Belgische radiologe krijgt geen 30%-regeling omdat ze al in Nederland werkte als ondernemer — HR:2011:BT1538
30%-regeling / ingekomen werknemer loonbelasting
Eiser / verzoeker
X te Z, België (radiologe)
Verweerder / gedaagde
Minister van Financiën
De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep ongegrond: de radiologe heeft geen recht op de 30%-regeling omdat zij op het moment van indiensttreding al in Nederland werkzaam was als ondernemer.
- De eis dat een werknemer 'niet in Nederland werkzaam was' voor de 30%-regeling ziet op alle werkzaamheden, niet uitsluitend op werkzaamheden in dienstbetrekking.
- Werkzaamheden als ondernemer in Nederland vóór het aangaan van een arbeidsovereenkomst sluiten toepassing van de 30%-regeling uit.
- Het moment van het sluiten van de arbeidsovereenkomst is beslissend voor de beoordeling of aan de voorwaarden van de 30%-regeling is voldaan.
- De Hoge Raad verwijst voor de overige middelen naar artikel 81 Wet op de rechterlijke organisatie, omdat die geen rechtsvragen van belang voor rechtseenheid of rechtsontwikkeling opwerpen.
Samenvatting
Een Belgische radiologe die in Nederland werkte als maatschapsondernemer, richtte in december 2006 een eigen besloten vennootschap op en trad per 1 januari 2007 als directeur-werknemer in dienst van die vennootschap. Op dat moment vroeg zij de zogenoemde 30%-regeling aan, een fiscale bewijsregel die werkgevers toestaat 30 procent van het loon onbelast te vergoeden aan werknemers die specifieke deskundigheid vanuit het buitenland naar Nederland halen.
De Belastingdienst wees het verzoek af. Om voor de 30%-regeling in aanmerking te komen, moet een werknemer op het moment dat de arbeidsovereenkomst wordt gesloten buiten Nederland wonen én niet in Nederland werkzaam zijn. De radiologe woonde weliswaar in België, maar werkte al jarenlang in Nederland via haar aandeel in de radiologenmaatschap.
Zij voerde aan dat alleen werkzaamheden in dienstbetrekking zouden moeten meetellen voor die eis, en dat haar vroegere werk als zelfstandig ondernemer daarvoor niet relevant was. De rechtbank in Breda verklaarde haar beroep ongegrond. Het Gerechtshof Den Bosch bevestigde die uitspraak. De radiologe stelde vervolgens beroep in cassatie in bij de Hoge Raad.
De Hoge Raad verwierp de redenering van de radiologe. De eis dat iemand niet in Nederland werkzaam was, geldt voor álle werkzaamheden, niet alleen voor werk in loondienst. Dat zij destijds als ondernemer werkte in plaats van als werknemer, maakt voor de toepassing van de 30%-regeling geen verschil. De Hoge Raad verklaarde het cassatieberoep ongegrond en zag geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2025:1605, Hoge Raad, 24-10-2025, 25/01506
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:1169, Hoge Raad, 18-07-2025, 24/00100
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:471, Hoge Raad, 28-03-2025, 23/03684
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2023:1369, Hoge Raad, 06-10-2023, 20/04306
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
10/02528
Procedure
Cassatie
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. prof.dr.mr. M.W.C. Feteris
- dhr. mr.dr. R.J. Koopman
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.