Hoge Raad verlaagt gevangenisstraf wegens schending redelijke termijn — HR:2026:791
strafvermindering wegens overschrijding redelijke termijn in hoger beroep bij voorlopige hechtenis
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
Gevangenisstraf verminderd van tien jaar naar negen jaar en zes maanden wegens overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep.
- Bij verdachte in voorlopige hechtenis geldt een redelijke termijn van zestien maanden in hoger beroep, niet twee jaar
- Het hof paste ten onrechte de tweejaarstermijn toe en oordeelde dat de overschrijding aan de verdachte zelf te wijten was door een wrakingsverzoek
- De redelijke termijn was al op 25 augustus 2023 verstreken, vóór de wrakingszitting in februari 2024
- Ook in cassatie is de redelijke termijn overschreden, maar de Hoge Raad verbindt daar geen rechtsgevolg aan wegens beperkte overschrijding
- Gevangenisstraf verminderd van tien jaar naar negen jaar en zes maanden
Samenvatting
Een verdachte die door het gerechtshof Den Haag was veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf, heeft bij de Hoge Raad gedeeltelijk succes geboekt. Niet vanwege twijfel aan zijn schuld, maar omdat de strafprocedure te lang heeft geduurd.
De zaak draait om de zogenoemde 'redelijke termijn': het recht van een verdachte op een behandeling van zijn zaak binnen een redelijke tijd, zoals vastgelegd in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Als die termijn wordt overschreden, kan dat leiden tot strafvermindering.
Het hof had geoordeeld dat er in hoger beroep geen sprake was van een ongeoorloofde termijnoverschrijding, of dat die overschrijding in elk geval te wijten was aan de verdachte zelf. De verdachte zou bij een zitting in februari 2024 namelijk een wrakingsverzoek hebben ingediend, waardoor de zaak niet op die datum kon worden afgerond. Het hof ging ervan uit dat als de zaak wél op die datum was gesloten, de behandeling binnen twee jaar zou zijn gebleven — de gebruikelijke grens voor hoger beroep.
De Hoge Raad oordeelt echter dat het hof daarmee een cruciale omstandigheid over het hoofd heeft gezien. De verdachte zat tijdens de behandeling in hoger beroep in voorlopige hechtenis. In dat geval geldt een kortere termijn: niet twee jaar, maar zestien maanden. Die termijn was al verstreken op 25 augustus 2023, ruim voor de wrakingszitting in februari 2024. Het verwijt aan de verdachte dat hij de termijn zelf heeft veroorzaakt, gaat daarmee niet op.
Ook de cassatieprocedure bij de Hoge Raad zelf heeft te lang geduurd. Het cassatieberoep is ingesteld in december 2024, en de uitspraak valt meer dan zestien maanden later — waarmee ook in cassatie de redelijke termijn is overschreden. Gezien de beperkte mate van die overschrijding volstaat de Hoge Raad echter met de vaststelling ervan, zonder daar verdere gevolgen aan te verbinden.
De overige cassatiemiddelen van de verdachte, die betrekking hadden op andere aspecten van de veroordeling, worden verworpen. De Hoge Raad ziet geen reden om de schuldigverklaring ter discussie te stellen.
De Hoge Raad vernietigt de uitspraak van het hof uitsluitend voor wat betreft de strafmaat en vermindert de gevangenisstraf van tien jaar naar negen jaar en zes maanden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:146, Rechtbank Amsterdam, 15-01-2026, 81/311215-21
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:35, Rechtbank Amsterdam, 08-01-2026, 13-261856-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:10866, Rechtbank Amsterdam, 18-12-2025, 13/235907-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7705, Rechtbank Amsterdam, 17-10-2025, 13/005158-23
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Materieel Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.