Hoge Raad verwerpt cassatie over afschrijving verbouwingskosten praktijkruimte in eigen woning — HR:2006:AV0840
Inkomstenbelasting / afschrijving verbouwingskosten praktijkruimte in eigen woning
Eiser / verzoeker
X-Y te Z
Verweerder / gedaagde
Staatssecretaris van Financiën
De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep ongegrond; de navorderingsaanslag naar een belastbaar inkomen van ƒ 27.868 blijft in stand.
- Verbouwingskosten die op de eigenaar-belastingplichtige drukken zijn niet aftrekbaar als ondernemingskosten als zij zijn gemaakt in de hoedanigheid van eigenaar, niet vanuit de zakelijke belangen van de eigen onderneming.
- Het hof hoefde niet nader te motiveren waarom de verbouwingskosten niet in het kader van het zakelijk gebruik van het pand door de onderneming van de vrouw zijn gemaakt.
- De tweede en derde cassatiemiddelen zijn op grond van artikel 81 Wet op de rechterlijke organisatie zonder nadere motivering verworpen.
- De navorderingsaanslag naar belastbaar inkomen van ƒ 27.868, na vermindering in bezwaar, blijft ongewijzigd in stand.
Samenvatting
Een kinderfysiotherapeut uit Z was in cassatie gegaan bij de Hoge Raad over een navorderingsaanslag in de inkomstenbelasting over het jaar 1995. De zaak draaide om de vraag of zij de verbouwingskosten van haar eigen woning kon aftrekken via afschrijving in haar onderneming.
De vrouw was buiten gemeenschap van goederen getrouwd met een fysiotherapeut. Zij was eigenaar van de gezinswoning, die ook deels als praktijkruimte werd gebruikt. Haar man huurde een deel van het pand voor zijn praktijk. In 1995 werd het pand ingrijpend verbouwd: er kwam een aanbouw voor een fysiotherapiepraktijk, een wachtkamer voor cliënten en ook diverse privévertrekken werden aangepast. De totale verbouwingskosten bedroegen minimaal ƒ 174.459. Daarvan werd 35 procent op de balans van de vrouw geactiveerd en 65 procent op die van haar man.
De inspecteur van de Belastingdienst legde een navorderingsaanslag op, aanvankelijk naar een belastbaar inkomen van ƒ 121.101, wat na bezwaar werd verlaagd tot ƒ 27.868. De vrouw bestreed dit voor het Gerechtshof Amsterdam, dat haar beroep weliswaar gegrond verklaarde wat betreft de navorderingsaanslag, maar de verlaagde aanslag in stand liet. Het hof oordeelde dat de verbouwingskosten die op de vrouw hadden gedrukt, niet waren gemaakt vanuit zakelijke belangen van haar onderneming, maar in haar hoedanigheid van eigenaar van het pand.
In cassatie probeerde de vrouw dit oordeel aan te tasten met drie middelen. De Hoge Raad verwierp alle drie. Ten aanzien van het eerste middel bevestigde de Hoge Raad het oordeel van het hof: de vrouw had de kosten niet gemaakt in het kader van het zakelijk gebruik van het pand door haar eigen onderneming, maar als eigenaar van het pand. Dit oordeel getuigde niet van een onjuiste rechtsopvatting en was ook niet onbegrijpelijk of onvoldoende gemotiveerd. De tweede en derde cassatiemiddelen werden zonder nadere motivering verworpen, omdat zij geen rechtsvragen opwierpen die van belang zijn voor de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. De Hoge Raad verklaarde het cassatieberoep ongegrond en zag geen aanleiding om een proceskostenveroordeling op te leggen.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2025:1334, Hoge Raad, 19-09-2025, 25/01699
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:1142, Hoge Raad, 11-07-2025, 20/00162
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:903, Hoge Raad, 13-06-2025, 23/04071
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:678, Hoge Raad, 25-04-2025, 24/03288
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
41898
Procedure
Cassatie
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. E.N. Punt
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.