Hoge Raad breidt uitlevering van drugsverdachte aan Montenegro uit — HR:2026:1402
uitlevering wegens internationale drugshandel
Eiser / verzoeker
openbaar ministerie
Verweerder / gedaagde
opgeëiste persoon
Hoge Raad verklaart de uitlevering aan Montenegro grotendeels toelaatbaar, ook voor de verkoop van 267 kilo cocaïne in Nederland, met uitzondering van een klein deel wegens dubbele vervolging.
- Montenegro verzoekt uitlevering van de man voor het oprichten van een criminele organisatie en twee drugsdelicten rond cocaïnetransporten via Ecuador en Antwerpen
- De man was in Nederland al onherroepelijk berecht voor andere cocaïnefeiten; de rechtbank achtte uitlevering voor de verkoop van cocaïne in Nederland daarom deels ontoelaatbaar wegens mogelijke dubbele vervolging
- Hoge Raad oordeelt dat dit oordeel van de rechtbank onbegrijpelijk was: op een kleine overlap na gaat het om een ander feitencomplex dan waarvoor de man in Nederland al is berecht
- Hoge Raad verklaart de uitlevering alsnog toelaatbaar voor de verkoop van 267 kilo cocaïne in Nederland, met uitzondering van gedragingen rond 1 blok op 29 december 2020 en 4 blokken op 4 februari 2021
- De cassatiemiddelen van de opgeëiste persoon zelf worden verworpen zonder nadere motivering op grond van artikel 81 lid 1 Wet op de rechterlijke organisatie
Samenvatting
Een man die door Montenegro wordt gezocht voor internationale cocaïnehandel, kan toch worden uitgeleverd voor de verkoop van 267 kilo cocaïne in Nederland. De Hoge Raad verruimt daarmee een eerdere beslissing van de rechtbank Noord-Nederland, die de uitlevering voor dat onderdeel nog had geweigerd.
Montenegro verdenkt de man van het oprichten van een criminele organisatie en van twee afzonderlijke drugsfeiten. Het eerste feit betreft een partij cocaïne van bijna duizend kilo die in november 2020 in Ecuador in een container werd aangetroffen, bestemd voor Antwerpen. Het tweede feit gaat over een partij van 272 kilo cocaïne die via Ecuador en Antwerpen naar Nederland werd vervoerd en die de man daar tussen half december 2020 en begin februari 2021 zou hebben verkocht voor ruim 7,6 miljoen euro.
De man was in Nederland al eerder berecht voor andere cocaïnezaken. De rechtbank Amsterdam veroordeelde hem op 10 maart 2023 onder meer voor het voorbereiden van cocaïne-invoer in juli 2020 en het aanwezig hebben van cocaïne in september 2020, maar sprak hem tegelijkertijd vrij van een aantal andere, kleinere hoeveelheden cocaïne uit dezelfde periode als waar Montenegro nu naar vraagt.
De rechtbank Noord-Nederland, die over het uitleveringsverzoek moest oordelen, verklaarde de uitlevering op 17 februari 2026 toelaatbaar voor het oprichten van de criminele organisatie en voor het eerste drugsfeit, de partij van bijna duizend kilo. Voor het tweede drugsfeit, de verkoop van 272 kilo in Nederland, verklaarde de rechtbank de uitlevering echter ontoelaatbaar. Volgens de rechtbank kon niet worden uitgesloten dat de man voor dit feitencomplex al onherroepelijk was berecht in Nederland, wat op grond van het verbod op dubbele vervolging (het zogeheten ne bis in idem beginsel) aan uitlevering in de weg zou staan.
Zowel de man als het openbaar ministerie gingen tegen deze uitspraak in cassatie bij de Hoge Raad. De advocaat generaal concludeerde op 30 juni 2026 dat het cassatiemiddel van het openbaar ministerie moest slagen: de uitlevering voor de verkoop van cocaïne in Nederland zou alsnog grotendeels toelaatbaar moeten worden verklaard, met uitzondering van een beperkt deel waarvoor wel overlap bestond met de eerdere Nederlandse strafzaak.
De Hoge Raad volgt deze lijn. De klachten van de man zelf tegen de uitspraak van de rechtbank worden zonder nadere motivering verworpen, omdat zij geen vragen opwerpen die van belang zijn voor de rechtseenheid of rechtsontwikkeling. Het cassatiemiddel van het openbaar ministerie slaagt echter wel. Uit de stukken blijkt dat de partij van 272 kilo cocaïne op 14 december 2020 in Antwerpen aankwam, terwijl de partij waarvoor de man in Nederland is berecht op 17 december 2020 in Antwerpen aankwam: het gaat dus grotendeels om een andere lading. Alleen voor een klein deel is wel degelijk overlap vastgesteld, namelijk voor gedragingen rond één blok cocaïne op of omstreeks 29 december 2020 en vier blokken cocaïne op of omstreeks 4 februari 2021, waarvoor de man in Nederland al is vrijgesproken.
De Hoge Raad oordeelt dat het oordeel van de rechtbank dat de uitlevering voor het hele tweede feitencomplex ontoelaatbaar was, onbegrijpelijk is. De Hoge Raad vernietigt de uitspraak van de rechtbank op dit punt en doet de zaak zelf af. De uitlevering wordt alsnog toelaatbaar verklaard voor de verkoop van 267 kilo cocaïne in Nederland tussen medio december 2020 en begin februari 2021. Alleen voor de kleine overlappende hoeveelheden van 29 december 2020 en 4 februari 2021 blijft de uitlevering ontoelaatbaar, wegens het verbod op dubbele vervolging. Voor het overige worden de cassatieberoepen van beide partijen verworpen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNHO:2026:68, Rechtbank Noord-Holland, 07-01-2026, HAA 25/5773
Rechtbank Noord-Holland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:22758, Rechtbank Den Haag, 02-12-2025, 09/174625-25, 09/142125-25 en 09/151355-25 (ttz. gev)
Rechtbank Den Haag · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:8342, Rechtbank Amsterdam, 04-11-2025, 13-409941-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7374, Rechtbank Amsterdam, 08-10-2025, 25/5576
Rechtbank Amsterdam · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.