ECLI:NL:HR:2025:1551, Hoge Raad, 14-10-2025, 22/04905 — HR:2025:1551

Samenvatting

Voortgezette handeling van medeplegen oplichting (art. 326.1 Sr) en medeplegen valsheid in geschrift (art. 225.1 Sr). Redelijke termijn in feitelijke aanleg. Heeft hof beoordelingskader redelijke termijn miskend door overschrijding redelijke termijn niet te beoordelen per instantie maar voor procedure als geheel en door niet aan te geven welke straf zou zijn opgelegd als redelijke termijn niet was overschreden? HR herhaalt relevante overwegingen uit HR:2008:BD2578 m.b.t. beoordelingskader overschrijding redelijke termijn in eerste aanleg en in hoger beroep en vraag welk rechtsgevolg daaraan moet worden verbonden. Hof heeft overwogen dat “redelijke termijn over geheel van de procedure in e.a. en in h.b. genomen is geschonden.” Door tijdsverloop tijdens e.a. en dat tijdens h.b. niet (ook) afzonderlijk te beoordelen, heeft hof het hiervoor weergegeven beoordelingskader miskend. Dit leidt echter niet tot cassatie. In zijn overwegingen m.b.t. overschrijding van redelijke termijn ligt als oordeel van hof besloten dat, als redelijke termijn over geheel van procedure niet was overschreden, hof (net als Rb) een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 1 jaar zou hebben opgelegd. In plaats daarvan heeft hof die gevangenisstraf van 1 jaar geheel voorwaardelijk opgelegd en daarbij taakstraf van 240 uren. In het licht van wat hiervoor is vooropgesteld, is dit door hof aan overschrijding van redelijke termijn verbonden rechtsgevolg naar oordeel van HR ook passend als ervan wordt uitgegaan dat redelijke termijn zowel in e.a. als in h.b. is overschreden. Volgt verwerping. Samenhang met 22/04906, 22/04941 en 22/04942. CAG (strekking): (partiële) vernietiging en terugwijzing t.a.v. strafoplegging.