Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:HR:2004:AR5977Bestuursrecht; Belastingrecht

Hoge Raad verwerpt cassatie over belasting op ontslagvergoeding die deels aan buitenlandse werkzaamheden werd toegerekend — HR:2004:AR5977

belastingheffing over ontslagvergoeding bij gedeeltelijk buitenlands arbeidsverleden / toerekening heffingsbevoegdheid

Eiser / verzoeker

X te Z (België)

VS

Verweerder / gedaagde

Staatssecretaris van Financiën

De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep ongegrond; de aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen over 1995 naar een belastbaar inkomen van ƒ 4.422.363 blijft in stand.

  • Een ontslagvergoeding voor te derven loon houdt in algemene zin verband met de gehele dienstbetrekking en moet bij werkzaamheden in meerdere staten in beginsel worden verdeeld op basis van het arbeidsverleden.
  • Bijzondere omstandigheden kunnen rechtvaardigen dat een ontslagvergoeding niet aan het buitenlandse arbeidsverleden wordt toegerekend, met name als de vergoeding niet ten laste is gekomen van een werkgever of vaste inrichting in de werkstaat.
  • Het Hof mocht de schadevergoeding in een te ver verwijderd verband met de buitenlandse werkzaamheden achten; dit feitelijke oordeel is in cassatie niet toetsbaar.
  • De 35%-regeling was wel van toepassing op de ontslagvergoeding, maar dat stond los van de discussie over de toerekening aan buitenlandse dienstbetrekkingen.

Samenvatting

Een bestuurder van een groot concern, woonachtig in België, ontving in 1995 bij zijn vertrek als lid van de raad van bestuur een schadevergoeding voor te derven salaris en tantième. Hij had zijn loopbaan grotendeels in het buitenland doorgebracht: 82 procent van zijn werkzaamheden voor het concern had hij buiten Nederland verricht. Op basis daarvan claimde hij dat ook 82 procent van de ontslagvergoeding buiten de Nederlandse belastingheffing moest vallen, wat zijn belastingdruk aanzienlijk zou verlagen.

De Belastingdienst weigerde deze berekening. De inspecteur erkende wel dat de zogeheten 35%-regeling, een belastingvriendelijke regeling voor uitgezonden werknemers, van toepassing was op de ontslagvergoeding, maar zag geen reden om 82 procent van die vergoeding toe te rekenen aan de buitenlandse werkzaamheden. Het Hof in Den Bosch bevestigde dat standpunt: de ontslagvergoeding stond in een te ver verwijderd verband met de vroegere buitenlandse werkzaamheden om die toerekening te rechtvaardigen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De Hoge Raad herhaalt in dit arrest een eerder uitgewerkte regel: een ontslagvergoeding voor te derven loon houdt in algemene zin verband met de uitoefening van de dienstbetrekking als geheel. Als die dienstbetrekking zowel in Nederland als in het buitenland is uitgeoefend, moet de heffingsbevoegdheid in beginsel worden verdeeld op basis van het arbeidsverleden. Toch is die verdeling niet absoluut: bijzondere omstandigheden kunnen rechtvaardigen dat de ontslagvergoeding toch niet (of slechts beperkt) aan werkzaamheden in het buitenland wordt toegerekend.

Een dergelijke bijzondere omstandigheid doet zich voor als de ontslagvergoeding niet ten laste is gekomen van een werkgever in het land waar de werkzaamheden werden verricht, of van een vaste inrichting die de werkgever daar heeft. In dat geval is de band met het arbeidsverleden in die werkstaat onvoldoende om de vergoeding als beloning voor de aldaar verrichte werkzaamheden aan te merken.

Het Hof had klaarblijkelijk zo'n bijzondere omstandigheid aanwezig geacht. De Hoge Raad oordeelt dat dit oordeel juridisch niet onjuist is, en dat het als feitelijk oordeel in cassatie niet opnieuw op juistheid kan worden getoetst. Het cassatieberoep slaagt niet en het arrest van het Hof blijft in stand. Voor een proceskostenveroordeling ziet de Hoge Raad geen aanleiding.

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Instantie

Hoge Raad

Zaaknummer

39158

Procedure

Cassatie

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

HR:2026:1914
Hoge Raad·
Bestuursrecht; Belastingrecht
HR:2026:1918
Hoge Raad·
Bestuursrecht; Belastingrecht
HR:2026:1915
Hoge Raad·
Bestuursrecht; Belastingrecht
HR:2026:1922
Hoge Raad·
Bestuursrecht; Belastingrecht
HR:2026:1923
Hoge Raad·
Bestuursrecht; Belastingrecht