Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:OGEAA:2026:150Civiel Recht; Arbeidsrecht

Free Zone Aruba moet actuaris aanwijzen voor berekening aanvullend pensioen oud-directeur — OGEAA:2026:150

aanvullende pensioenregeling statutair bestuurder

Eiser / verzoeker

oud-directeur (verzoeker)

VS

Verweerder / gedaagde

Free Zone Aruba (FZA) N.V.

Free Zone Aruba N.V. moet binnen vier weken een erkende actuaris aanwijzen om het verschuldigde aanvullende pensioenbedrag te berekenen en dit daarna uitbetalen met wettelijke rente vanaf 1 januari 2025.

  • Erkenning van het pensioenrecht in jaarrekeningen en correspondentie stuit de verjaring, zodat het verjaringsverweer van Free Zone faalt.
  • Rechtsverwerking is niet aan de orde omdat Free Zone jaarlijks zelf documenteerde dat de pensioenpost nog niet was opgelost en geen aantoonbaar nadeel leed door tijdsverloop.
  • Het memo van 22 juli 2010 is bindend: Free Zone handelde jarenlang alsof de afspraak gold en de oud-directeur nakwam zijn verplichtingen door belasting voor eigen rekening te nemen.
  • Free Zone moet binnen vier weken een erkende actuaris aanwijzen en vervolgens het berekende bedrag uitbetalen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 1 januari 2025.

Samenvatting

Een voormalig statutair bestuurder van Free Zone Aruba (FZA) N.V. stapte naar de rechter nadat zijn werkgever weigerde een aanvullende pensioenregeling uit te voeren die in 2010 was afgesproken. De arbeidsovereenkomst, die al sinds 1997 bestond, eindigde per 1 januari 2025. Kort daarna vroeg de man vier keer schriftelijk om uitvoering van de pensioenafspraken, maar Free Zone reageerde pas in september 2025 met de mededeling dat er geen bindende afspraak bestond en dat eventuele vorderingen verjaard waren.

De kern van het geschil draait om een memo van 22 juli 2010, ondertekend door beide partijen. Daarin stond onder meer dat een aanvullend pensioen bij verzekeraar Ennia zou worden aangevraagd, met terugwerkende kracht vanaf augustus 2025, en dat de regeling uiterlijk 30 september 2010 in werking zou treden. Free Zone voerde aan dat de afspraak nooit rechtsgeldig tot stand was gekomen en dat de man geen nakoming kon afdwingen. Bovendien betoogde het bedrijf dat een eventuele vordering al in 2015 was verjaard.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het gerecht verwierp het verjaringsverweer. Uit de jaarrekeningen van Free Zone bleek namelijk jarenlang dat het bedrijf er zelf rekening mee hield dat er nog een pensioenverzekering moest worden afgesloten. Dat geldt als een erkenning van het recht, die de verjaringstermijn telkens opnieuw onderbreekt. Ook een brief van de huisaccountant uit augustus 2020 en een e-mailwisseling uit 2016, waaruit bleek dat Free Zone daadwerkelijk probeerde de verzekering te regelen, werden aangemerkt als erkenning. Zelfs in de besluitenlijst van de aandeelhoudersvergadering uit 2024 werd de openstaande pensioenpost nog vermeld.

Het beroep op rechtsverwerking, de gedachte dat iemand zijn recht verspeelt door te lang te wachten, slaagde evenmin. Het gerecht stelde vast dat Free Zone elk jaar opnieuw in de jaarrekeningen documenteerde dat de kwestie nog niet was opgelost. Het bedrijf wist dus dat er nog iets moest gebeuren en leed door het tijdsverloop geen aantoonbaar nadeel.

Ook het verweer dat het memo van 2010 niet bindend was, omdat degene die het namens Free Zone ondertekende het bedrijf niet rechtsgeldig kon vertegenwoordigen, trof geen doel. Het gerecht wees erop dat Free Zone zelf jarenlang deed alsof de afspraak gold. Bovendien had de oud-directeur zijn deel van de deal nagekomen: hij betaalde de belasting over de levensverzekeringspremies voor eigen rekening en vrijwaarde Free Zone van mogelijke boetes en rente van de belastingdienst. Het gerecht voegde daaraan toe dat zelfs als het memo niet geldig zou zijn, de man terugvalt op de oorspronkelijke pensioentoezegging in zijn arbeidscontract.

Het argument van Free Zone dat de man al genoeg andere pensioeninkomsten had en dus geen behoefte zou hebben aan dit aanvullende pensioen, verwierp het gerecht als niet relevant. Een pensioentoezegging moet worden nagekomen, ongeacht wat iemand verder aan pensioen ontvangt.

Het gerecht wees de vorderingen van de oud-directeur volledig toe. Free Zone moet binnen vier weken een erkende actuaris aanwijzen die het verschuldigde pensioenbedrag berekent op basis van de afspraken uit 2010. Het bedrijf moet vervolgens binnen vier weken na de vaststelling uitbetalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 1 januari 2025. Daarnaast werd Free Zone veroordeeld in de proceskosten, begroot op in totaal Afl. 3.800,00.

Betrokken advocaten

mr. D.G. Kock

verzoeker

mr. C.B.A. Coffie

verweerder

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

AUA202503121 EJ

Procedure

Bodemzaak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

OGEAA:2026:199
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
OGEAA:2026:196
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
OGEAA:2026:197
Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
Rechter oordeelt dat ontslag van Domesa N.V.-werknemer onterecht was

Een werknemer van Domesa N.V., een bedrijf dat zich in Aruba bezighoudt met het onderhoud van geldautomaten, werd op 6 augustus 2024 op staande voet ontslagen. Zijn werkgever stelde dat hij samen met een collega had geweigerd codes af te staan waarmee de geldautomaten van klanten van Domesa konden worden geopend, en dat dit de bedrijfsvoering had geschaad. De werknemer vernietigde dit ontslag buitengerechtelijk op 23 september 2024 en stapte naar de rechter. In een eerdere tussenbeschikking had het Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba Domesa opgedragen te bewijzen dat uitsluitend de werknemer en zijn collega over de bewuste codes beschikten in de periode dat zij geschorst waren. Domesa bracht daartoe meerdere getuigen naar voren, maar dat bewijslevering pakte ongunstig uit voor het bedrijf. Uit een schriftelijke verklaring van het eigen vestigingshoofd van Domesa bleek namelijk dat een andere medewerker van het bedrijf gedurende de schorsingsperiode ook over een code beschikte om de geldautomaten te openen. Die verklaring ondermijnde de getuigenissen die Domesa had aangedragen, inclusief die van het vestigingshoofd zelf. De rechter achtte alle door Domesa voorgebrachte getuigenverklaringen onvoldoende betrouwbaar en liet ze buiten beschouwing. Daarnaast plaatste de rechter vraagtekens bij de redenering van Domesa. Als het bedrijf de geldautomaten van klanten niet kon openen, had het naar het oordeel van de rechter eenvoudig aan die klanten om nieuwe codes kunnen vragen. Klanten zouden daar immers zelf het grootste belang bij hebben. Bovendien valt, aldus de rechter, niet in te zien waarom een werknemer zijn persoonlijke unieke codes zou moeten delen met zijn werkgever. Dat Domesa dit praktisch niet goed had geregeld, zoals het ontbreken van een code bij het eigen vestigingshoofd, komt voor risico van het bedrijf zelf. De conclusie is dat Domesa er niet in is geslaagd aan te tonen dat de werknemer een dringende reden voor ontslag op staande voet heeft gegeven. Daarmee staat vast dat het ontslag van 6 augustus 2024 onterecht was en dat de arbeidsovereenkomst van de werknemer onverminderd voortduurt. Omdat inmiddels meer dan 21 maanden zijn verstreken en de vraag rijst of de werknemer in die periode elders inkomsten heeft gehad, gelastte de rechter een informatiecomparitie op 1 juli 2026. De werknemer moet dan uitleggen of hij sinds zijn ontslag elders loon heeft ontvangen en zo ja, hoeveel. De rechter wees hem erop dat hij wettelijk verplicht is die vraag naar waarheid te beantwoorden. De uitkomst van die zitting kan van invloed zijn op de hoogte van het achterstallige loon dat de rechter bij de nog te wijzen eindbeschikking zal toewijzen. De wettelijke verhoging over dat achterstallige loon matigt de rechter alvast tot maximaal 15% per keer.

Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
Gerecht wijst ontbindingsverzoek APFA af wegens onvoldoende begeleiding van werkneemster

De Stichting Algemeen Pensioenfonds Aruba (APFA) vroeg het Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba om de arbeidsovereenkomst met een van haar medewerkers te ontbinden. Het pensioenfonds stelde dat de vrouw, werkzaam als Sales Coördinator bij de afdeling Hypotheken, onvoldoende functioneerde en dat haar houding en gedrag de arbeidsverhouding hadden verstoord. Het gerecht wees dat verzoek af. De vrouw was in maart 2022 bij APFA in dienst getreden en bekleedde vanaf maart 2024 de functie van Sales Coördinator. In die rol was zij verantwoordelijk voor de aansturing en coaching van consulenten, het bewaken van de kwaliteit van hypotheekaanvragen en de ondersteuning van de manager Hypotheken. In juni 2025 volgde een beoordelingsgesprek waaruit bleek dat haar prestaties, houding en gedrag op onderdelen slecht scoorden. Daarop stelde APFA een verbeterplan op, dat in augustus 2025 schriftelijk aan haar werd verstrekt. APFA stelde dat zij de vrouw intensief had begeleid met wekelijkse coachingsessies en schriftelijke instructies, maar het gerecht oordeelde dat dit niet uit de overgelegde stukken bleek. Twee e-mails, één van 8 juli en één van 25 juli 2025, toonden hooguit één of twee coachingsessies aan. Dat er van juli tot oktober 2025 nagenoeg wekelijks werd gecoacht, zoals APFA beweerde, was niet aangetoond. Het gerecht stelde dat het op de weg van een goed werkgever lag om niet alleen een verbeterplan op te stellen, maar dit ook daadwerkelijk uit te voeren en de werknemer een reële kans te geven zich te verbeteren. APFA besloot tot beëindiging van het dienstverband binnen vier maanden na het verstrekken van het plan, zonder aantoonbaar deugdelijke begeleiding. Ook de klachten over het gedrag van de vrouw hielden geen stand. Zij had betwist dat APFA haar ooit concreet met die klachten had geconfronteerd. Uit de verslagen van de wederhoorgesprekken bleek dat slechts in algemene termen over meldingen was gesproken, zonder verwijzing naar specifieke voorvallen. Ter zitting bevestigde APFA dat verdere stappen, zoals het voorleggen van concrete klachten en het bieden van de kans daarop te reageren, niet waren ondernomen. Het gerecht oordeelde dat ontbinding van de arbeidsovereenkomst daarmee een te ingrijpende maatregel was. Van de vier meldingen die APFA had overgelegd, was er bovendien maar één gedaan ná de wederhoorgesprekken, en die betrof slechts een defensieve reactie van de vrouw op een vraag van een collega. De door APFA genoemde schendingen van interne regels, zoals een niet-gevolgde procedure voor vakantieregistratie en een verloren toegangspas, dateerden van vóór het verbetertraject en waren niet opnieuw opgetreden. Die voorvallen wogen bovendien te licht om beëindiging van het dienstverband te rechtvaardigen. Het gerecht wees het ontbindingsverzoek van APFA af en veroordeelde het pensioenfonds in de proceskosten aan de zijde van de vrouw, begroot op 2.500 Arubaanse florin aan salaris voor haar gemachtigde.

Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba·
Civiel Recht; Arbeidsrecht