Hoge Raad verwerpt cassatieberoep na niet-ontvankelijk hoger beroep — HR:2026:1000
niet-ontvankelijkheid hoger beroep / cassatie strafzaak
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep; de veroordeling in eerste aanleg is onherroepelijk geworden.
- Cassatieklachten leiden niet tot vernietiging; Hoge Raad past artikel 81 RO toe zonder nadere motivering.
- Het hof had het hoger beroep van de verdachte terecht niet-ontvankelijk verklaard.
- Doordat het hoger beroep niet-ontvankelijk was, is het vonnis in eerste aanleg onherroepelijk geworden.
- De redelijke termijn in cassatie is overschreden (meer dan twee jaar), maar dit kan geen gevolgen hebben omdat er geen vernietigbare uitspraak resteert.
Samenvatting
Een man die in 1992 werd geboren probeerde via de Hoge Raad onder zijn strafrechtelijke veroordeling uit te komen, maar liep daarbij tegen een procedurele muur aan. Zijn advocaat had namens hem cassatieberoep ingesteld tegen een uitspraak van het gerechtshof Den Haag uit oktober 2023.
Het hof had het namens de verdachte ingestelde hoger beroep al niet-ontvankelijk verklaard. Dat betekent dat de verdachte te laat of op een andere onjuiste wijze hoger beroep had ingesteld, waardoor het hof de zaak inhoudelijk niet heeft beoordeeld. Het vonnis van de rechter in eerste aanleg bleef daardoor overeind.
In cassatie voerde de advocaat van de verdachte, mr. A.M.V. Bandhoe, klachten aan tegen die beslissing van het hof. De Hoge Raad oordeelde echter dat deze klachten niet konden leiden tot vernietiging van de hofuitspraak. Omdat het gaat om een relatief eenvoudige kwestie waarbij geen rechtsvragen spelen die van belang zijn voor de rechtsontwikkeling, hoefde de Hoge Raad zijn oordeel niet verder te motiveren — een mogelijkheid die de wet biedt via artikel 81 van de Wet op de rechterlijke organisatie.
Opvallend was wel dat de Hoge Raad ambtshalve constateerde dat de behandeling in cassatie te lang heeft geduurd. Er zijn meer dan twee jaar verstreken na het instellen van het cassatieberoep, wat een overschrijding oplevert van de redelijke termijn die het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens voorschrijft. Normaal gesproken kan zo'n overschrijding ertoe leiden dat de straf wordt verminderd of dat de uitspraak wordt vernietigd.
In dit geval kon die termijnoverschrijding echter geen gevolgen hebben. Omdat het hoger beroep al niet-ontvankelijk was verklaard en de Hoge Raad geen reden zag om dat oordeel te herzien, staat het vonnis in eerste aanleg onherroepelijk vast. Er is daardoor geen ruimte meer voor een compenserende maatregel wegens de te lange cassatieprocedure.
De Hoge Raad verwierp het beroep, waarmee de veroordeling uit de eerste aanleg definitief is geworden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:389, Raad van State, 22-01-2026, 202504974/1/V3
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RVS:2026:250, Raad van State, 15-01-2026, 202504592/1/V3
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:26889, Rechtbank Den Haag, 24-12-2025, NL25.17544 en NL25.17545
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:10060, Rechtbank Amsterdam, 10-12-2025, 13-237196-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
24/02089
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.