Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:HR:2024:224Strafrecht

Hoge Raad wijst tweede herzieningsverzoek wegens smaad via Google-review af — HR:2024:224

herziening strafzaak / smaad via sociale media

Eiser / verzoeker

aanvraagster (veroordeelde vrouw)

VS

Verweerder / gedaagde

Openbaar Ministerie

De Hoge Raad wijst de herzieningsaanvraag af als kennelijk ongegrond; de veroordeling tot een geldboete van €350 blijft in stand.

  • Herziening vereist een nieuw gegeven dat het ernstige vermoeden wekt dat de uitkomst anders zou zijn geweest (art. 457 lid 1 onder c Sv).
  • Het plaatsen van de review op de eigen website van het bedrijf doet niets af aan het smadelijke karakter van de oorspronkelijke Google-review.
  • De strafrechter beoordeelt alleen de gedragingen tijdens de tenlastegelegde periode; latere omstandigheden zijn niet relevant.
  • Dit is het tweede afgewezen herzieningsverzoek; de eerste aanvraag werd al afgewezen in februari 2023.

Samenvatting

Een vrouw die in 2020 door de politierechter in Amsterdam was veroordeeld voor smaad via een Google-review, vroeg voor de tweede keer aan de Hoge Raad om haar veroordeling te herzien. Eerder, in februari 2023, had de Hoge Raad een eerste herzieningsverzoek al afgewezen. Ook dit tweede verzoek treft geen doel.

De vrouw was veroordeeld omdat zij in de periode van 29 januari tot en met 2 februari 2020 een tekst op Google plaatste die als smadelijk werd beoordeeld. Voor de veroordeling kreeg zij een geldboete van 350 euro opgelegd, met zeven dagen hechtenis als vervangende straf als zij niet betaalt.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Voor een herziening van een onherroepelijke veroordeling is wettelijk vereist dat er nieuwe feiten of omstandigheden zijn die bij de rechter destijds niet bekend waren en die het ernstige vermoeden wekken dat de uitkomst van de zaak anders zou zijn geweest — bijvoorbeeld een vrijspraak of een lichtere straf. De vrouw stelde dat aan die voorwaarden was voldaan.

Zij voerde aan dat de betrokkene en het bedrijf waartegen de review was gericht, de bewuste tekst ook op hun eigen website hadden geplaatst en dat na de veroordeling de naam van de vrouw daar openlijk werd vermeld. Volgens de vrouw wees dit erop dat het bedrijf erop uit was haar online te schaden. Als dat zo was, zo redeneerde zij, kon er eigenlijk geen sprake zijn van aantasting van de eer of goede naam van het bedrijf — en dus ook niet van smaad.

De Hoge Raad gaat hier niet in mee. Het feit dat de tekst ook op de eigen website van het bedrijf verscheen, leidt volgens de Hoge Raad niet tot de conclusie dat de uitlatingen geen smadelijk karakter hadden. Bovendien benadrukt de Hoge Raad dat de politierechter destijds moest beoordelen wat er speelde in de periode van de tenlastelegging zelf — dus op het moment dat de vrouw haar review plaatste op Google. Wat daarna is gebeurd, is daarvoor niet relevant.

De Hoge Raad wijst de herzieningsaanvraag af als kennelijk ongegrond. De veroordeling tot een geldboete van 350 euro blijft daarmee onherroepelijk van kracht.

Betrokken advocaten

mr. D.J.M. Dammers

aanvraagster

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Instantie

Hoge Raad

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

23/04509

Procedure

Herziening

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. V. van den Brink
  • mw. mr. A.L.J. van Strien
  • mw. mr. T.B. Trotman
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

HR:2026:1800
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1857
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1849
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1861
Hoge Raad·
Strafrecht
HR:2026:1864
Hoge Raad·
Strafrecht