Hoge Raad laat celstraf voor verduisterende executeur in stand — HR:2019:1062
verduistering door executeur testamentair
Eiser / verzoeker
Verdachte
Verweerder / gedaagde
Advocaat-generaal bij de Hoge Raad
Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep en laat de veroordeling tot 24 maanden gevangenisstraf in stand, met een correctie dat de schadevergoeding toekomt aan de gezamenlijke erven
- Beroep op onbevoegdheid van de rechter in eerste aanleg wegens een Koninklijk Besluit over diens benoeming tot gerechtsauditeur wordt verworpen
- Eerdere inschrijving van die rechter als advocaat levert volgens de Hoge Raad geen gebrek op in de samenstelling van de rechtbank
- Hof had schadevergoeding en betalingsverplichting per vergissing toegewezen aan één erfgenaam in plaats van aan de gezamenlijke erven
- Hoge Raad herstelt deze fout zelf door het dictum zo te lezen dat de bedragen toekomen aan de gezamenlijke erven
- Cassatieberoep verworpen, veroordeling tot 24 maanden gevangenisstraf blijft in stand
Samenvatting
De Hoge Raad heeft het cassatieberoep verworpen tegen het arrest van het gerechtshof Amsterdam van 4 april 2018, waarin een man werd veroordeeld tot 24 maanden gevangenisstraf wegens verduistering van ruim € 2 miljoen uit een nalatenschap waarvan hij executeur testamentair was. Het hof had die straf destijds opgelegd nadat het in hoger beroep tot een zwaardere veroordeling was gekomen dan de rechtbank Haarlem eerder had uitgesproken. De Hoge Raad liet de veroordeling en de straf in stand, maar corrigeerde wel een fout in de manier waarop het hof de schadevergoeding aan de erven had toegewezen.
Het eerste middel in cassatie ging over de bevoegdheid van de rechter die in eerste aanleg over de zaak had geoordeeld. De verdediging betoogde dat deze rechter, die tijdens de procedure ook als gerechtsauditeur was benoemd, op basis van een Koninklijk Besluit al zijn ontslag als rechter-plaatsvervanger had gekregen en dus niet bevoegd was om de zaak te berechten. Ook zou zijn eerdere inschrijving als advocaat onverenigbaar zijn geweest met zijn rechterlijke functie. Het hof had dit verweer uitgebreid onderzocht en verworpen: uit het Koninklijk Besluit bleek geen ontslag, en een tegenstrijdige vermelding in een beroepsregister berustte volgens het hof op een fout die later is hersteld. De Hoge Raad ging hierin mee. De uitleg die het hof aan het Koninklijk Besluit gaf was niet onbegrijpelijk, en de opvatting dat een eerdere advocaat-inschrijving een gebrek in de samenstelling van de rechtbank zou opleveren, vond geen steun in het recht.
Een ander middel richtte zich op de manier waarop het hof de vordering van de benadeelde partij had afgehandeld. Het hof had de toegewezen schadevergoeding van € 100.000 en de aanvullende betalingsverplichting van bijna € 1,95 miljoen in het dictum op naam gesteld van één van de erfgenamen, terwijl uit het hele dossier en uit een eerder arrest van de familiekamer van hetzelfde hof duidelijk was dat de schade toekwam aan de gezamenlijke erven, niet aan die ene erfgenaam persoonlijk. De Hoge Raad stelde vast dat het hof dit kennelijk bij vergissing niet goed had verwoord, terwijl ook de verdediging zich er destijds van bewust moet zijn geweest dat niet één erfgenaam op eigen naam procedeerde maar namens de gezamenlijke erven. In plaats van de zaak om deze fout terug te wijzen, herstelde de Hoge Raad het dictum zelf: de toegewezen bedragen worden geacht te zijn toegewezen aan de gezamenlijke erven in plaats van aan één erfgenaam alleen.
De overige cassatiemiddelen kregen geen inhoudelijke bespreking, omdat zij volgens de Hoge Raad niet noopten tot beantwoording van rechtsvragen die van belang zijn voor de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. De Hoge Raad verwierp het cassatieberoep, waarmee de veroordeling tot 24 maanden gevangenisstraf, waarvan zes voorwaardelijk, in stand blijft. Wel is in het dictum verduidelijkt dat de toegewezen schadevergoeding van € 100.000 en de aanvullende betalingsverplichting van € 1.947.514,86 toekomen aan de gezamenlijke erven in plaats van aan één van hen alleen.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2026:57, Hoge Raad, 16-01-2026, 24/03757
Hoge Raad · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:CRVB:2025:1883, Centrale Raad van Beroep, 18-12-2025, 22/2578 WIA
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6292, Rechtbank Midden-Nederland, 24-11-2025, 16.099372.21
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:GHAMS:2025:3124, Gerechtshof Amsterdam, 05-11-2025, 23-000328-25
Gerechtshof Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. W.A.M. van Schendel
- dhr. mr. Y. Buruma
- mw. mr. A.L.J. van Strien
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.