Hoge Raad verwerpt cassatieberoep tegen bewezenverklaring in strafzaak; arrest hof Amsterdam blijft staan — HR:2026:1883
cassatieberoep tegen bewezenverklaring in strafzaak
Eiser / verzoeker
de verdachte (eiser tot cassatie)
Verweerder / gedaagde
het openbaar ministerie
De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep van de verdachte, waardoor het arrest van het gerechtshof Amsterdam van 17 april 2025 in stand blijft
- De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep van de verdachte tegen het arrest van het gerechtshof Amsterdam van 17 april 2025
- Het cassatiemiddel richtte zich tegen de motivering van de bewezenverklaring onder 1
- De Hoge Raad neemt de redenering uit de conclusie van de advocaat-generaal over (onder 2.5 en 2.6) en geeft geen eigen uitgebreide motivering
- De bewezenverklaring steunt volgens de Hoge Raad op de bewijsmiddelen in het arrest van het hof, inclusief de aanvulling daarop
Samenvatting
Een man die door het gerechtshof Amsterdam was veroordeeld in een strafzaak, ging in cassatie bij de Hoge Raad. Zijn advocaat, M.G. van Wijk, stelde namens hem een cassatiemiddel voor. Dat middel richtte zich tegen de motivering van de bewezenverklaring onder 1: de klacht was dat het hof niet goed had uitgelegd waarom het de ten laste gelegde feiten bewezen achtte.
Over de aard van het feit en de opgelegde straf geeft het arrest zelf geen informatie. De Hoge Raad beoordeelt in cassatie alleen of het hof het recht juist heeft toegepast en zijn beslissing voldoende heeft gemotiveerd. De feiten worden niet opnieuw vastgesteld. Voor de inhoud van de bewezenverklaring en de bewijsoverwegingen van het hof verwijst de Hoge Raad naar de conclusie van de advocaat-generaal. Die conclusie is van 1 september 2026 en door het Parket bij de Hoge Raad uitgebracht. Het bewijs steunt volgens de Hoge Raad bovendien op de bewijsmiddelen die in het arrest van het hof zijn opgenomen, waaronder een aanvulling daarop.
Advocaat-generaal M.E. van Wees concludeerde tot verwerping van het cassatieberoep. De Hoge Raad volgt dat standpunt. Volgens het arrest leidt het cassatiemiddel niet tot cassatie, en de redenen daarvoor staan in de conclusie van de advocaat-generaal onder 2.5 en 2.6. De Hoge Raad geeft dus geen eigen uitgebreide motivering, maar neemt de redenering uit de conclusie over.
Het gerechtshof Amsterdam had zijn arrest op 17 april 2025 gewezen onder zaaknummer 23-000290-23. De Hoge Raad had dat arrest alleen kunnen vernietigen als het hof de bewezenverklaring onvoldoende of onbegrijpelijk had gemotiveerd. Daarvan is volgens de Hoge Raad geen sprake.
De Hoge Raad verwerpt het beroep. De veroordeling door het hof Amsterdam blijft daarmee in stand en de strafzaak is afgedaan. Het arrest is gewezen door vice-president M.J. Borgers als voorzitter en de raadsheren T.B. Trotman en F. Posthumus en op 10 november 2026 uitgesproken.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:989, Rechtbank Amsterdam, 29-01-2026, 13/241375-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:11263, Rechtbank Noord-Holland, 29-09-2025, 15-244504-24 en 09-106149-25 (gev. ttz)
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:7496, Rechtbank Noord-Holland, 24-06-2025, 05/337725-21
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:11650, Rechtbank Noord-Holland, 05-06-2025, 15/341881-23, 15/177642-24 (ttz. gev.), 15/170524-24 (ttz. gev.), 15/060725-23 (tul) (P)
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht; Strafprocesrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.