Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:HR:2003:AF1913Strafrecht

Hoge Raad verwerpt cassatieberoep tegen uitlevering aan België wegens ontbreken flagrante EVRM-schending — HR:2003:AF1913

uitlevering / toelaatbaarheid uitlevering / artikel 6 EVRM in verzoekende staat

Eiser / verzoeker

de opgeëiste persoon

VS

Verweerder / gedaagde

Koninkrijk België

De Hoge Raad verwierp het cassatieberoep; de uitlevering aan België blijft toelaatbaar.

  • De uitleveringsrechter beoordeelt in beginsel niet de rechtmatigheid van bewijsgaring in de verzoekende staat.
  • Bij een beroep op een flagrante schending van artikel 6 EVRM die aan uitlevering in de weg staat, moet de rechter daar wel gemotiveerd op beslissen.
  • De Rechtbank mocht het verweer begrijpelijkerwijs niet opvatten als een beroep op zo'n flagrante schending, nu het dossier juist uitwees dat het Belgische hof en de cassatierechter geen schending hadden vastgesteld.
  • Het cassatieberoep werd verworpen omdat het middel faalde en er geen ambtshalve vernietigingsgrond was.

Samenvatting

Een man met de Belgische nationaliteit, die in Nederland woonde, vocht bij de Hoge Raad zijn uitlevering aan België aan. Het Belgische Hof van Beroep in Antwerpen had hem in 2001 veroordeeld tot een vrijheidsstraf. Bij de uitvoering van die straf vroeg België om uitlevering, die de Rechtbank Middelburg in juli 2002 toelaatbaar had verklaard.

De man voerde aan dat in de Belgische strafzaak ongeoorloofde opsporingsmethoden waren gebruikt, namelijk de inzet van undercoveragenten. In eerste aanleg in België had de rechtbank het openbaar ministerie zelfs niet-ontvankelijk verklaard omdat die undercoveroperaties in strijd waren met artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, dat recht op een eerlijk proces garandeert. Het Hof van Beroep in Antwerpen oordeelde echter anders: het keurde de undercoveractiviteiten goed en veroordeelde de man alsnog. Ook een cassatieberoep in België had hij verloren.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In de Nederlandse uitleveringsprocedure stelde zijn advocaat dat de Rechtbank Middelburg ten onrechte geen beslissing had genomen op het verweer dat artikel 6 EVRM was geschonden. Volgens hem kon de Nederlandse uitleveringsrechter de Belgische opsporingsmethoden rechtstreeks aan het verdrag toetsen, en moest die schending aan de uitlevering in de weg staan.

De Hoge Raad stelt voorop dat de uitleveringsrechter in beginsel niet mag oordelen over de rechtmatigheid van bewijsgaring in de verzoekende staat. Maar er is een uitzondering: als concreet wordt aangevoerd dat sprake is van een zo flagrante schending van het recht op een eerlijk proces dat de verdragsverplichting tot uitlevering daardoor opzij wordt gezet, moet de rechter daar gemotiveerd op beslissen.

In dit geval vond de Hoge Raad echter dat de Rechtbank Middelburg het verweer van de advocaat begrijpelijk anders had uitgelegd. De advocaat had ter onderbouwing alleen verwezen naar 'de gegevens in het dossier', terwijl het dossier juist het Belgische arrest bevatte waaruit bleek dat artikel 6 EVRM volgens het Hof van Beroep niet was geschonden en dat ook het Belgische cassatieberoep was verworpen. De Rechtbank hoefde dat betoog dus niet op te vatten als een beroep op een flagrante schending die uitlevering onmogelijk maakt.

De Hoge Raad verwierp het cassatieberoep.

Betrokken advocaten

mr. F.A.M. te Braake

de opgeëiste persoon

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Instantie

Hoge Raad

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

02125/02 U

Procedure

Cassatie

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

HR:2026:1800
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1857
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1849
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1861
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1864
Hoge Raad·
Strafrecht