Hoge Raad vernietigt niet-ontvankelijkverklaring hoger beroep om onduidelijke betekening — HR:2026:1422
ontvankelijkheid hoger beroep en betekening van het vonnis
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
De Hoge Raad vernietigt de niet-ontvankelijkverklaring van het hoger beroep en wijst de zaak terug naar het gerechtshof Amsterdam voor een nieuwe behandeling.
- Hof verklaarde hoger beroep niet-ontvankelijk wegens te late instelling, gebaseerd op een akte van uitreiking van 1 februari 2024
- Die akte vermeldde alleen parketnummer en persoonsgegevens, niet welk stuk aan de verdachte was uitgereikt
- Advocaat-generaal bij de Hoge Raad concludeerde op 18 augustus 2026 al tot vernietiging en terugwijzing
- Hoge Raad: zonder duidelijkheid over het uitgereikte stuk kon het hof niet aannemen dat de verdachte de uitspraak kende
- Zaak teruggewezen naar het gerechtshof Amsterdam voor een nieuwe, inhoudelijke behandeling van het hoger beroep
Samenvatting
De Hoge Raad heeft een uitspraak van het gerechtshof Amsterdam vernietigd waarin een verdachte niet-ontvankelijk werd verklaard in zijn hoger beroep omdat hij dat te laat zou hebben ingesteld. Volgens de Hoge Raad is niet duidelijk genoeg vastgesteld dat de verdachte op tijd wist dat hij was veroordeeld, en moet het hof de zaak daarom opnieuw behandelen.
De verdachte was in eerste aanleg bij verstek veroordeeld door de politierechter in Noord-Holland, bij vonnis van 16 januari 2023. Omdat de dagvaarding niet persoonlijk aan hem was uitgereikt, ging voor hem een andere termijn lopen: hij moest binnen veertien dagen hoger beroep instellen nadat hij zelf op de hoogte raakte van de uitspraak, bijvoorbeeld door persoonlijke betekening van het vonnis. In het dossier zat een akte van uitreiking gedateerd '01-02', zonder jaartal, met daarop het parketnummer van de zaak en de persoonsgegevens van de verdachte. Het hof nam aan dat dit ging om de betekening van het vonnis op 1 februari 2024, en omdat de verdachte pas op 16 februari 2024 hoger beroep instelde, verklaarde het hof hem niet-ontvankelijk: te laat.
De verdediging betwistte dit al ter zitting bij het hof. De raadsman wees erop dat op de akte weliswaar iets aan zijn cliënt lijkt te zijn uitgereikt, maar dat niet valt af te leiden wát precies. De advocaat-generaal bij het hof hield vast aan de datum op de akte, mede omdat daarop een stempel van het CJIB stond, en vond dat de verdachte niet-ontvankelijk moest worden verklaard. Het hof volgde dat standpunt en wees het beroep zonder verdere inhoudelijke behandeling af.
In cassatie klaagden de advocaten van de verdachte dat het hof zijn oordeel over de betekening onvoldoende had onderbouwd. De advocaat-generaal bij de Hoge Raad concludeerde op 18 augustus 2026 dat deze klacht doel trof en adviseerde de Hoge Raad de uitspraak van het hof te vernietigen en de zaak terug te wijzen naar het gerechtshof Amsterdam, zodat de zaak op basis van het bestaande hoger beroep opnieuw kan worden berecht.
De Hoge Raad volgt dit advies. Volgens vaste rechtspraak is pas sprake van een omstandigheid waaruit blijkt dat de verdachte de uitspraak kende, als hij is geïnformeerd over wat voor hem relevant is om over hoger beroep te beslissen, zoals de aard of zwaarte van de opgelegde straf. De akte van uitreiking in dit dossier vermeldt echter alleen het parketnummer en de persoonsgegevens van de verdachte, en laat in het midden welk stuk precies aan hem is uitgereikt. Daarmee kon het hof niet zonder meer aannemen dat de verdachte op 1 februari 2024 met de inhoud van het vonnis bekend is geraakt.
De Hoge Raad oordeelt dat de klacht van de verdediging gegrond is en dat de rest van het cassatiemiddel geen bespreking meer behoeft. De Hoge Raad vernietigt de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam en wijst de zaak terug naar dat hof, zodat het hoger beroep van de verdachte alsnog inhoudelijk wordt behandeld.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBLIM:2026:1076, Rechtbank Limburg, 03-02-2026, 03.307491.24
Rechtbank Limburg · Strafrecht
ECLI:NL:RBOBR:2025:8219, Rechtbank Oost-Brabant, 17-12-2025, 25/2738
Rechtbank Oost-Brabant · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:14083, Rechtbank Noord-Holland, 11-11-2025, 15/382200-24
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:11067, Rechtbank Limburg, 05-11-2025, ROE 25/2363
Rechtbank Limburg · Bestuursrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.