ECLI:NL:OGEAC:2017:100, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 27-07-2017, BBZ nrs. CUR201500702 t/m CUR201500704, voorheen 76190 t/m 76192 — OGEAC:2017:100
Samenvatting
afwijking van aangifte door Inspecteur - persoonlijke verminderingen dienen alsnog in aftrek te worden toegelaten - niet door de Inspecteur aannemelijk gemaakte bijtelling, dient te vervallen - verwijzing naar controlerapport over eerdere jaren niet voldoende om administratie- en bewaarplicht in onderhavig jaar te beoordelen.
Betrokken advocaten
mr. C. Namens
belanghebbende
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:OGAACMB:2017:79, Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 28-08-2017, AUA201700055
Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Bestuursrecht; Ambtenarenrecht
ECLI:NL:OGAACMB:2017:63, Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 21-08-2017, GAZA nr. 1834 van 2015
Gerecht in Ambtenarenzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Bestuursrecht; Ambtenarenrecht
ECLI:NL:OGEAC:2017:99, Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 27-07-2017, BBZ nrs. CUR201500247 t/m CUR201500250, voorheen 75604 t/m 75607
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:ORBBACM:2015:5, Raad van Beroep voor Belastingzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 30-01-2015, 2011/53357 en 53358
Raad van Beroep voor Belastingzaken van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · Bestuursrecht; Ambtenarenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Gerecht in eerste aanleg van CuraçaoRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
BBZ nrs. CUR201500702 t/m CUR201500704, voorheen 76190 t/m 76192
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr.drs. M.M. de Werd
- mw. mr. D.J. Jansen
- dhr. mr. W.C.E. Winfield
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een bedrijf op Curaçao betaalde in september 2023 een voorlopige winstbelasting van NAf 91.093 voor het jaar 2023. Toen de definitieve aangifte in juni 2024 uitkwam op NAf 63.216, had het bedrijf te veel betaald: NAf 27.877 moest terug. Die teruggave kwam er niet. De Inspecteur der Belastingen legde geen aanslag op en gaf ook geen uitleg. Bijna twee jaar na de aangifte moet de belastingdienst nu alsnog betalen, heeft het Gerecht in eerste aanleg van Curaçao bepaald. De regels zijn helder. Komt een definitieve aangifte uit op een bedrag dat de belastingplichtige terugkrijgt, dan moet de Inspecteur binnen zes maanden een aanslag opleggen. Zonder die aanslag kan de Ontvanger niets uitbetalen. Wil de Inspecteur langer wachten, bijvoorbeeld omdat hij nog onderzoek wil doen, dan moet hij dat de belastingplichtige schriftelijk en met redenen laten weten. De termijn van zes maanden liep af op 17 december 2024. Het bedrijf diende op 5 februari 2025 bezwaar in tegen het uitblijven van een aanslag en stelde op 13 maart 2026 beroep in omdat de Inspecteur nog altijd niet op het bezwaar had beslist. De Inspecteur voerde aan dat het bedrijf eerst nadere informatie moest geven voordat er geld terug kon. Medewerkers van de belastingdienst vroegen daar pas om op 7 en 12 augustus 2026, kort voor de zitting van 20 augustus 2026. Het Gerecht vond dat te laat. Het oordeelde dat de schriftelijke en gemotiveerde mededeling binnen de termijn van zes maanden moet worden gedaan. Anders zou die termijn in de praktijk geen betekenis hebben. De mededeling kwam ruim één jaar en negen maanden te laat. Daarmee had de Inspecteur zijn kans om af te wijken van de aangifte laten liggen en moest hij de aangifte volgen. Het Gerecht liet de Inspecteur wel een opening. Een nader onderzoek naar de aangifte blijft mogelijk. Blijkt daaruit dat het bedrijf toch te weinig belasting heeft betaald, dan kan de Inspecteur later nog een naheffingsaanslag opleggen. De teruggave hoeft daar niet op te wachten. Over het niet tijdig beslissen op het bezwaar was het Gerecht kort: de Inspecteur had nog steeds niet beslist, dus het beroep was gegrond. Uit proceseconomische overwegingen droeg het Gerecht hem niet meer op om alsnog op het bezwaar te beslissen, omdat de rechter zelf de kern van het geschil afdoet. Een vergoeding van de proceskosten kreeg het bedrijf niet. Het werd vertegenwoordigd door zijn eigen bestuurder en aandeelhouder, en daarvoor zijn geen vergoedbare kosten gemaakt. Het Gerecht verklaarde het beroep wegens het niet tijdig beslissen gegrond. Het droeg de Inspecteur op om binnen twee maanden na toezending van de uitspraak een belastingaanslag winstbelasting 2023 op te leggen met een terug te geven bedrag van NAf 27.877. Ook moet de Inspecteur het betaalde griffierecht van Cg 150 aan het bedrijf vergoeden.
Een man die in Nederland woont maar eigenaar is van twee, later drie villa's op Curaçao, kreeg naheffingsaanslagen omzetbelasting opgelegd over de jaren 2019 tot en met begin 2024, met bijbehorende boetes. Volgens de Belastingdienst had hij de villa's al die jaren verhuurd via websites als Airbnb, Micazu en Marktplaats zonder daarover omzetbelasting af te dragen. De aanleiding voor het onderzoek was het vermoeden dat de villa's werden verhuurd zonder dat dit werd aangegeven. Omdat de man zelf geen gegevens verstrekte, gebruikte een controlerend medewerker van het overheidsaccountantsbureau gegevens van het waterleiding- en elektriciteitsbedrijf Aqualectra om de bezetting van de villa's te reconstrueren, en combineerde dat met de huurtarieven zoals die op de website van Micazu stonden. Op basis daarvan berekende de fiscus een omzet over de jaren 2019 tot en met begin 2024 en legde zij daarover naheffingsaanslagen op tussen ongeveer NAf 3.400 en NAf 15.000 per jaar, plus vergrijpboetes wegens opzet of grove schuld. Omdat de Belastingdienst niet op tijd op zijn bezwaren tegen deze aanslagen besliste, stapte de man naar de rechter. Om proceseconomische redenen besloot het Gerecht, met instemming van beide partijen, meteen zelf inhoudelijk over het geschil te oordelen in plaats van de zaak terug te sturen. De man voerde aan dat het boekenonderzoek was uitgevoerd door een medewerker zonder geldig mandaat, en dat de gegevens van Aqualectra niet gebruikt mochten worden omdat dit een ongeoorloofde inbreuk op zijn privéleven zou zijn. Het Gerecht verwierp beide argumenten. Uit een achteraf overgelegd document bleek dat er wel degelijk een mandaat was verleend, en zelfs als dat niet op orde was geweest, had de man niet aannemelijk gemaakt dat hij daardoor concreet was benadeeld. Het opvragen van verbruiksgegevens bij het nutsbedrijf was wettelijk toegestaan en diende een legitiem doel, namelijk het waarborgen van belastingheffing, en was niet disproportioneel. De kern van het geschil was of de man als ondernemer voor de omzetbelasting moest worden aangemerkt. Hij stelde dat vakantieverhuur te onvoorspelbaar en onzeker is om als duurzame bron van inkomsten te gelden. Het Gerecht ging daar niet in mee: hij bezat meerdere villa's, bood die op meerdere verhuurwebsites aan en de villa's waren volgens de verbruiksgegevens vrijwel doorlopend bezet. Daarmee exploiteerde hij een vermogensbestanddeel om er duurzaam opbrengsten uit te verkrijgen, wat volgens de wet voldoende is om als ondernemer te worden aangemerkt, ongeacht of de opbrengsten voorspelbaar zijn. Ook het argument dat dit een ongeoorloofde inbreuk op zijn eigendomsrecht zou zijn, verwierp het Gerecht. Omdat de man niet had gereageerd op herhaalde verzoeken om informatie, paste het Gerecht de zogenoemde omkering en verzwaring van de bewijslast toe: de aanslagen bleven in stand tenzij de man overtuigend kon aantonen dat de schatting van de Belastingdienst onjuist was. Dat lukte hem niet, zodat de naheffingsaanslagen gehandhaafd bleven. Over de boetes oordeelde het Gerecht milder. De Belastingdienst paste ter zitting zelf al enkele verminderingen toe wegens grove schuld in plaats van opzet en vanwege samenloop van boetes. Het Gerecht voegde daar nog eens 5 procent matiging aan toe omdat de exacte omvang van de belastingschuld, na toepassing van de omkering van de bewijslast, niet met volledige zekerheid kon worden vastgesteld. Voor de hogere boetes volgde nog eens 5 procent extra vermindering omdat de redelijke termijn voor de behandeling van de zaak, gerekend vanaf het moment dat de man kon verwachten dat hem boetes zouden worden opgelegd, met bijna twee jaar en vier maanden was overschreden. Een verzoek om immateriële schadevergoeding wees het Gerecht af, omdat de belastingrechter op Curaçao daartoe niet bevoegd is; dat verzoek moet bij de burgerlijke rechter worden ingediend. Het Gerecht verklaarde het beroep wegens het niet tijdig beslissen en de bezwaren tegen de boetes gegrond, handhaafde de naheffingsaanslagen en verlaagde de vergrijpboetes tot bedragen tussen NAf 803 en NAf 2.003 per tijdvak. De Belastingdienst moet de man daarnaast Cg 2.625 aan proceskosten en het griffierecht van Cg 50 vergoeden.
Een importeur op Curaçao heeft bij het Gerecht in eerste aanleg tevergeefs geprobeerd om voor een bitcoin mining apparaat een lager invoertarief te krijgen. Volgens het Gerecht heeft de Belastingdienst het apparaat terecht ingedeeld in de categorie waarvoor 10,5 procent invoerrecht geldt, in plaats van de categorie voor computers waarvoor geen invoerrecht verschuldigd is. De zaak draait om een apparaat genaamd Lucky Miner LV07, dat bedoeld is om bitcoin te delven. Bij de invoer van twee zendingen in februari 2025 werd het apparaat aangegeven onder een goederencode voor elektrische apparaten met een eigen functie, met een tarief van 10,5 procent invoerrechten. De importeur betaalde daarover in totaal NAf 57,90 aan invoerrechten en NAf 22,80 aan omzetbelasting, maar tekende vervolgens zelf bezwaar aan tegen zijn eigen aangifte. Hij vond dat het apparaat eigenlijk moest worden ingedeeld als een automatische gegevensverwerkende machine, zoals een computer, waarvoor een tarief van 0 procent geldt. De Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen wees dat bezwaar af, waarna de importeur naar het Gerecht stapte. Voor de rechter draaide alles om de vraag onder welke post uit het geharmoniseerde systeem voor de indeling van goederen het apparaat valt. De importeur betoogde dat het apparaat in de kern gewoon gegevens ontvangt via het netwerk, deze verwerkt met een gespecialiseerde chip en de uitkomst weer terugstuurt, en dat dit precies is wat een gegevensverwerkende machine doet. Dat de berekeningen specifiek cryptografisch van aard zijn, maakte volgens hem niet uit: het blijft rekenwerk op digitale gegevens. Ook stelde hij dat het apparaat wel degelijk programmeerbaar is, omdat de gebruiker instellingen kan aanpassen via een browser of IP-adres. De Inspecteur hield vast aan indeling onder de post voor elektrische apparaten met een eigen functie. Volgens de Inspecteur is er geen sprake van vrije programmeerbaarheid: de gebruiker kan alleen beperkte instellingen aanpassen, zoals het adres van een mining pool of een netwerkwachtwoord, en dat is geen programmeren in de zin van de wet. Het apparaat bevat bovendien gespecialiseerde chips die alleen zijn ontworpen om één specifieke berekening, het zogenoemde SHA-256 hashingalgoritme, uit te voeren, en niet om willekeurige programma's te draaien zoals een computer dat kan. Het Gerecht overweegt dat voor indeling als gegevensverwerkende machine vereist is dat een apparaat vrij programmeerbaar is naar de behoeften van de gebruiker, zelfstandig rekenkundige bewerkingen kan uitvoeren die de gebruiker bepaalt, en zonder menselijk ingrijpen een verwerkingsprogramma kan uitvoeren waarbij het de uitvoering ervan kan bijsturen. Het schoolvoorbeeld van zo'n apparaat is een personal computer of laptop. Volgens het Gerecht heeft de Lucky Miner LV07 meer kenmerken van de categorie voor gespecialiseerde apparaten dan van die voor computers. Het apparaat bevat specifieke chips die alleen SHA-256 berekeningen uitvoeren, is speciaal ontworpen voor het delven van bitcoin, kan niet worden gebruikt als algemene computer en kan geen willekeurige programma's uitvoeren. De mogelijkheid om enkele instellingen aan te passen, zoals een mining pool of wachtwoord, is volgens het Gerecht geen vrije programmeerbaarheid zoals bij een computer. Het Gerecht concludeert dat de Inspecteur in redelijkheid tot de indeling onder de categorie voor elektrische apparaten met een eigen functie kon komen, tegen het tarief van 10,5 procent. Het Gerecht verklaart het beroep van de importeur daarom ongegrond en ziet geen aanleiding voor vergoeding van de proceskosten of het betaalde griffierecht.