Hoge Raad constateert te late cassatiebehandeling, maar laat straf van drie weken ongemoeid — HR:2026:1767
overschrijding redelijke termijn in cassatie
Eiser / verzoeker
de verdachte (eiser tot cassatie)
Verweerder / gedaagde
het openbaar ministerie
Beroep in cassatie verworpen: de gevangenisstraf van drie weken blijft staan, de overschrijding van de redelijke termijn wordt alleen vastgesteld.
- De Hoge Raad oordeelt dat de redelijke termijn in de cassatiefase is overschreden doordat het hof de stukken te laat heeft ingezonden.
- Wegens de korte gevangenisstraf van drie weken volstaat de Hoge Raad met die vaststelling, zonder strafvermindering.
- De eerste twee cassatiemiddelen worden afgedaan zonder motivering, omdat daarvoor geen rechtsvragen van belang voor de eenheid of ontwikkeling van het recht hoeven te worden beantwoord.
- De Hoge Raad volgt de advocaat-generaal niet, die vermindering van de gevangenisstraf had geadviseerd.
Samenvatting
Een man die door het gerechtshof Den Haag was veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie weken, vond dat zijn zaak in cassatie te lang had geduurd. Aanleiding was dat het hof de stukken te laat naar de Hoge Raad had gestuurd. Daardoor, zo stelde hij, was de redelijke termijn uit het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens overschreden.
De Hoge Raad behandelde de zaak in cassatie tegen het arrest van het gerechtshof Den Haag van 26 november 2024. De verdachte werd bijgestaan door de advocaten J.E. Kötter en J.L. L'Homme, die drie klachten indienden. De eerste twee klachten wees de Hoge Raad zonder uitgebreide motivering af. Bij die klachten hoefden geen vragen te worden beantwoord die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht, en dan hoeft de Hoge Raad zijn oordeel niet te onderbouwen.
Op de derde klacht kreeg de verdachte gelijk. Volgens de Hoge Raad is de redelijke termijn in de cassatiefase inderdaad overschreden, omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden. Toch levert hem dat niets op. De opgelegde gevangenisstraf is met drie weken zo kort dat de Hoge Raad volstaat met de vaststelling dat de termijn is overschreden. Er is geen aanleiding om daar een ander gevolg aan te verbinden, zoals een lagere straf.
Daarmee week de Hoge Raad af van het advies van advocaat-generaal P.T.C. van Kampen. Die had geconcludeerd dat de gevangenisstraf wegens de overschrijding moest worden verminderd aan de hand van de gebruikelijke maatstaf, en dat het beroep voor het overige moest worden verworpen. De Hoge Raad vond het niet nodig de straf te verlagen.
De Hoge Raad verwerpt het beroep van de verdachte. De gevangenisstraf van drie weken blijft staan; de overschrijding van de redelijke termijn wordt alleen vastgesteld.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2025:9108, Rechtbank Amsterdam, 25-11-2025, 13/292407-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:7287, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 28-10-2025, 02-006717-25 en 02-082871-25 (ttz gev)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:19432, Rechtbank Den Haag, 24-10-2025, 09/096040-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:19425, Rechtbank Den Haag, 24-10-2025, 09/096038-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
24/04349
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.