijdrage was van voldoende gewicht om te spreken van medeplegen en niet alleen van medeplichtigheid. Hij was onderdeel van een georganiseerde samenwerking, ontving een forse vergoeding, communiceerde actief over het transport en wist dat zijn handelen onderdeel was van cocaïnesmokkel.

De rechtbank had hem eerder veroordeeld tot 54 maanden gevangenisstraf. In hoger beroep vorderde de advocaat-generaal een iets lagere straf van 50 maanden. De verdediging pleitte voor vrijspraak, en vroeg subsidiair om een gevangenisstraf van slechts 24 maanden, waarvan 16 voorwaardelijk, plus een geldboete. Het hof legde uiteindelijk een gevangenisstraf op van 50 maanden, met aftrek van voorarrest.