Hoge Raad schrapt € 1.963 van ontneming wegens trage cassatie — HR:2026:1724
ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel
Eiser / verzoeker
de betrokkene (veroordeelde in de ontnemingszaak, eiser in cassatie)
Verweerder / gedaagde
het openbaar ministerie
Betalingsverplichting ter ontneming verminderd van € 39.268 naar € 37.305 wegens overschrijding van de redelijke termijn in cassatie; beroep voor het overige verworpen
- Het eerste cassatiemiddel kan niet tot vernietiging leiden; de Hoge Raad hoeft dat niet te motiveren omdat geen vragen voor de eenheid of ontwikkeling van het recht spelen.
- Het tweede middel slaagt: in de cassatiefase is de redelijke termijn overschreden doordat het hof de stukken te laat heeft ingezonden.
- De betalingsverplichting wordt verminderd van € 39.268 naar € 37.305, een korting van € 1.963.
- Het beroep wordt voor het overige verworpen, zodat de ontneming zelf blijft bestaan.
Samenvatting
Een man uit 1955 kreeg van het gerechtshof 's-Hertogenbosch de verplichting opgelegd om € 39.268 te betalen. Dat bedrag moest dienen om het wederrechtelijk verkregen voordeel van hem af te nemen: het geld dat hij volgens het hof met strafbare feiten had verdiend. De man vond dat te veel en ging in cassatie bij de Hoge Raad, het hoogste rechtscollege van Nederland, dat alleen beoordeelt of het recht juist is toegepast.
De zaak ligt bij de Hoge Raad in cassatie tegen de uitspraak van het gerechtshof 's-Hertogenbosch van 17 oktober 2024. Namens de man stelden zijn advocaten twee cassatiemiddelen voor, de juridische bezwaren tegen het arrest van het hof. De advocaat-generaal, die de Hoge Raad adviseert, concludeerde tot vernietiging van de uitspraak, maar alleen wat betreft de hoogte van het te betalen bedrag. Voor het overige wilde hij het beroep verwerpen.
Het eerste cassatiemiddel leverde de man niets op. De Hoge Raad oordeelde dat de klachten niet tot vernietiging van de uitspraak van het hof kunnen leiden. Een uitgebreide motivering is daarvoor niet nodig. Bij deze klachten hoeven namelijk geen vragen te worden beantwoord die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht, en in dat geval mag de Hoge Raad volstaan met dit korte oordeel.
Het tweede cassatiemiddel was wel succesvol. Daarin klaagde de man dat in de cassatiefase de redelijke termijn is overschreden. Iedereen heeft volgens artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens recht op behandeling van zijn zaak binnen een redelijke termijn. Volgens de man ging het mis doordat het hof de stukken te laat naar de Hoge Raad had gestuurd. De Hoge Raad verklaarde dit middel gegrond. Dat betekent dat de betalingsverplichting moet worden verminderd.
De Hoge Raad vernietigt de uitspraak van het hof daarom, maar uitsluitend voor zover het gaat om de hoogte van de betalingsverplichting. In plaats van € 39.268 moet de man € 37.305 betalen, een vermindering van € 1.963. Het beroep in cassatie wordt voor het overige verworpen, zodat de ontneming zelf overeind blijft.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2025:6292, Rechtbank Midden-Nederland, 24-11-2025, 16.099372.21
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:12746, Rechtbank Rotterdam, 25-09-2025, 10/067438-24
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:10094, Rechtbank Rotterdam, 18-08-2025, 83-336603-23
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:9891, Rechtbank Rotterdam, 30-07-2025, 10-227235-24
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
24/04041
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.