Hoge Raad verwerpt cassatie over weigering piekprofielen DNA-onderzoek bij gewapende roof — HR:2005:AU2250
DNA-bewijs in strafzaak / weigering toevoeging piekprofielen aan dossier
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep; de veroordeling tot twee jaren gevangenisstraf blijft in stand.
- Verzoek om toevoeging van piekprofielen aan strafdossier wordt beoordeeld aan de hand van de noodzakelijkheidstoets.
- Hof mocht verzoek afwijzen nu de verdediging niet concreet maakte dat de piekprofielen onjuist waren geïnterpreteerd.
- Verdachte had contra-expertise of het horen van de NFI-deskundige kunnen vragen, maar zag daarvan af.
- Piekprofielen hoeven op grond van het Besluit DNA-onderzoek in strafzaken niet verplicht in het deskundigenverslag te zijn opgenomen.
- Afwijzing verzoek levert geen schending op van artikel 6 EVRM.
Samenvatting
Een man van Marokkaanse afkomst werd door de rechtbank Breda veroordeeld voor een gewapende roof, gepleegd samen met anderen. Het bewijs bestond voornamelijk uit een DNA-spoor dat op de plaats delict was gevonden. Het gerechtshof in Den Bosch bevestigde die veroordeling in hoger beroep, waarna de man cassatie instelde bij de Hoge Raad.
De kern van het cassatieberoep draaide om zogenoemde piekprofielen: de ruwe grafische gegevens die ten grondslag liggen aan een DNA-rapport van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI). De advocaat van de verdachte verzocht het hof om die onderliggende stukken toe te voegen aan het strafdossier. Hij wilde zo kunnen nagaan of de conclusies in het NFI-rapport klopten met de basisgegevens, ook omdat hij erop wees dat het spoor mogelijk van een broer van zijn cliënt afkomstig kon zijn en er slechts zes à zeven DNA-merkers waren gevonden in plaats van de gebruikelijke tien à elf.
Het hof wees dat verzoek af. Het redeneerde dat het NFI-rapport ook zonder de piekprofielen voldoende gegevens bevatte om het te beoordelen en te wegen. Bovendien had de verdediging niet concreet gemaakt dat de piekprofielen onjuist waren geïnterpreteerd of dat de conclusie van de deskundige onjuist was. Verder wees het hof erop dat de verdediging zelf had afgezien van een tegenonderzoek, de aangewezen juridische weg bij twijfel aan DNA-onderzoek. Tot slot vloeit uit het Besluit DNA-onderzoek in strafzaken voort dat piekprofielen niet verplicht in het deskundigenverslag hoeven te zijn opgenomen.
De Hoge Raad oordeelt dat het hof de juiste toets heeft aangelegd. Een verzoek om stukken aan het dossier toe te voegen moet worden beoordeeld aan de hand van de vraag of de noodzaak daartoe is gebleken. Het hof heeft die maatstaf correct toegepast. De Hoge Raad wijst er daarbij op dat de verdachte gebruik had kunnen maken van andere middelen om de conclusies van de NFI-deskundige te bestrijden, zoals een contra-expertise of het oproepen van de deskundige als getuige ter zitting. Nu hij dat allemaal heeft nagelaten, levert de afwijzing van het verzoek geen schending op van het recht op een eerlijk proces zoals gewaarborgd in artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.
De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep.
Betrokken advocaten
mr. G. Meijers
verdachte
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2021:5499, Rechtbank Amsterdam, 29-09-2021, AMS 21/4144
Rechtbank Amsterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBAMS:2021:5500, Rechtbank Amsterdam, 29-09-2021, AMS 21/4145
Rechtbank Amsterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:GHDHA:2020:2347, Gerechtshof Den Haag, 09-12-2020, K18/220377
Gerechtshof Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:PHR:2019:279, Parket bij de Hoge Raad, 26-03-2019, 17/04740
Parket bij de Hoge Raad · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.