Hoge Raad verwijst zaak naar rolzitting na moeilijk procesverloop in doodslag- en wapenbezitzaak — HR:2012:BU7644
doodslag in vereniging, wapenbezit, rechtsbijstand en eerlijk proces in hoger beroep
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
De Hoge Raad verwierp het eerste cassatiemiddel, verwees de zaak naar de rolzitting van 19 juni 2012 en hield iedere verdere beslissing aan in afwachting van de conclusie van de advocaat-generaal over de overige middelen.
- Het hof mocht het aanhoudingsverzoek afwijzen omdat de raadsvrouwe als kantoorgenote van de vorige raadsman al ruimschoots bekend was met het dossier en er geen aanleiding was te veronderstellen dat de zaak niet inhoudelijk behandeld zou worden.
- Het neerleggen van de verdediging door de raadsvrouwe, mede op instigatie van de verdachte, deed de toevoeging niet eindigen en rechtvaardigde geen recht op een nieuwe advocaat.
- Het hof mocht het verzoek om contact met een nieuwe advocaat afwijzen omdat de omstandigheden uitwezen dat dit verzoek was bedoeld om de rechtsgang te belemmeren.
- De Hoge Raad verwierp het eerste cassatiemiddel over schending van artikel 6 EVRM (recht op eerlijk proces en rechtsbijstand).
- De zaak werd verwezen naar de rolzitting omdat de advocaat-generaal zich nog niet had uitgelaten over de overige cassatiemiddelen.
Samenvatting
Een man werd door het gerechtshof Den Haag veroordeeld voor doodslag en wapenbezit. Het slachtoffer werd in juli 2006 in zijn woning in Ameide vastgebonden met tie-raps, geslagen en in hulpeloze toestand achtergelaten, waarna hij overleed. De doodslag werd gepleegd in verband met een diefstal. Daarnaast had de verdachte in oktober 2006 een revolver en bijbehorende munitie voorhanden.
De procedure in hoger beroep bij het hof verliep uiterst moeizaam. Over een periode van meer dan twee jaar vonden zestien terechtzittingen plaats. Herhaaldelijk werden grote hoeveelheden onderzoekswensen ingediend, getuigen gehoord en procedurele gevechten gevoerd. De verdachte onthief zijn raadsman van zijn taak, weigerde medewerking en diende meerdere wrakingsverzoeken in, waarvan sommige als misbruik van het rechtsmiddel werden aangemerkt.
De kern van het cassatieberoep draaide om de vraag of de verdachte recht had op meer voorbereidingstijd voor zijn advocaat en of hij aanspraak kon maken op een nieuwe raadsman nadat zijn raadsvrouwe ter zitting de verdediging neerlegde. De raadsvrouwe stelde op de zitting van 9 juni 2010 niet te hebben verwacht dat de zaak inhoudelijk behandeld zou worden en verklaarde zich niet in staat een pleidooi te voeren. Zij legde de verdediging neer.
Het hof wees het verzoek tot aanhouding af. Het wees daarbij op het feit dat niets in de gang van zaken aanleiding gaf te denken dat de zaak die dag niet inhoudelijk behandeld zou worden, dat de raadsvrouwe de zaak al op 21 april 2010 had overgenomen en dat zij als kantoorgenote van de vorige raadsman al ruimschoots bekend was met het dossier vanuit een parallel lopende zaak tegen een medeverdachte. De raadsvrouwe had bovendien toegang tot het requisitoir dat al eerder was gehouden.
Nadat de raadsvrouwe de verdediging neerlegde, vroeg de verdachte om contact te mogen opnemen met een nieuwe advocaat. Het hof wees ook dat verzoek af. Volgens het hof gold de toegevoegde raadsvrouwe nog steeds als zijn advocaat en was het verzoek om een nieuwe raadsman in de gegeven omstandigheden bedoeld om de rechtsgang te belemmeren.
De Hoge Raad oordeelde dat het hof het aanhoudingsverzoek niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd had afgewezen. Ook de afwijzing van het verzoek om contact op te nemen met een nieuwe advocaat gaf geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting. De verdachte had uiteindelijk zelf, zonder advocaat maar aan de hand van schriftelijke aantekeningen, ruim viereneenhalf uur het woord gevoerd. Van een schending van zijn recht op een eerlijk proces en rechtsbijstand was volgens de Hoge Raad geen sprake.
De advocaat-generaal had geconcludeerd tot vernietiging op basis van het eerste middel, maar de Hoge Raad verwierp dat eerste middel. De Hoge Raad stelde vast dat de advocaat-generaal zich niet had uitgelaten over de overige middelen en dat hij daartoe alsnog in de gelegenheid moest worden gesteld. De Hoge Raad verwees de zaak naar de rolzitting van 19 juni 2012 en hield iedere verdere beslissing aan.
Betrokken advocaten
mr. M.L. Plas
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:PHR:2018:660, Parket bij de Hoge Raad, 26-06-2018, 16/06324
Parket bij de Hoge Raad · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2018:910, Rechtbank Midden-Nederland, 09-03-2018, 16/659910-17 (P)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:PHR:2017:492, Parket bij de Hoge Raad, 09-05-2017, 16/01450
Parket bij de Hoge Raad · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2017:1916, Rechtbank Midden-Nederland, 18-04-2017, 16/660612-16 (P)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. J. de Hullu
- dhr. mr. Y. Buruma
- mw. mr. M.L. Plas
- mw. mr. W.F. Groos
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.