Hoge Raad verwerpt cassatie over navorderingsaanslagen inkomstenbelasting — HR:2026:588
navorderingsaanslagen inkomstenbelasting / redelijke termijn schadevergoeding
Eiser / verzoeker
Belanghebbende (belastingplichtige)
Verweerder / gedaagde
Staatssecretaris van Financiën / Minister van Justitie en Veiligheid
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond en wijst het verzoek om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn af.
- Hoge Raad verwerpt alle cassatieklachten op grond van artikel 81 Wet RO zonder nadere motivering
- Navorderingsaanslagen IB/PVV over 2013, 2014 en 2016 blijven in stand
- Verzoek om schadevergoeding wegens overschrijding redelijke termijn in cassatie afgewezen: procedure duurde nog geen redelijke termijn
- Verzoek over termijnoverschrijding in eerdere instanties behandeld als cassatieklacht en eveneens verworpen
Samenvatting
Een belastingplichtige vrouw stapte tot aan de Hoge Raad om navorderingsaanslagen in de inkomstenbelasting over de jaren 2013, 2014 en 2016 aan te vechten. De belastingdienst had haar aanvullende aanslagen opgelegd, waarbij ook belastingrente in rekening was gebracht. Zowel de rechtbank als het gerechtshof gaven de fiscus gelijk, waarna de vrouw in cassatie ging bij de Hoge Raad.
De vrouw voerde in cassatie verschillende klachten aan tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. De Hoge Raad heeft deze klachten beoordeeld, maar oordeelde dat ze niet konden leiden tot vernietiging van de hofuitspraak. De Hoge Raad paste daarbij artikel 81 van de Wet op de rechterlijke organisatie toe: als een zaak geen vragen oproept die van belang zijn voor de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling, hoeft de Hoge Raad niet te motiveren waarom klachten worden verworpen.
Daarnaast had de vrouw in cassatie gevraagd om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn — een recht dat belastingplichtigen hebben als hun zaak te lang duurt. De Hoge Raad wees dit verzoek echter af. Het gedeelte van het verzoek dat betrekking had op de cassatieprocedure zelf werd afgewezen omdat de procedure, die in oktober 2025 was gestart, nog geen redelijke termijn had overschreden. Het gedeelte dat betrekking had op eerdere fasen van de procedure werd behandeld als een klacht tegen de hofuitspraak, en daarvoor gold dezelfde conclusie als voor de overige cassatieklachten.
De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie ongegrond en wees ook het verzoek om schadevergoeding af. De navorderingsaanslagen over 2013, 2014 en 2016 blijven daarmee in stand.
Betrokken advocaten
mr. A
eiser
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
25/03597
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.