Hoge Raad laat niet-ontvankelijkverklaring van hoger beroep over dwangsom in stand — HR:2026:1446
Cassatie over niet-ontvankelijkverklaring hoger beroep bij dwangsomkwestie
Eiser / verzoeker
Belanghebbende (bv)
Verweerder / gedaagde
Heffingsambtenaar van de gemeente Leidschendam-Voorburg
Hoge Raad verklaart het cassatieberoep ongegrond zonder nadere motivering op grond van artikel 81 lid 1 Wet RO, waarmee de niet-ontvankelijkverklaring van het hoger beroep in stand blijft.
- Cassatieberoep richt zich tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het hoger beroep over de dwangsomkwestie
- Hoge Raad verwerpt de klachten zonder inhoudelijke motivering op grond van artikel 81 lid 1 Wet RO
- Geen proceskostenveroordeling
Samenvatting
Deze zaak is het cassatieberoep tegen de uitspraak van het gerechtshof Den Haag van 14 januari 2025 over een verzoek om een beschikking tot vaststelling van wettelijke rente bij een eerder toegekende dwangsom. Het hof had dat hoger beroep destijds niet-ontvankelijk verklaard, omdat niet kon worden aangetoond dat degene die het hoger beroep had ingesteld daadwerkelijk bevoegd was om namens de bv op te treden. De overgelegde volmacht zag op een geheel andere kwestie uit 2018, en een nieuwe, wel toepasselijke volmacht kon ook na een herkansing niet worden overgelegd.
De bv stelde tegen deze niet-ontvankelijkverklaring beroep in cassatie in bij de Hoge Raad, vertegenwoordigd door haar gemachtigde. De Hoge Raad beoordeelde de aangevoerde klachten tegen de uitspraak van het hof, maar oordeelde dat deze klachten niet konden leiden tot vernietiging van die uitspraak.
De Hoge Raad deed de zaak af zonder nadere motivering, met een beroep op artikel 81, eerste lid, van de Wet op de rechterlijke organisatie. Die bepaling staat toe dat de Hoge Raad een cassatieklacht verwerpt zonder uit te leggen waarom, wanneer de beantwoording van die klacht niet van belang is voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht. De niet-ontvankelijkverklaring van het hoger beroep door het hof bleef daarmee in stand.
De Hoge Raad zag geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Het beroep in cassatie werd ongegrond verklaard.
Betrokken advocaten
M.M. Vrolijk
belanghebbende
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2025:6677, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 06-10-2025, BRE - 24 _ 5326
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:2824, Rechtbank Noord-Nederland, 24-06-2025, 24/1449
Rechtbank Noord-Nederland · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:2657, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 29-04-2025, 23/2501, 23/2502, 23/2520 en 23/2511
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:2656, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 29-04-2025, 23/2304
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
25/00723
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.