Hoge Raad verwerpt cassatieberoep tegen naheffing van douanerechten van ruim € 84.000 — HR:2007:AW2191
naheffing douanerechten / boeking achteraf / vergissing douaneautoriteiten
Eiser / verzoeker
X B.V.
Verweerder / gedaagde
Staatssecretaris van Financiën
Cassatieberoep ongegrond verklaard; naheffing van € 84.660,55 aan douanerechten blijft in stand.
- Een professionele douane-expediteur kan geen beroep doen op de uitzonderingsbepaling van artikel 220 lid 2 sub b CDW als hij de vergissing van de douane via het Publicatieblad had kunnen ontdekken.
- Bij twijfel over de betekenis van teksten in het Publicatieblad rust op de professionele marktdeelnemer de plicht actief opheldering te zoeken.
- De gevallen waarin van boeking achteraf moet worden afgezien zijn limitatief opgesomd in het Communautair Douanewetboek; nationale beginselen van behoorlijk bestuur kunnen daar niet aan afdoen.
- De door het bedrijf aangevoerde omstandigheden waren onvoldoende om te concluderen dat het vertrouwensbeginsel of de redelijkheid en billijkheid aan de naheffing in de weg stonden.
Samenvatting
Een douane-expediteur ontving in 1999 een naheffing van bijna € 84.661 aan douanerechten. Het bedrijf had eerder gebruik gemaakt van een tarief dat achteraf onjuist bleek te zijn, maar stelde dat de bevoegde douaneautoriteiten zelf een fout hadden gemaakt. Op grond van Europese douanewetgeving mag een naheffing in principe achterwege blijven als de schuldenaar redelijkerwijs niet had kunnen ontdekken dat de belasting-dienst een fout maakte.
Zowel de Tariefcommissie als het Gerechtshof Amsterdam kwamen tot de conclusie dat de douane-expediteur de vergissing van de autoriteiten wél had kunnen ontdekken. Het hof wees erop dat het bedrijf een professionele marktdeelnemer is en dat de vergissing eenvoudig te achterhalen was via het Publicatieblad van de Europese Unie. Als er twijfel bestond over de betekenis van de tekst in dat Publicatieblad, had het bedrijf actief opheldering moeten zoeken.
Het bedrijf stelde in cassatie ook dat de naheffing in strijd was met het Nederlandse vertrouwensbeginsel en de redelijkheid en billijkheid. De Hoge Raad verwierp dit argument. Volgens de Europese douanewetgeving zijn de gevallen waarin van naheffing moet worden afgezien uitputtend geregeld. De omstandigheden die het bedrijf aanvoerde waren bovendien onvoldoende om te concluderen dat enig algemeen beginsel van behoorlijk bestuur zich tegen de naheffing verzette.
De Hoge Raad verklaarde het cassatieberoep ongegrond. Het bedrijf blijft daarmee gehouden de naheffing van € 84.661 aan douanerechten te betalen.
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2017:9, Hoge Raad, 06-01-2017, 15/03158
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2016:2829, Hoge Raad, 23-12-2016, 15/02137
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2016:2898, Hoge Raad, 23-12-2016, 15/01370
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2016:2900, Hoge Raad, 23-12-2016, 15/01293
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
41309
Procedure
Cassatie
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.