Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:HR:2003:AF9724Strafrecht

Hoge Raad wijst herzieningsverzoek af in zaak over drie moorden in Venlo — HR:2003:AF9724

herziening veroordeling medeplegen moord

Eiser / verzoeker

de aanvrager (veroordeelde)

VS

Verweerder / gedaagde

Openbaar Ministerie

De Hoge Raad wijst het herzieningsverzoek af; de veroordeling tot vijftien jaar gevangenisstraf voor medeplegen van drie moorden blijft in stand.

  • Een herzieningsverzoek gebaseerd op een getuige die terugkomt op eerdere belastende verklaringen vereist dat aannemelijk wordt gemaakt waarom die getuige dit doet; dat ontbrak hier.
  • De eerste getuige verklaarde in 2001 onder ede dat haar raadsman geen invloed had op haar dagboeken en dat zij daarin de waarheid had geschreven, waardoor haar terugkomen geen ernstig vermoeden wekte.
  • Dat een andere persoon de schoten op een slachtoffer heeft afgevuurd is niet onverenigbaar met een veroordeling voor medeplegen van moord.
  • Onvoldoende onderbouwde stellingen over hardhorendheid en psychose van een getuige kunnen geen grond voor herziening opleveren, zeker niet als het hof diens betrouwbaarheid al uitdrukkelijk had getoetst.
  • De Hoge Raad beoordeelde alle drie herzieningsgronden zowel afzonderlijk als in samenhang en vond geen ernstig vermoeden dat het hof tot vrijspraak zou zijn gekomen.

Samenvatting

Een man van Turkse afkomst, veroordeeld tot vijftien jaar gevangenisstraf voor het medeplegen van drie moorden in Venlo in de nacht van 17 op 18 juni en 18 op 19 juni 1993, vroeg de Hoge Raad om herziening van zijn veroordeling. Het gerechtshof in Den Bosch had hem in 1996 schuldig bevonden; zijn cassatieberoep werd in 1997 verworpen.

De aanvraag rustte op drie pijlers. Ten eerste zou een belangrijke getuige, wier verklaringen een centrale rol speelden in het bewijs, na de veroordeling zijn teruggekomen op haar eerdere verklaringen bij de politie en de rechter-commissaris. Bovendien stelde ze dat haar dagboeken, die mede als bewijs waren gebruikt, valselijk waren opgemaakt op aanwijzing van haar toenmalige advocaat.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Ten tweede werd aangevoerd dat een tweede getuige op ontoelaatbare wijze door de politie onder druk was gezet, psychotisch was tijdens zijn verhoren en bovendien ernstig slechthorend was zonder gehoorapparaat. Hierdoor zou zijn verklaring over de rol van de veroordeelde onbetrouwbaar zijn geweest.

De derde grond was dat inmiddels aannemelijk zou zijn geworden dat een andere, met name genoemde persoon de schoten op een van de slachtoffers had gelost.

De Hoge Raad verwierp alle drie de onderdelen. Wat de eerste getuige betreft: wie een herzieningsverzoek baseert op een getuige die terugkomt op eerdere belastende verklaringen, moet aannemelijk maken waarom die getuige dat doet. Dat ontbrak hier volledig. Bovendien had de getuige zelf in een voorlopig getuigenverhoor in 2001 onder ede verklaard dat haar raadsman geen enkele invloed had gehad op haar dagboeken en dat zij daarin de waarheid had geschreven. Ook had het hof de betrouwbaarheid van haar verklaringen en dagboeken al uitdrukkelijk beoordeeld.

Ten aanzien van de tweede getuige stelde de Hoge Raad dat diens bewering over politiedruk onvoldoende gewicht had, mede omdat het hof dit punt al had onderzocht en in zijn bewijsoverwegingen had meegenomen. De getuige had zelf bij de rechter-commissaris verklaard dat de politie zijn eigen woorden correct had opgeschreven en dat onjuistheden werden gecorrigeerd. De hardhorendheid en de gestelde psychose waren bovendien onvoldoende onderbouwd, terwijl het hof al rekening had gehouden met de beperkte intelligentie en beïnvloedbaarheid van deze getuige.

De derde grond, dat iemand anders de trekker had overgehaald, trof evenmin doel. De man was veroordeeld voor medeplegen van moord, niet voor het eigenhandig afschieten van het slachtoffer. Dat een ander de schoten heeft gelost is daarmee niet onverenigbaar.

De Hoge Raad oordeelde dat de aangedragen omstandigheden, zowel afzonderlijk als in samenhang, geen ernstig vermoeden konden wekken dat het hof anders zou hebben beslist als het deze informatie eerder had gekend. Het herzieningsverzoek was kennelijk ongegrond en werd afgewezen.

Betrokken advocaten

mr. M. Moszkowicz

aanvrager

Moszkowicz Advocaten, AMSTERDAM

29 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Instantie

Hoge Raad

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

01657/02 H

Procedure

Herziening

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. E.J. Numann
  • dhr. mr. W.A.M. van Schendel
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

HR:2026:1800
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1857
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1849
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1861
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1864
Hoge Raad·
Strafrecht