Hoge Raad vernietigt veroordeling voor rijden zonder geldig rijbewijs, verwijst terug — HR:2026:1489
cassatie tegen veroordeling wegens rijden terwijl het rijbewijs zijn geldigheid had verloren
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
openbaar ministerie
Hoge Raad vernietigt de veroordeling voor rijden met een ongeldig geworden rijbewijs wegens ontoereikende bewijsmotivering en wijst de zaak terug naar het hof.
- Hoge Raad volgt de conclusie van de advocaat-generaal en vernietigt het arrest van het hof
- Bewijs toont niet dat aan de verdachte na het verlies van de geldigheid van zijn rijbewijs geen nieuw rijbewijs is afgegeven
- Bewezenverklaring is daardoor ontoereikend gemotiveerd
- Overige onderdelen van het cassatiemiddel behoeven geen beoordeling meer
- Zaak wordt terugverwezen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden voor herberechting
Samenvatting
Een man werd door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden veroordeeld omdat hij op 7 oktober 2021 met een bedrijfsauto had gereden terwijl zijn rijbewijs zijn geldigheid had verloren. Dat rijbewijs was automatisch ongeldig geworden na een eerdere onherroepelijke veroordeling voor rijden onder invloed, waardoor hij een tweede strafpunt kreeg. Het hof legde hem hiervoor een taakstraf van 40 uur op.
De man ging tegen het arrest van het hof van 25 oktober 2024 in cassatie bij de Hoge Raad. In zijn conclusie van 23 juni 2026 concludeerde de advocaat-generaal al dat het cassatiemiddel gedeeltelijk slaagde: uit de door het hof gebruikte bewijsmiddelen bleek weliswaar dat het rijbewijs van de man zijn geldigheid had verloren, maar niet dat hem nadien geen nieuw rijbewijs was afgegeven. Dat laatste is wel een voorwaarde voor een veroordeling op grond van de wetsbepaling die hier gold. De advocaat-generaal adviseerde daarom het arrest te vernietigen en de zaak terug te wijzen naar het hof.
De Hoge Raad volgde dit advies. Voor een veroordeling op grond van artikel 9, tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994 moet uit de bewijsvoering blijken dat na het verlies van de geldigheid van het rijbewijs aan de verdachte geen ander rijbewijs is afgegeven, bijvoorbeeld aan de hand van gegevens uit het rijbewijsregister. Dat onderdeel van de bewezenverklaring kon in dit geval niet uit de door het hof gebruikte bewijsmiddelen worden afgeleid. De bewezenverklaring was daardoor ontoereikend gemotiveerd, zodat de klacht van de verdachte gegrond was. De Hoge Raad hoefde de overige klachten van het cassatiemiddel daarom niet meer te beoordelen.
De Hoge Raad vernietigde de uitspraak van het hof en wees de zaak terug naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zodat dat hof de zaak in hoger beroep opnieuw moet berechten en afdoen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2026:167, Rechtbank Noord-Nederland, 27-01-2026, 18/388023-24
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6447, Rechtbank Midden-Nederland, 03-11-2025, 16.179255.24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5188, Rechtbank Midden-Nederland, 03-10-2025, 16-279902-24; 96-162707-22 (vordering tul) (P)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:2858, Rechtbank Midden-Nederland, 13-06-2025, 16/297141-22 (P)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.