Ontslag op staande voet wegens ziekte nietig verklaard — OGEAC:2018:101

Een werkneemster van Café Britt Curaçao N.V. werd in oktober 2017 op staande voet ontslagen nadat ze herhaaldelijk ziek was geweest. De vrouw leed al geruime tijd aan een vleesboom in de baarmoeder, een aandoening die gepaard ging met hevige pijnklachten en bloedverlies. Haar werkgever was hiervan op de hoogte: ze mocht als enige werkneemster een zwarte broek dragen in plaats van het uniform, en ze communiceerde haar ziekmeldingen via een WhatsApp-groep waarvan ook haar directe leidinggevende deel uitmaakte.

In september 2017 werd de vrouw opnieuw ziek tijdens haar vakantie. De SVB verklaarde haar op 3 oktober 2017 arbeidsgeschikt — zonder haar daadwerkelijk te onderzoeken. Omdat ze zich nog steeds ziek voelde, stapte ze naar de huisarts, die haar wél arbeidsongeschikt verklaarde tot en met 4 oktober 2017. Desondanks verscheen ze niet op haar werk, waarop Café Britt haar diezelfde dag op staande voet ontsloeg. Als reden voerde het bedrijf aan dat de werkneemster geen interesse meer zou tonen in het voortzetten van haar dienstverband, mede vanwege twintig ziekmeldingen in negen maanden en het niet opvolgen van SVB-procedures.

Het gerecht oordeelde dat de vrouw op 3 en 4 oktober 2017 te goeder trouw mocht aannemen dat ze nog steeds arbeidsongeschikt was. Dat de SVB haar arbeidsgeschikt had verklaard zonder onderzoek, maakte dit niet anders. Vaste rechtspraak bepaalt dat werkverzuim wegens ziekte geen dringende reden voor ontslag op staande voet oplevert als een werknemer redelijkerwijs mocht denken ziek te zijn — zelfs als de werkgever daar anders over dacht.

Ook het argument van 'afwijkend gedrag' door het grote aantal ziekmeldingen werd verworpen. Het gerecht stelde vast dat het hoge ziekteverzuim rechtstreeks samenhing met de medische aandoening van de vrouw en haar dus niet kon worden aangerekend. Evenmin was aangetoond dat ze de meldingsprocedures had overtreden.

Café Britt voerde nog aan dat de vrouw maandenlang geen contact had gezocht en dat het in strijd met de redelijkheid zou zijn om alsnog aanspraak te maken op loonbetaling. Het gerecht verwierp ook dit verweer: de werkneemster had al in november 2017 de nietigheid van het ontslag ingeroepen, en Café Britt had geweten dat zij niet akkoord ging met een aangeboden vergoeding. Het bedrijf had kunnen anticiperen op een juridische procedure, bijvoorbeeld door zelf een ontbindingsverzoek in te dienen. Dat het dat niet deed, komt voor eigen risico.

Het gerecht verklaarde het ontslag op staande voet nietig en veroordeelde Café Britt tot doorbetaling van het salaris van NAf 1.620 bruto per maand vanaf 4 oktober 2017, inclusief een vertragingsverhoging van 10 procent over de periode tot en met april 2018 en wettelijke rente. Daarnaast werd Café Britt veroordeeld in de proceskosten van NAf 1.000.