Hoge Raad verlaagt gevangenisstraf wegens te lang cassatieproces — HR:2026:872
strafmaatverlaging wegens overschrijding redelijke termijn in cassatie
Eiser / verzoeker
verdachte (geboren 2001)
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
Gevangenisstraf verminderd van 42 naar 40 maanden wegens overschrijding van de redelijke termijn in cassatie; bewezenverklaring blijft intact.
- Cassatiemiddelen over (motivering van) de bewezenverklaring verworpen onder verwijzing naar conclusie advocaat-generaal
- Hoge Raad stelt ambtshalve vast dat de redelijke termijn in cassatie (meer dan twee jaar) is overschreden
- Gevangenisstraf verminderd van 42 naar 40 maanden als compensatie voor de termijnoverschrijding
- Bewezenverklaring en veroordeling door het hof blijven voor het overige in stand
Samenvatting
Een man die in 2024 door het gerechtshof Den Haag was veroordeeld, stapte naar de Hoge Raad met twee cassatiemiddelen. Beide middelen richtten zich tegen de bewezenverklaring in de zaak: de verdachte betwistte dat er voldoende bewijs was voor zijn veroordeling, of dat de motivering daarvan deugde.
De Hoge Raad verwierp beide middelen. Zonder uitgebreide eigen motivering sloot het hoogste rechtscollege zich aan bij de conclusie van de advocaat-generaal, die eveneens vond dat de klachten over de bewezenverklaring geen aanleiding gaven voor cassatie. De veroordeling door het hof blijft daarmee inhoudelijk volledig overeind.
Toch had de behandeling in cassatie gevolgen voor de strafmaat. De Hoge Raad stelde ambtshalve — dus zonder dat de verdachte dit zelf had aangevoerd — vast dat de procedure te lang had geduurd. Tussen het instellen van het cassatieberoep en de uitspraak van de Hoge Raad verstreek meer dan twee jaar. Dat is in strijd met het recht op behandeling binnen een redelijke termijn, zoals gegarandeerd door artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.
De overschrijding van die redelijke termijn leidt volgens vaste rechtspraak tot strafvermindering. Het hof had eerder een gevangenisstraf van 42 maanden opgelegd. De Hoge Raad verminderde die straf met twee maanden, zodat de uiteindelijk opgelegde gevangenisstraf uitkomt op veertig maanden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2025:13804, Rechtbank Rotterdam, 28-11-2025, 71/142660-24
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:12511, Rechtbank Rotterdam, 25-08-2025, 10/217443-22
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:2521, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 23-04-2025, 02-820293-13
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:3724, Rechtbank Rotterdam, 05-03-2025, 10-016316-24
Rechtbank Rotterdam · Strafrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.