Hoge Raad vernietigt ontnemingsbeslissing wegens onvoldoende bewijs eerdere hennepoogst — HR:2026:1504
cassatie in ontnemingszaak over bewijs van eerdere hennepoogst
Eiser / verzoeker
betrokkene
Verweerder / gedaagde
openbaar ministerie
Hoge Raad vernietigt de ontnemingsuitspraak van het hof Arnhem-Leeuwarden en wijst de zaak terug naar dat hof omdat onvoldoende is gemotiveerd dat er al een eerdere hennepoogst had plaatsgevonden.
- Man werd veroordeeld voor bedrijfsmatige hennepteelt op 6 juli 2017 in vier kweekruimtes, samen met een ander
- Hof Arnhem-Leeuwarden schatte het wederrechtelijk verkregen voordeel mede op basis van een aangenomen eerdere hennepoogst en stelde de betalingsverplichting vast op € 24.860
- Cassatiemiddel: het hof onderbouwde niet toereikend welke feiten en omstandigheden voldoende aanwijzingen opleverden voor die eerdere oogst
- Advocaat-generaal concludeerde al tot vernietiging en terugwijzing; de Hoge Raad volgt dat advies volledig
- Hoge Raad vernietigt de ontnemingsuitspraak van het hof en wijst de zaak terug naar het hof Arnhem-Leeuwarden voor een nieuwe behandeling
Samenvatting
Een man werd veroordeeld voor het samen met een ander bedrijfsmatig telen van hennep, aangetroffen op 6 juli 2017 in vier kweekruimtes. In de bijbehorende ontnemingsprocedure moest het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vaststellen hoeveel voordeel hij met die hennepteelt had behaald, om dat bedrag van hem terug te kunnen vorderen.
Het hof ging er bij de berekening van uit dat er, naast de kweek die tot de veroordeling had geleid, ook al minstens één eerdere hennepoogst in dezelfde ruimtes had plaatsgevonden. Voor die aanname beroept het hof zich op de wettelijke mogelijkheid om ook voordeel uit andere strafbare feiten te ontnemen, als er 'voldoende aanwijzingen' zijn dat de betrokkene die feiten heeft begaan. Op basis van een rapport over de standaardopbrengst van hennepkwekerijen berekende het hof de totale opbrengst van de vier kweekruimtes op ruim € 54.700, waarvan € 5.000 aan een mededader toekwam die het pand had gehuurd. Het resterende bedrag verdeelde het hof bij helfte tussen de man en die mededader, wat uitkwam op een betalingsverplichting van € 24.860.
In het rapport waarop het hof zich baseerde, stonden de vier kweekruimtes afzonderlijk beschreven: met 131, 153, 91 en 123 hennepplanten, met een geschatte opbrengst per plant van tussen de 28,6 en 30 gram en een verkoopprijs van € 4.070 per kilogram hennep. Voor elke kweekruimte ging het onderliggende rapport ervan uit dat er al één eerdere oogst was geweest, uitgaande van een gemiddelde kweekcyclus van tien weken. Een mededader die het pand had gehuurd, verklaarde bij de politie dat hij dit deed in opdracht van een schuldeiser en dat er per oogst € 5.000 van zijn schuld zou worden afgetrokken.
De man ging in cassatie bij de Hoge Raad. Zijn advocaat klaagde dat het hof niet toereikend had gemotiveerd waarom er voldoende aanwijzingen waren dat er al een eerdere hennepoogst was geweest voordat de bewezenverklaarde teelt werd ontdekt. De advocaat-generaal bij de Hoge Raad concludeerde op 18 augustus 2026 al dat dit cassatiemiddel terecht was voorgesteld, en adviseerde de Hoge Raad om de uitspraak van het hof te vernietigen en de zaak terug te wijzen naar het hof Arnhem-Leeuwarden voor een nieuwe behandeling.
De Hoge Raad volgt dat advies. Volgens vaste rechtspraak moet het aannemen van 'voldoende aanwijzingen' voor andere strafbare feiten in een ontnemingszaak in overeenstemming zijn met het vermoeden van onschuld: de rechter mag dat criterium niet gebruiken als niet buiten redelijke twijfel vaststaat dat de betrokkene die andere feiten heeft gepleegd. Uit de uitspraak van de rechter moet ook blijken aan welke concrete feiten en omstandigheden hij die aanwijzingen ontleent, ook al bestaat er geen wettelijke verplichting om daarbij specifieke bewijsmiddelen te vermelden.
De Hoge Raad constateert dat de door het hof gebruikte gegevens, zoals het aangetroffen aantal planten, de opbrengst per kweekruimte en de verklaringen van de mededader over de huur van het pand en de afspraken over de opbrengstverdeling, niet zonder meer de conclusie kunnen dragen dat er al minstens één eerdere, voltooide hennepoogst had plaatsgevonden. Het oordeel van het hof dat daarvoor voldoende aanwijzingen bestonden, is daarom niet toereikend gemotiveerd.
Het cassatiemiddel slaagt. De Hoge Raad vernietigt de uitspraak van het hof Arnhem-Leeuwarden van 31 januari 2025 over de ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel, en wijst de zaak terug naar dat hof. Het hof zal de vraag of er daadwerkelijk al een eerdere hennepoogst is geweest, en zo ja welk voordeel de man daaruit heeft behaald, opnieuw moeten beoordelen en beter moeten motiveren.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBGEL:2025:10003, Rechtbank Gelderland, 11-11-2025, 088089-23
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:10803, Rechtbank Gelderland, 13-02-2025, 018052-21
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:RBGEL:2023:2512, Rechtbank Gelderland, 01-05-2023, 05-287018-20
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2023:2333, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 17-03-2023, 21-002276-18
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.