Hof verzwaart straf voor hennepkwekerij na vijf jaar teelt in eigen pand — GHSHE:2026:939
Medeplegen hennepteelt / gebruik vervalst geschrift / strafmaat bij overschrijding redelijke termijn
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
Verdachte
Verdachte veroordeeld voor medeplegen van hennepteelt en gebruik van een vervalst geschrift tot een taakstraf van 240 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden met een proeftijd van 2 jaar; vrijgesproken van diefstal van elektriciteit.
- Het hof kwalificeert de rol van verdachte als medepleger van hennepteelt (niet slechts medeplichtige), omdat zijn bijdrage van voldoende gewicht was: pand beschikbaar stellen, schijnhuurder regelen, meedelen in oogstopbrengsten en actief bewijs verhullen.
- Verdachte wordt vrijgesproken van diefstal van elektriciteit (feit 2) wegens ontbreken van het vereiste (dubbele) opzet.
- De vervalste huurovereenkomst die verdachte bij aanhouding aan de politie overhandigde levert bewezen gebruik van een vervalst geschrift op (feit 3 subsidiair).
- De redelijke termijn is in eerste aanleg met 17 maanden en in hoger beroep met ruim een maand overschreden, wat aanleiding geeft om een onvoorwaardelijke gevangenisstraf te vervangen door een taakstraf en voorwaardelijke gevangenisstraf.
- Het hof legt een aanzienlijk zwaardere straf op dan de rechtbank: 240 uur taakstraf en 6 maanden voorwaardelijk, tegenover 90 uur taakstraf en 1 maand voorwaardelijk in eerste aanleg.
Samenvatting
Een man uit Oss stelde jarenlang zijn eigen bedrijfspand ter beschikking voor een professionele hennepkwekerij en verdiende daar naar eigen zeggen tussen de 250.000 en 300.000 euro mee. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch oordeelde in hoger beroep dat hij niet slechts medeplichtige was, maar een volwaardige medepleger van de hennepteelt.
De kwekerij draaide van 2014 tot mei 2019 en bevatte bij ontdekking 1.087 hennepplanten, verspreid over drie ruimten in een bedrijfspand. De man had bewust een schijnconstructie opgezet: om zijn betrokkenheid te verdoezelen, liet hij een huurovereenkomst opmaken op naam van een onbekende persoon, waarbij hij een legitimatiebewijs gebruikte dat hem door een medeverdachte was verstrekt. De huursom in dat contract bedroeg 500 euro per maand, terwijl hij wist dat zijn werkelijke inkomsten een veelvoud daarvan zouden zijn.
Toen de politie hem op 14 mei 2019 aanhield, overhandigde hij die vervalste huurovereenkomst aan de agenten, kennelijk om de aandacht af te leiden van de werkelijk betrokkenen. Ook na zijn aanhouding bleek uit afgeluisterde gesprekken met een medeverdachte dat hij als goed geïnformeerde insider bij de kwekerij betrokken was: de medeverdachte sprak over gezamenlijke verdiensten en weigerde de schuld op zich te nemen.
Het hof verwierp het standpunt van de verdediging dat de man slechts medeplichtig was door het pand beschikbaar te stellen. Zijn bijdrage was van voldoende gewicht voor medeplegen: hij had de kwekerij van meet af aan gefaciliteerd, meegedeeld in de oogstopbrengsten, actief geprobeerd ontdekking te voorkomen en zelfs na aanhouding een vals document aan de politie verstrekt. Dat er geen DNA van hem in de kwekerij werd aangetroffen, deed daar niet aan af.
In eerste aanleg had de rechtbank hem veroordeeld tot een taakstraf van 90 uur en een maand voorwaardelijke gevangenisstraf. Het hof achtte die straf te laag, gezien de professionele opzet en de vijf jaar dat de kwekerij in bedrijf was geweest. Normaliter zou een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op zijn plaats zijn, maar de redelijke termijn voor berechting was fors overschreden: in eerste aanleg met 17 maanden, en ook in hoger beroep met ruim een maand. Dat gaf het hof aanleiding de straf te matigen. De verdachte werd veroordeeld tot een taakstraf van 240 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden met een proeftijd van twee jaar.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerechtshof 's-HertogenboschRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
20-000515-24
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 2 september 2022 reed een man in een gehuurde Mercedes-AMG over de Roosendaalsebaan in Oud Gastel, waar 50 kilometer per uur mocht worden gereden. Kort voor een kruising waarvan de verkeerslichten oranje knipperden, haalde hij een voertuig rechts in en reed hij daarbij zeer dicht op de auto's voor hem. Op ruime afstand van de kruising gaf hij vol gas en reed hij ongeveer 152 kilometer per uur. Op de kruising stond een Toyota Yaris stil, deels op de voorrangsweg. De Mercedes botste met nog ongeveer 95 kilometer per uur op de linkerzijde van die auto. Vier inzittenden kwamen om het leven: een moeder, haar tienjarige dochter, haar achtjarige zoon en een vriendin. De negenjarige dochter van die vriendin overleefde de aanrijding met onder meer een gebroken sleutelbeen. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch beslist in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 26 april 2024. Die rechtbank legde vier jaar gevangenisstraf op en een rijontzegging van tien jaar. Zowel de verdachte als de officier van justitie ging in beroep. De advocaat-generaal eiste zes jaar gevangenisstraf, de verdediging bepleitte onder meer vrijspraak van roekeloosheid. Het hof spreekt de verdachte vrij van het letsel van het overlevende meisje. Het dossier laat volgens het hof niet zien dat er sprake was van zwaar lichamelijk letsel, bijvoorbeeld door een operatie of ontbrekend uitzicht op herstel. Ook is er te weinig informatie om vast te stellen dat zij tijdelijk ziek of in haar normale bezigheden verhinderd was. Voor dat deel van de tenlastelegging blijft alleen het gevaarzettende rijgedrag over. Voor de vier doden acht het hof roekeloosheid bewezen. Het hof wijst het verweer af dat de bestuurster van de Toyota geen voorrang verleende. Wie op een weg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur bijna drie keer zo hard rijdt, kan volgens het hof niet verwachten dat anderen daar rekening mee houden. De voorrangsregel is dan 'de facto illusoir' geworden. Ook het ingrijpen van het elektronische stabiliteitssysteem van de auto verandert dat niet: de verdachte had zichzelf door zijn rijgedrag in die positie gebracht. De snelheid op afstand van de kruising en het rechts inhalen met dicht bijrijden samen laten zien dat hij bewust zeer gevaarlijk reed, aldus het hof. Dat de verdachte eerder veroordeeld werd voor een forse snelheidsovertreding weegt het hof strafverzwarend mee. Bij de straf stelt het hof dat bij vier doden sprake is van meerdaadse samenloop, geen eendaadse zoals de verdediging bepleitte: elk slachtoffer levert een eigen overtreding op. Het hof vindt zeven jaar gevangenisstraf passend en verlaagt die met twee maanden omdat de redelijke termijn in hoger beroep met bijna zes maanden is overschreden. Het hof legt daarom zes jaar en acht maanden gevangenisstraf op voor de dood van de vier slachtoffers, met aftrek van voorarrest. Daarnaast volgt een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor tien jaar. Voor het gevaarzettende rijgedrag ten aanzien van het overlevende meisje legt het hof een rijontzegging van één jaar op. Het hof beveelt tevens de gevangenneming van de verdachte.