Hoge Raad wijst herzieningsverzoek af ondanks twijfel over geuridentificatieproef bij inbraak — HR:2010:BL1609
herziening strafzaak / onbetrouwbare geuridentificatieproef
Eiser / verzoeker
aanvraagster (veroordeelde vrouw)
Verweerder / gedaagde
Staat (openbaar ministerie)
De Hoge Raad wijst het herzieningsverzoek af: de veroordeling tot 21 maanden gevangenisstraf blijft in stand.
- De Hoge Raad bevestigt dat geuridentificatieproeven door de geurhondendienst Noord- en Oost-Gelderland uit de periode september 1997 tot en met maart 2006 als onbetrouwbaar worden beschouwd wegens protocollaire onregelmatigheden.
- Een herzieningsverzoek op grond van een onbetrouwbare geuridentificatieproef slaagt alleen als het ernstige vermoeden bestaat dat de rechter zonder dat bewijs tot vrijspraak zou zijn gekomen.
- De bewezenverklaring steunde naast de geurproef op het aantreffen van gestolen goederen met ingegraveerde nummers in de berging van de aanvraagster en haar eigen belastende verklaring.
- Omdat de veroordeling ook zonder de geurproef voldoende steun vond in het overige bewijs, was er geen grond voor herziening.
- Herziening op grond van een 'minder zware strafbepaling' ziet uitsluitend op wettelijke strafdreiging, niet op de hoogte van de daadwerkelijk opgelegde straf.
Samenvatting
Een vrouw die in 2000 door het Gerechtshof Arnhem werd veroordeeld voor een gewapende inbraak in een bedrijfspand in Hasselt, vroeg de Hoge Raad om herziening van haar veroordeling. Zij beriep zich op het feit dat de geuridentificatieproef die in haar zaak was gebruikt, mogelijk onbetrouwbaar was uitgevoerd.
De achtergrond van het verzoek was een bredere kwestie. In 2007 stelde het Arrondissementsparket Zwolle-Lelystad vast dat de speurhondengeleider van de geurhondendienst Noord- en Oost-Gelderland in de periode september 1997 tot en met maart 2006 bij geuridentificatieproeven stelselmatig vooraf wist in welke volgorde de geurbuisjes lagen. Dat is in strijd met het protocol, dat juist vereist dat de geleider die volgorde niet kent, om beïnvloeding van de speurhond te voorkomen. De Hoge Raad had eerder in soortgelijke zaken geoordeeld dat proeven uit die periode als onbetrouwbaar moeten worden beschouwd, tenzij er concrete aanwijzingen zijn dat in de specifieke zaak niets mis was.
De vrouw was op 14 december 1998 veroordeeld voor inbraak bij een bedrijf, waarbij zij samen met anderen boormachines, slijptollen, computers, kerstpakketten en een grote hoeveelheid geld had weggenomen. Bij de inbraak werd een zogenoemde life hammer gevonden, waarmee de daders het raam hadden ingeslagen. Hierop werd een geurspoor veiliggesteld dat later bij de geuridentificatieproef werd gebruikt. Die proef wees de vrouw aan als degene wier geur overeenkwam met het spoor op de life hammer.
De vraag voor de Hoge Raad was of de veroordeling ook zonder de resultaten van de geurproef stand zou hebben gehouden. Dat is namelijk de maatstaf voor herziening op deze grond: het herzieningsverzoek is alleen kansrijk als het ernstige vermoeden bestaat dat de rechter de verdachte zou hebben vrijgesproken als hij de onregelmatigheid had gekend.
Die drempel haalde de vrouw niet. Naast de geurproef was er ander bewijs dat haar rechtstreeks verbond aan de inbraak. De bestolen ondernemer herkende verschillende gestolen gereedschapskoffers met ingegraveerde nummers. Diezelfde koffers werden teruggevonden in de berging behorend bij het adres van de vrouw, na een gerechtelijk doorzoeking. Bovendien verklaarde de vrouw zelf dat zij in de betreffende plaats had rondgereden omdat er bedrijven waren "waar veel te halen viel" en dat het "inderdaad" klopte dat goederen van de inbraak in haar schuur lagen.
De Hoge Raad oordeelde dat de bewezenverklaring ook zonder de geuridentificatieproef voldoende steun vond in dit overige bewijsmateriaal. Er was dus geen ernstig vermoeden dat de rechter de vrouw zou hebben vrijgesproken als hij had geweten van de onbetrouwbaarheid van de proef. De Hoge Raad wees het herzieningsverzoek af.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2025:4294, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 09-07-2025, 02-166367-24
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2024:5396, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 06-08-2024, 02-189659-22
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2024:5395, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 06-08-2024, 02-189588-22
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2024:4641, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 09-07-2024, 02/324469-21
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. K.M. Makkinga
- dhr. mr.dr. C.H.W.M. Sterk
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.