Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:HR:2006:AW0100Strafrecht

Hoge Raad verwerpt cassatie over conservatoir beslag op onroerende zaak van derde — HR:2006:AW0100

conservatoir beslag op onroerende zaak van derde in ontnemingszaak

Eiser / verzoeker

klaagster

VS

Verweerder / gedaagde

Openbaar Ministerie

De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep en laat de beschikking van de rechtbank Amsterdam in stand.

  • Beslag ten laste van de klaagster zelf op haar registergoed is geen conservatoir derdenbeslag, ook al strekt het ter verzekering van een vordering op een ander.
  • Na de wetswijziging van 2003 kunnen ook onroerende zaken van derden in beslag worden genomen ter bewaring van het recht tot verhaal op ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel.
  • De wetsgeschiedenis bevestigt dat de wetgever de beslagmogelijkheden bij kwader trouw verkrijgende derden bewust heeft uitgebreid tot onroerende zaken.
  • De overige middelen behoeven geen motivering nu zij geen rechtsvragen opwerpen die het belang van de rechtseenheid of rechtsontwikkeling raken.

Samenvatting

Het Openbaar Ministerie legde in 2004 conservatoir beslag op een onroerende zaak van een vrouw, ter verzekering van een vordering tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel op een ander persoon. De vrouw was dus geen verdachte zelf, maar een derde op wiens eigendom beslag werd gelegd. Ze diende een beklag in bij de rechtbank Amsterdam met het verzoek het beslag op te heffen.

De vrouw voerde twee argumenten aan. Ten eerste stelde ze dat het beslag in werkelijkheid een conservatoir derdenbeslag was, en dat zo'n derdenbeslag op onroerende zaken wettelijk niet mogelijk is. Ten tweede betoogde ze dat niet was voldaan aan alle cumulatieve vereisten die de wet stelt voor beslag op goederen van derden.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechtbank Amsterdam wees het beklag in december 2004 af. Volgens de rechtbank was het beslag gelegd ten laste van de vrouw zelf op haar eigen registergoed, ook al strekte het beslag ter verzekering van een vordering op een ander. Dat maakte het juridisch gezien geen derdenbeslag. Het argument dat derdenbeslag op onroerende zaken niet mogelijk zou zijn, sneed daarmee geen hout.

De vrouw stelde vervolgens cassatie in bij de Hoge Raad. In cassatie klaagde ze opnieuw dat de rechtbank ten onrechte had geoordeeld dat er geen sprake was van conservatoir derdenbeslag.

De Hoge Raad gaat na wat de wetgever voor ogen stond bij de aanpassing van de ontnemingswetgeving in 2003. Uit de wetsgeschiedenis blijkt dat de wetgever de beslagmogelijkheden uitdrukkelijk heeft uitgebreid: ook onroerende zaken die toebehoren aan een derde die te kwader trouw voorwerpen onder zich heeft, kunnen in beslag worden genomen. De Hoge Raad stelt vast dat de rechtbank het onderscheid tussen beslag ten laste van de vrouw zelf en een klassiek derdenbeslag correct heeft gemaakt. Het oordeel geeft geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting en is niet onbegrijpelijk.

De overige cassatiemiddelen behoeven geen nadere motivering, omdat ze geen rechtsvragen opwerpen die van belang zijn voor de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep.

Betrokken advocaten

mr. J.W. Soeteman

klaagster

Jebbink Soeteman advocaten, AMSTERDAM

72 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Instantie

Hoge Raad

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

01190/05 B

Procedure

Cassatie

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

HR:2026:1800
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1857
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1849
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1861
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1864
Hoge Raad·
Strafrecht