Rechter vernietigt ontslag diensthoofd na inslapen puppy's op Curaçao — OGAACMB:2026:31
Disciplinair ontslag ambtenaar / plichtsverzuim
Eiser / verzoeker
Diensthoofd UOVZ (klager)
Verweerder / gedaagde
Regering van Curaçao
Het bezwaar is gegrond verklaard, het ontslagbesluit van 13 december 2024 is vernietigd en de Regering moet het loon met terugwerkende kracht doorbetalen plus Cg. 1.750,– proceskosten vergoeden.
- Inslapen puppy's leverde geen plichtsverzuim op omdat volksgezondheidsbelang (rabiësrisico, ontbreken quarantainefaciliteit) als rechtvaardiging niet voldoende is betwist door de Regering
- Onvolledigheid van de website over quarantainemogelijkheden is een omissie maar geen plichtsverzuim, mede omdat eigenaren eigen verantwoordelijkheid hadden om vooraf toestemming te vragen
- Verwijten over nevenwerkzaamheden, slachtersvergoedingen en belangenverstrengeling niet aannemelijk gemaakt; praktijken bestonden al voor aantreden klager en werden gedoogd
- Subsidiair ongeschiktheidsontslag evenmin houdbaar: Regering heeft klager nooit op tekortkomingen gewezen en hem geen verbeterkans geboden
- Ontslagbesluit vernietigd; loon moet met terugwerkende kracht worden doorbetaald
Samenvatting
Het Gerecht in Ambtenarenzaken van Curaçao heeft het ontslag vernietigd van het hoofd van de Uitvoeringsorganisatie Veterinaire Zaken (UOVZ), die in december 2024 disciplinair en wegens functionele ongeschiktheid werd ontslagen. De zaak draaide om een reeks verwijten, waarvan het meest in het oog springende incident plaatsvond op 25 juni 2023: twee puppy's uit de Dominicaanse Republiek werden na aankomst op Curaçao ingeslapen omdat hun invoerdocumenten niet in orde zouden zijn. Het diensthoofd had telefonisch ingestemd met de beslissing van de dienstdoende dierenarts.
De Regering van Curaçao stelde dat het diensthoofd plichtsverzuim had gepleegd door onduidelijk en wettelijk strijdig beleid te voeren, onvoldoende informatie te verstrekken aan het publiek en andere overheidsdiensten, en door akkoord te gaan met het inslapen van de dieren zonder een deugdelijke wettelijke grondslag. Naast het incident met de puppy's werden ook verwijten gemaakt over niet-gemelde nevenwerkzaamheden, mogelijke belangenverstrengeling via eigen ondernemingen, onrechtmatige vergoedingen aan slachters, het inhuren van het bedrijf van zijn broer en het contracteren van een IT-dienstverlener zonder aanbesteding.
Het Gerecht oordeelde echter dat de Regering er niet in was geslaagd de meeste verwijten voldoende te onderbouwen. Ten aanzien van het inslapen van de puppy's stelde het Gerecht vast dat de Regering onvoldoende had betwist dat de bescherming van de volksgezondheid als rechtvaardiging kon dienen. De Dominicaanse Republiek geldt als hoog-risicoland voor rabiës, een adequaat quarantainekwartier ontbrak bij de UOVZ en de Regering had eerder geweigerd de benodigde financiering daarvoor goed te keuren. Onder deze omstandigheden kon niet worden geconcludeerd dat sprake was van plichtsverzuim.
Over de informatievoorziening erkende het Gerecht dat de website van de UOVZ onvolledig was — met name over de onmogelijkheid van quarantaine in bepaalde gevallen — maar ook dat gebrek leverde geen plichtsverzuim op. De eigenaren hadden immers zelf de verantwoordelijkheid om vooraf toestemming te vragen aan de UOVZ voordat ze de puppy's naar Curaçao stuurden. De miscommunicatie op de dag zelf, waarbij een keurmeester ten onrechte de optie van quarantaine aanbood, werd de keurmeester aangerekend en niet het diensthoofd.
De overige verwijten — over nevenwerkzaamheden, de slachtersvergoedingen, het inhuren van familieleden en de IT-dienstverlener — sneuvelden eveneens. Het Gerecht stelde vast dat het niet melden van nevenactiviteiten geen plichtsverzuim opleverde omdat de praktijken al lang gedoogd werden bij voorgangers, er geen aantoonbaar nadeel voor de Regering uit voortvloeide en een voormalig minister op de hoogte was van de situatie. De verwijten over slachtersvergoedingen en belangenverstrengeling bleken niet aannemelijk gemaakt; de praktijken bestonden al ruim voordat het diensthoofd aantrad en zijn pogingen om er een einde aan te maken stuitten op tegenwerking van de Regering zelf. Ook het verwijt over het inhuren van een IT-bedrijf zonder aanbesteding werd verworpen, nu de kosten onder de drempelwaarde voor aanbesteding lagen en de noodzaak voor de inhuur voldoende was aangetoond.
Het Gerecht concludeerde ten slotte dat ook de subsidiaire ontslaggrond — functionele ongeschiktheid — niet standhoudt. Niet alleen waren de concrete gedragingen onvoldoende aangetoond, maar bovendien had de Regering het diensthoofd nooit gewezen op tekortkomingen in zijn functioneren en hem geen kans gegeven die te verbeteren.
Het Gerecht verklaarde het bezwaar gegrond, vernietigde het ontslagbesluit van 13 december 2024 en bepaalde dat het loon van het diensthoofd met terugwerkende kracht moet worden doorbetaald vanaf de datum waarop de uitbetaling wegens het ontslag was gestopt. De Regering werd veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van het diensthoofd ter hoogte van Cg. 1.750,–.
Betrokken advocaten
mr. M.F. Bonapart
eiser
mr. R.A.P.H. Pols
verweerder
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:OGHACMB:2025:329, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 16-12-2025, CUR2023H00211
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Civiel Recht
ECLI:NL:OGHACMB:2025:300, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 10-12-2025, CUR2025H00170 en CUR2025H00171
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Bestuursrecht
ECLI:NL:OGEAC:2025:216, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 27-10-2025, CUR202300154
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Civiel Recht
ECLI:NL:OGHACMB:2025:230, Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 17-09-2025, CUR2025H00015
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en SabaRechtsgebied
Bestuursrecht; AmbtenarenrechtZaaknummer
CUR202500055 en CUR202500668
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een douanebeambte op Aruba, die ook vakbondsvertegenwoordiger is, kreeg een schriftelijke waarschuwing omdat ze haar dienst had verlaten om een vakbondsvergadering met de minister van Financiën bij te wonen. Dat vond ze onterecht. Het Gerecht in Ambtenarenzaken heeft haar bezwaar niet-ontvankelijk verklaard, omdat haar werkgever de waarschuwing inmiddels had ingetrokken. De douane moet wel de proceskosten betalen. De vrouw werkt bij de Sectie Haven van het Departamento di Aduana en is daarnaast vertegenwoordiger van de vakbond SADA. Op 8 oktober 2025 nam ze deel aan een vergadering van de vakbond met de minister van Financiën. Die dag had ze dienst bij de post containerpoort. De plaatsvervangend chef van de Sectie Haven gaf haar bij brief van 9 oktober 2025 een schriftelijke waarschuwing, omdat ze geen toestemming had om haar dienst te verlaten voor deze vergadering. Ze ontving de brief op 20 oktober 2025. Op 19 november 2025 maakte ze bezwaar tegen de waarschuwing. De directeur van het Departamento di Aduana, de verweerder, diende op 8 januari 2026 een contramemorie in. Op 23 maart 2026 behandelde het gerecht de zaak ter zitting, waar beide partijen werden vertegenwoordigd door hun gemachtigden. Na die zitting veranderde de situatie. Op 30 maart 2026 trok de directeur de waarschuwingsbrief formeel in, en bij akte van 1 april 2026 liet hij dat het gerecht weten. De vrouw kreeg de kans om daarop te reageren, maar maakte daar geen gebruik van. De rechter oordeelt dat de intrekking betekent dat de werkgever aan het bezwaar is tegemoetgekomen. Daarmee heeft de vrouw geen procesbelang meer: een rechterlijk oordeel over een waarschuwing die niet meer bestaat, levert haar niets op. Het gerecht gaat daarom niet in op de vraag of de waarschuwing terecht was. Dat de vergadering in werktijd plaatsvond en dat de vrouw er zonder toestemming heen ging, blijft dus onbeoordeeld. Omdat de waarschuwing pas werd ingetrokken nadat de zaak al op zitting was behandeld, krijgt de vrouw wel een vergoeding voor haar proceskosten. De rechter verklaart het bezwaar niet-ontvankelijk en veroordeelt de directeur tot betaling van de kosten voor rechtskundige bijstand, begroot op Afl. 1.400.