Hoge Raad verwerpt cassatie over toepasselijke socialeverzekeringswetgeving — HR:2026:729
Toepasselijke socialezekerheidswetgeving / aanwijzing bevoegd land onder EU-coördinatieverordening
Eiser / verzoeker
Belanghebbende (natuurlijk persoon)
Verweerder / gedaagde
Raad van Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond; de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep blijft in stand.
- Klachten in cassatie richten zich op feitelijke vaststellingen van de Centrale Raad van Beroep, die in cassatie niet kunnen worden beoordeeld
- Antwoord van het HvJ EU in de Hakamp-zaak (C-203/24) is niet relevant voor de beslissing omdat de cassatieklachten al falen wegens feitelijk karakter
- Overige klachten verworpen op grond van artikel 81 lid 1 Wet RO (geen belang voor rechtseenheid of rechtsontwikkeling)
- Nederlandse socialeverzekeringswetgeving blijft van toepassing op belanghebbende
- Geen proceskostenveroordeling
Samenvatting
Een man vocht tot aan de Hoge Raad om te betwisten dat de Nederlandse socialeverzekeringswetgeving op hem van toepassing is. De zaak draaide om de vraag welk land verantwoordelijk is voor zijn sociale verzekering — een kwestie die geregeld wordt door Europese regels over coördinatie van socialezekerheidsstelsels.
De Sociale Verzekeringsbank (SVB) had bij voorlopig besluit vastgesteld dat de Nederlandse wetgeving op hem van toepassing was. De man maakte bezwaar en stapte uiteindelijk naar de rechter. Zowel de Rechtbank Noord-Nederland als de Centrale Raad van Beroep gaven hem geen gelijk. In hoger beroep bevestigde de Centrale Raad dat Nederland terecht als bevoegd land was aangewezen.
In cassatie betoogde de man dat de Centrale Raad het bij het verkeerde eind had. Zijn klachten richtten zich echter vrijwel uitsluitend op feitelijke vaststellingen die de Centrale Raad had gedaan — zoals de manier waarop zijn werksituatie of woonplaats was beoordeeld. Dat soort feitelijke oordelen kan de Hoge Raad niet opnieuw beoordelen: cassatie is er uitsluitend voor rechtsvragen, niet voor een heroverweging van de feiten.
De zaak had eerder een Europeesrechtelijke dimensie gekregen. De Hoge Raad had in maart 2024 prejudiciële vragen gesteld aan het Hof van Justitie van de EU. Dat Europese hof deed in september 2025 uitspraak in de zogenoemde Hakamp-zaak. Maar omdat de klachten van de man sowieso al faalden vanwege hun feitelijke karakter, bleek het antwoord op die Europese rechtsvragen niet relevant voor de uitkomst van deze specifieke zaak.
De Hoge Raad verwierp ook de overige klachten, zonder die uitgebreid te motiveren. Dat is wettelijk toegestaan wanneer de behandelde vragen geen belang hebben voor de rechtseenheid of rechtsontwikkeling. De man krijgt geen proceskostenvergoeding.
De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie ongegrond, waarmee de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep in stand blijft en de Nederlandse socialeverzekeringswetgeving van toepassing blijft op de man.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:25811, Rechtbank Den Haag, 04-12-2025, C/09/673769 / FA RK 24-7258
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:26154, Rechtbank Den Haag, 28-10-2025, C/09/657365 / FA RK 23-8568
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHDHA:2025:875, Gerechtshof Den Haag, 30-04-2025, 200.353.029/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHDHA:2025:636, Gerechtshof Den Haag, 25-02-2025, 200.350.214/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
22/02814
Procedure
Cassatie
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.