Hoge Raad verwerpt cassatie bij tbs-maatregel ondanks termijnoverschrijding — HR:2026:1233
TBS-maatregel / cassatie / redelijke termijn
Eiser / verzoeker
verdachte (geboren 1969)
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep; de tbs-maatregel met verpleging van overheidswege blijft onherroepelijk in stand.
- Cassatieklachten tegen tbs-arrest hof Amsterdam worden verworpen op grond van artikel 81 RO zonder nadere motivering
- Hoge Raad constateert ambtshalve overschrijding redelijke termijn: meer dan zestien maanden na instellen cassatieberoep
- Geen strafvermindering mogelijk omdat tbs-maatregel met verpleging naar zijn aard niet vatbaar is voor verkorting wegens termijnoverschrijding
- Hoge Raad volstaat met constatering termijnoverschrijding zonder verdere rechtsgevolgen
Samenvatting
Een verdachte die door het gerechtshof Amsterdam was veroordeeld tot terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege (tbs-maatregel), probeerde via cassatie onder die veroordeling uit te komen. De Hoge Raad boog zich over de cassatieklachten, maar oordeelde dat geen van de bezwaren konden leiden tot vernietiging van het arrest van het hof.
De Hoge Raad paste daarbij artikel 81 van de Wet op de rechterlijke organisatie toe, wat betekent dat de klachten worden verworpen zonder uitgebreide motivering omdat ze geen rechtsvragen opwerpen die van belang zijn voor de rechtsontwikkeling of rechtseenheid. Dit is een standaardprocedure voor cassatiezaken waarin de klachten te weinig gewicht hebben om uitvoerig te bespreken.
Opvallend was wel dat de Hoge Raad ambtshalve — dus op eigen initiatief, zonder dat de verdachte dit had aangevoerd — vaststelde dat de redelijke termijn was overschreden. De verdachte zat ten tijde van de uitspraak nog in voorlopige hechtenis, en er waren meer dan zestien maanden verstreken sinds het cassatieberoep was ingesteld. Dat is langer dan wat het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens toestaat.
Normaal gesproken leidt een schending van de redelijke termijn in strafzaken tot strafvermindering. In dit geval lag dat echter anders: de opgelegde maatregel is een tbs-maatregel met verpleging, en die is naar zijn aard niet vatbaar voor verkorting vanwege een procedurele vertraging. Het gaat immers om een beveiligingsmaatregel die is opgelegd vanwege de gevaarlijkheid van de betrokkene voor de samenleving, niet om een straf die naar believen kan worden gematigd. De Hoge Raad volstond daarom met de constatering dat de termijn is geschonden, zonder daar verdere juridische gevolgen aan te verbinden.
Uiteindelijk verwierp de Hoge Raad het cassatieberoep, waarmee de tbs-maatregel met verpleging van overheidswege onherroepelijk is geworden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNHO:2026:730, Rechtbank Noord-Holland, 29-01-2026, 15/032453-24
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:11301, Rechtbank Gelderland, 19-12-2025, 264831
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:11304, Rechtbank Gelderland, 19-12-2025, 264831 (GVM)
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:7960, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 11-12-2025, 21-003371-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
24/02382
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.