Hoge Raad verwerpt cassatie ondanks overschrijding redelijke termijn — HR:2026:952
termijnoverschrijding cassatiefase / redelijke termijn artikel 6 EVRM
Eiser / verzoeker
verdachte
Verweerder / gedaagde
Openbaar Ministerie
De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep; de eerder opgelegde gevangenisstraf van zeven maanden (waarvan vier voorwaardelijk) blijft in stand ondanks de geconstateerde overschrijding van de redelijke termijn.
- Eerste drie cassatiemiddelen verworpen via artikel 81 RO zonder nadere motivering
- Vierde cassatiemiddel gegrond: stukken te laat ingezonden door het hof en cassatieprocedure duurde langer dan twee jaar
- Hoge Raad constateert schending redelijke termijn (artikel 6 EVRM) maar verbindt daar geen rechtsgevolg aan
- Geen strafvermindering toegepast gelet op de beperkte opgelegde straf (zeven maanden, vier voorwaardelijk) en de mate van overschrijding
- Cassatieberoep verworpen; veroordeling door gerechtshof Amsterdam blijft in stand
Samenvatting
Een verdachte die in hoger beroep was veroordeeld, stapte naar de Hoge Raad met vier cassatiemiddelen. De zaak draaide uiteindelijk niet alleen om de inhoudelijke bezwaren tegen het arrest van het Amsterdamse gerechtshof, maar ook om een procedureel probleem: de behandeling in cassatie had te lang geduurd.
De eerste drie cassatiemiddelen, die inhoudelijke klachten bevatten over de uitspraak van het hof, werden door de Hoge Raad snel terzijde geschoven. De Hoge Raad oordeelde dat deze klachten niet konden leiden tot vernietiging van het arrest. Omdat de klachten geen vragen opwierpen die van belang zijn voor de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling, hoefde de Hoge Raad zijn oordeel op dit punt niet verder toe te lichten. Dit is een zogenaamde 81 RO-afdoening, een gebruikelijke kortsluitprocedure voor kansloze cassatieklachten.
Het vierde middel trof wél doel. De verdachte klaagde dat de stukken te laat door het hof waren doorgezonden naar de Hoge Raad, waardoor de cassatieprocedure onnodig lang had geduurd. De Hoge Raad stelde vast dat inderdaad sprake was van een schending van de redelijke termijn, zoals gegarandeerd door artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Bovendien deed de Hoge Raad uitspraak meer dan twee jaar na het instellen van het cassatieberoep, wat op zichzelf al een reden is om een termijnoverschrijding vast te stellen.
De vraag die vervolgens rijst, is wat zo'n termijnoverschrijding in de praktijk betekent voor de verdachte. Normaal gesproken leidt dit tot strafvermindering. De Hoge Raad zag daar in dit geval echter geen aanleiding toe. Gezien de opgelegde gevangenisstraf van zeven maanden, waarvan vier maanden voorwaardelijk, en de mate waarin de termijn was overschreden, volstond de Hoge Raad met de enkele constatering dat de redelijke termijn was geschonden — zonder daar verdere gevolgen aan te verbinden. Het cassatieberoep werd verworpen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHARL:2025:7378, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 25-11-2025, 21-000445-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:6808, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 04-11-2025, 21-005299-22
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht; Strafprocesrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:6196, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 08-10-2025, 21-005079-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:2377, Rechtbank Amsterdam, 10-04-2025, 13-390161-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Hoge RaadRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
24/01863
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
Formele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.