Hoge Raad vermindert aanslag: verkoop huurtermijnen aan eigen BV levert geen fraus legis op — HR:2004:AR3510
bijzonder belastingtarief bij verkoop huurtermijnen / fraus legis inkomstenbelasting
Eiser / verzoeker
X (belastingplichtige)
Verweerder / gedaagde
Staatssecretaris van Financiën / Inspecteur
Aanslag verminderd: inkomensbestanddeel van ƒ 289.537 wordt belast naar bijzonder tarief van 45 procent in plaats van het tabeltarief.
- Verkoop van toekomstige huurtermijnen aan eigen holding levert geen fraus legis op, omdat geen sprake is van min of meer onbeperkte mogelijkheid tot belastingvermindering.
- Daadwerkelijke cumulatie van inkomsten is niet uitgesloten van de bijzondere tariefregeling, ook niet als de belastingplichtige die cumulatie zelf heeft teweeggebracht.
- Fiscale eenheid voor vennootschapsbelasting heeft geen gevolgen voor de inkomstenbelasting: vennootschappen blijven zelfstandige juridische entiteiten.
- De inspecteur kon niet verdedigen dat betalingen ter vervanging van huur automatisch als opbrengst van de onroerende zaak kwalificeren.
- Hoge Raad doet de zaak zelf af en vermindert de aanslag zodat ƒ 289.537 wordt belast naar het bijzondere tarief van 45 procent.
Samenvatting
Een belastingplichtige verhuurde zijn villa aan twee BV's en verkocht in december 1991 de toekomstige huurtermijnen voor de jaren 1992 tot en met 1995 voor de contante waarde aan een holding waarvan hij zelf 90 procent van de aandelen bezat. Het doel van die constructie was om aanspraak te maken op het bijzondere belastingtarief van 45 procent, in plaats van het hogere tabeltarief dat zou gelden als hij de huurinkomsten jaar voor jaar ontving.
De belastinginspecteur had de aanslag opgelegd naar een belastbaar inkomen van ƒ 337.163, waarbij het bijzondere tarief werd geweigerd. De belastingplichtige maakte bezwaar, stapte daarna naar het Gerechtshof Arnhem, verloor daar, won bij de Hoge Raad in 1999 (die de zaak terugverwees), en verloor opnieuw bij het Gerechtshof 's-Hertogenbosch. Dat hof oordeelde dat de constructie in strijd was met doel en strekking van de Wet op de inkomstenbelasting 1964, omdat belastingplichtigen zo min of meer onbeperkt hun belasting konden verminderen door transacties aan te gaan met eigen vennootschappen.
De Hoge Raad volgt dat redenering nu niet. Het hof had als uitgangspunt genomen dat de belastingplichtige min of meer onbeperkt en op elk moment van zijn keuze huurtermijnen kon verkopen. Dat klopt niet, aldus de Hoge Raad. Er was daadwerkelijk sprake van cumulatie van inkomsten, en de wet sluit zelfstandig veroorzaakte cumulaties niet uit van de bijzondere tariefregeling. Het enkele feit dat de belastingplichtige handelde met een eigen BV, zonder afhankelijk te zijn van de wil van derden, maakt dit oordeel niet anders.
De Hoge Raad beoordeelt in deze cassatieprocedure ook twee stellingen van de inspecteur die het hof ten onrechte had laten liggen. De eerste stelling, dat betalingen ter vervanging van huur altijd als opbrengst van de onroerende zaak zelf moeten worden aangemerkt, wijst de Hoge Raad af. De tweede stelling, dat de fiscale eenheid tussen de kopersvennootschappen voor de inkomstenbelasting tot gevolg had dat het als vooruitbetaling van huur moest worden gezien, verwerpt de Hoge Raad eveneens: de fiscale eenheid heeft alleen gevolgen voor de vennootschapsbelasting en laat de zelfstandigheid van de vennootschappen voor de inkomstenbelasting onverlet.
De Hoge Raad vernietigt de uitspraken van het hof en de inspecteur en vermindert de aanslag zelf. Een inkomensbestanddeel van ƒ 289.537 wordt alsnog belast naar het bijzondere tarief van 45 procent. De Staat moet aan de belastingplichtige in totaal € 116,03 aan griffierecht vergoeden.
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2012:BV0276, Hoge Raad, 10-08-2012, 11/01428
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2012:BX0920, Hoge Raad, 13-07-2012, 11/05016
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2012:BR6377, Hoge Raad, 13-07-2012, 10/04135
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2012:BW9842, Hoge Raad, 29-06-2012, 10/04703
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
39322
Procedure
Cassatie
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.