Hoge Raad verlaagt taakstraf wegens te lang duren cassatie — HR:2026:600
strafzaak / verlaging taakstraf wegens overschrijding redelijke termijn in cassatie
Eiser / verzoeker
verdachte (geboren 1996)
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
Cassatieberoep verworpen, maar taakstraf ambtshalve verlaagd van 220 naar 209 uur (subsidiair 104 dagen hechtenis) wegens overschrijding van de redelijke termijn in cassatie.
- Cassatiemiddelen van verdachte bieden geen grond voor vernietiging; beroep inhoudelijk verworpen op basis van artikel 81 RO
- Hoge Raad constateert ambtshalve overschrijding van de redelijke termijn in cassatie (meer dan twee jaar verstreken)
- Taakstraf verminderd van 220 naar 209 uur en vervangende hechtenis van 110 naar 104 dagen als gevolg van termijnoverschrijding
- Inhoudelijke veroordeling door gerechtshof Amsterdam blijft volledig in stand
Samenvatting
Een man die door het gerechtshof Amsterdam was veroordeeld tot een taakstraf van 220 uur stapte naar de Hoge Raad. Zijn advocaat diende cassatiemiddelen in, maar die bleken volgens de Hoge Raad geen grond te bieden voor vernietiging van het arrest. De inhoudelijke klachten werden dan ook verworpen.
Toch greep de Hoge Raad ambtshalve in — dat wil zeggen: uit eigen beweging, zonder dat de verdachte daarom had gevraagd. De reden: tussen het instellen van het cassatieberoep en het arrest van de Hoge Raad waren meer dan twee jaar verstreken. Daarmee was de zogeheten redelijke termijn overschreden, een recht dat is vastgelegd in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Iedereen heeft recht op een berechting binnen een redelijke tijd, en als dat niet lukt, heeft dat gevolgen voor de straf.
In strafzaken leidt een termijnoverschrijding in cassatie doorgaans tot een verlaging van de opgelegde straf. De Hoge Raad past daarvoor een vaste rekenmethode toe: voor elke zes maanden overschrijding wordt de taakstraf met vijf procent verminderd, met een maximum van tien procent. In dit geval werd de taakstraf verlaagd van 220 naar 209 uur, en de vervangende hechtenis — die geldt als iemand de taakstraf niet uitvoert — ging terug van 110 naar 104 dagen.
De inhoudelijke veroordeling zelf blijft volledig overeind. De Hoge Raad vernietigde het arrest van het hof uitsluitend op het punt van de strafmaat, en verwierp het cassatieberoep voor het overige.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHARL:2025:7275, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 18-11-2025, 21-004924-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:13370, Rechtbank Rotterdam, 23-10-2025, 10/681033-20
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:26995, Rechtbank Den Haag, 15-10-2025, C/09/691954 KG ZA 25-940
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:8855, Rechtbank Limburg, 11-09-2025, C/03/344569 en C/03/344571
Rechtbank Limburg · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
24/00002
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.