Hoge Raad verlaagt gevangenisstraf met twee maanden wegens overschrijding redelijke termijn bij pensioenfraude — HR:2014:3490
pensioenfraude / redelijke termijn / benadeelde partij in strafproces
Eiser / verzoeker
verdachte (cassatieberoep) en benadeelde partij Stichting Pensioenfonds Zorg en Welzijn (cassatieberoep)
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
Hoge Raad vermindert gevangenisstraf van 24 naar 22 maanden waarvan 6 voorwaardelijk wegens overschrijding redelijke termijn; voor het overige wordt het cassatieberoep verworpen.
- Het hof oordeelde ten onrechte dat de redelijke termijn niet was overschreden door te kijken naar de aanvang van de terechtzitting; bepalend is de datum van de einduitspraak.
- Tussen het instellen van hoger beroep (10 maart 2010) en het arrest (14 november 2012) verstreken meer dan twee jaar, zodat de redelijke termijn was overschreden.
- De gevangenisstraf werd verminderd van 24 naar 22 maanden waarvan 6 voorwaardelijk als gevolg van de termijnoverschrijding.
- De niet-ontvankelijkverklaring van de benadeelde partij bleef in stand, omdat de civiele rechter al bij uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis over dezelfde vordering had beslist.
- Het hof had verzuimd te beslissen over de proceskosten van de benadeelde partij; de Hoge Raad wees de vordering tot vergoeding van rechtsbijstandkosten in de strafprocedure zelf af.
Samenvatting
Een man die werd veroordeeld voor fraude met pensioengelden van Stichting Pensioenfonds Zorg en Welzijn kreeg in cassatie een lichtere straf opgelegd. Het gerechtshof had hem 24 maanden gevangenisstraf opgelegd, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. Maar de Hoge Raad oordeelde dat de straf verminderd moest worden, omdat de procedure in hoger beroep te lang had geduurd.
De kern van het strafzaakgeschil draaide om een oordeel van het hof dat de redelijke termijn niet was overschreden. Het hof redeneerde dat het onderzoek ter terechtzitting op 1 februari 2012 was aangevangen, en dat er daarmee geen overschrijding was. De Hoge Raad veegde dit oordeel van tafel. De norm is niet wanneer de terechtzitting begint, maar wanneer het eindvonnis wordt gewezen. Het hoger beroep was ingesteld op 10 maart 2010 en het arrest volgde pas op 14 november 2012: ruim twee jaar later. Daarmee was de redelijke termijn uit artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens overschreden.
Naast de strafklacht speelde ook een vordering van de benadeelde partij, Stichting Pensioenfonds Zorg en Welzijn. De stichting had in totaal bijna € 944.000 gevorderd als vergoeding voor de fraudeschade, onderzoekskosten en juridische kosten. Het hof had haar vordering niet-ontvankelijk verklaard, omdat de civiele rechter al een uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis had gewezen over dezelfde schade. De Hoge Raad vond dat oordeel niet onjuist: wie al bij de burgerlijke rechter een beslissing heeft gekregen, heeft geen belang meer bij een aparte behandeling in de strafzaak.
Wel klopte er iets niet in de beslissing van het hof. Bij een niet-ontvankelijkverklaring moet de rechter altijd beslissen over de proceskosten. Dat had het hof nagelaten. De Hoge Raad vulde dit zelf in en wees de vordering van de benadeelde partij voor de kosten van rechtsbijstand in de strafprocedure af.
De Hoge Raad vernietigde het arrest van het hof uitsluitend voor wat betreft de duur van de gevangenisstraf en verminderde die van 24 naar 22 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. Voor het overige bleef de veroordeling in stand.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2025:13804, Rechtbank Rotterdam, 28-11-2025, 71/142660-24
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:12511, Rechtbank Rotterdam, 25-08-2025, 10/217443-22
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:4364, Rechtbank Midden-Nederland, 12-08-2025, UTR 24/7611
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:4195, Rechtbank Amsterdam, 19-06-2025, 81-298733-21
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. W.A.M. van Schendel
- dhr. mr. Y. Buruma
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.