Hoge Raad verwerpt cassatie, erkent wel overschrijding redelijke termijn — HR:2026:621
cassatie strafzaak / bewezenverklaring / redelijke termijn
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep, waarmee de veroordeling door het gerechtshof 's-Hertogenbosch in stand blijft; de geconstateerde overschrijding van de redelijke termijn leidt niet tot strafvermindering.
- Cassatiemiddelen gericht tegen de bewezenverklaring van feit 1 primair worden verworpen
- Hoge Raad sluit zich aan bij de conclusie van de advocaat-generaal tot verwerping
- Ambtshalve geconstateerde overschrijding van de redelijke termijn (meer dan 16 maanden in cassatie) terwijl verdachte in voorlopige hechtenis verbleef
- Geen strafvermindering of ander rechtsgevolg verbonden aan de termijnoverschrijding vanwege de beperkte mate ervan
Samenvatting
De Hoge Raad heeft het cassatieberoep verworpen van een verdachte die in hoger beroep was veroordeeld door het gerechtshof 's-Hertogenbosch. De zaak draaide om een misdrijf waarvoor de verdachte in eerste aanleg schuldig was bevonden, en het hof bekrachtigde die veroordeling in november 2024.
De verdachte stelde via zijn advocaat meerdere cassatiemiddelen in, allemaal gericht op kritiek op de bewezenverklaring van het primaire feit — met andere woorden: de verdediging betwistte dat voldoende was bewezen dat de verdachte het betreffende feit had gepleegd, dan wel viel de motivering van die beslissing aan. De Hoge Raad oordeelde echter dat deze middelen niet slagen, en sloot zich daarbij aan bij de conclusie van de advocaat-generaal.
Opvallend is dat de Hoge Raad ambtshalve — dat wil zeggen: uit eigen beweging, zonder dat de verdediging daarom vroeg — heeft vastgesteld dat de redelijke termijn is overschreden. Tussen het instellen van het cassatieberoep en de uitspraak verstreek meer dan zestien maanden, terwijl de verdachte gedurende die periode in voorlopige hechtenis zat. Op grond van artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens heeft iedere verdachte recht op berechting binnen een redelijke termijn.
De Hoge Raad kiest er echter voor om bij de constatering van de termijnoverschrijding te blijven, zonder daar verdere gevolgen aan te verbinden. Gezien de beperkte mate van overschrijding ziet de Hoge Raad geen aanleiding voor strafvermindering of een andere maatregel. Het cassatieberoep wordt verworpen, waarmee de veroordeling door het hof in stand blijft.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2026:545, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 30-01-2026, 02-300759-23
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:333, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 23-01-2026, 02-221380-25; 02-260890-24 (ttz gev.); 02-256757-24 (ttz gev.)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:8367, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-11-2025, 02-308357-24
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:8647, Rechtbank Amsterdam, 12-11-2025, 13-363178-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.