Hoge Raad: onverhoeds betasten kan ook 'dwang' zijn bij aanrandingszaak — HR:2026:1235
verjaring strafvordering / kwalificatie seksueel misdrijf onder nieuwe wet
Eiser / verzoeker
Openbaar ministerie (cassatieberoep)
Verweerder / gedaagde
Verdachte
De Hoge Raad vernietigt de uitspraak van het hof en wijst de zaak terug naar het gerechtshof 's-Hertogenbosch voor een nieuwe behandeling.
- Hof verklaarde OM niet-ontvankelijk wegens verjaring, uitgaande van strafmaximum van zes jaar (art. 241 lid 1 nieuw Sr) na inwerkingtreding Wet seksuele misdrijven
- Hoge Raad oordeelt dat onverhoeds handelen ook 'dwang' kan opleveren in de zin van art. 241 lid 2 Sr (gekwalificeerde opzetaanranding, strafmaximum acht jaar)
- Geen voor verdachte gunstige wetswijziging heeft plaatsgevonden die een kortere verjaringstermijn rechtvaardigt
- Hof legde onjuiste rechtsopvatting ten grondslag aan oordeel over verjaring
- Zaak teruggewezen naar hof voor nieuwe behandeling
Samenvatting
Een man wordt ervan beschuldigd dat hij in 2004 tijdens een danstraining een vrouw onverhoeds en ongepast betastte: hij raakte haar borsten, vagina en billen aan en duwde zijn stijve penis tegen haar aan. De rechtbank veroordeelde hem ruim twintig jaar later, in maart 2024. De man ging in hoger beroep.
Tijdens het hoger beroep trad een nieuwe wet in werking: de Wet seksuele misdrijven (1 juli 2024). Die wet herstructureerde de strafbare feiten rondom aanranding volledig. Het hof in Den Bosch moest beoordelen of die wetswijziging gevolgen had voor de verjaringstermijn. Onder het oude recht (artikel 246 Sr) gold een strafmaximum van acht jaar, wat een verjaringstermijn van twintig jaar opleverde. Onder de nieuwe wet bestaat een basisdelict 'opzetaanranding' (maximaal zes jaar) en een zwaarder 'gekwalificeerde opzetaanranding' waarbij ook dwang, geweld of bedreiging een rol speelt (maximaal acht jaar).
Het hof redeneerde dat de tenlastelegging in deze zaak alleen betrekking had op het onverhoeds aanraken, zonder echte dwang. Dat zou dan alleen onder het lichtere basisdelict vallen, met een strafmaximum van zes jaar. Omdat in de twaalf jaar na het feit geen vervolgingshandeling had plaatsgevonden, concludeerde het hof dat de zaak was verjaard. De officier van justitie werd niet-ontvankelijk verklaard.
Het openbaar ministerie ging in cassatie. De centrale vraag voor de Hoge Raad was of het hof terecht had geoordeeld dat onverhoeds handelen nooit als 'dwang' in de zin van de nieuwe wet kan gelden, maar altijd uitsluitend als het basisdelict opzetaanranding.
De Hoge Raad veegt dat redenering van tafel. Onder het oude recht kon onverhoeds handelen al 'dwang' opleveren in de zin van artikel 246 Sr, omdat het slachtoffer daardoor gedwongen werd de handelingen te dulden. Dat principe geldt ook onder de nieuwe wet: onverhoeds handelen kán evenzeer leiden tot 'dwang' in de zin van de gekwalificeerde variant. De wetsgeschiedenis van de Wet seksuele misdrijven bevestigt dit: overrompelen wordt expliciet als voorbeeld van dwang genoemd. Het feit dat dwang in de nieuwe wet geen delictsbestanddeel meer is maar een strafverzwarende omstandigheid, maakt dat niet anders.
Het hof had dus ten onrechte als uitgangspunt genomen dat onverhoeds betasten per definitie alleen het basisdelict oplevert. Die opvatting is juridisch onjuist. Daarmee klopt ook de redenering over de verjaring niet: er is geen sprake van een voor de verdachte gunstige wetswijziging die een kortere verjaringstermijn rechtvaardigt.
De Hoge Raad vernietigt de uitspraak van het hof voor zover die betrekking heeft op het tenlastegelegde feit en wijst de zaak terug naar het gerechtshof 's-Hertogenbosch, dat de zaak opnieuw moet beoordelen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2025:8467, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 02-12-2025, 02-386637-24
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:7732, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 12-11-2025, 02-131066-25 en 02-239444-25 (ttzgev.)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:7737, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 12-11-2025, 02-184198-25
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:PHR:2025:1078, Parket bij de Hoge Raad, 07-10-2025, 24/00351
Parket bij de Hoge Raad · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.